Τον φόβο και τον τρόμο προκαλεί πλέον στη διεθνή κοινότητα το ενδεχόμενο που υπάρχει το καθεστώς Ασαντ να κάνει χρήση του χημικού οπλοστασίου του, προκειμένου να καταπνίξει κάθε ίχνος αντίστασης εναντίον του και να τερματίσει τον εμφύλιο που μαίνεται στη χώρα από τον Μάρτιο του 2011.
Περισσότερο φόβο και τρόμο προκαλεί όμως η ποσότητα χημικών που διαθέτει η Δαμασκός, καθώς οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες εκτιμούν ότι ο συριακός στρατός έχει στην κατοχή του περίπου 1.000 τόνους των αερίων VX και σαρίν, τα οποία προκαλούν παράλυση και θάνατο.
Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του «Spiegel» να κάνει αναφορές στον «άσο που κρύβει στο μανίκι του ο Ασαντ», γράφοντας ότι οι συριακές αρχές μετέφεραν πυρομαχικά που περιείχαν φονικά αέρια από την πόλη Χομς αλλά κι από άλλα μέτωπα των συγκρούσεων με τους αντάρτες «σε πιο ασφαλή τοποθεσία φύλαξης». Μεγάλο μέρος του οπλοστασίου αυτού δε φυλάσσεται στη στρατιωτική βάση Σαφίρ, η οποία εδράζεται περί τα 20 χιλιόμετρα έξω από το Χαλέπι, όπου τα τελευταία εικοσιτετράωρα διεξάγεται «η μητέρα των μαχών» ανάμεσα στις δυνάμεις του Ασαντ και στους αντάρτες, που η έκβασή της εν πολλοίς θα κρίνει την επόμενη ημέρα στη Συρία.
Ηδη από προχθές το πρωί ο συριακός στρατός εξαπέλυσε την αντεπίθεσή του στην πόλη, προκειμένου να ανακαταλάβει θέσεις που είχαν πέσει στον έλεγχο των ανταρτών – μια επιχείρηση που ξεκίνησε με την υποστήριξη μαχητικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων, τα οποία σφυροκοπούσαν με σφοδρότητα συνοικίες του Χαλεπιού. Με τον αιματηρό απολογισμό του Σαββάτου να κλείνει στους 168 νεκρούς, χθες Κυριακή οι δυνάμεις του Ασαντ επανέλαβαν τις επιθέσεις τους, με αποτέλεσμα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να κάνει λόγο για «ακόμη τέσσερις νεκρούς». Συγκρούσεις όμως σημειώθηκαν χθες και στα προάστια της Δαμασκού, χωρίς όμως να υπάρξουν θύματα.
Τέλος, σε πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο, ο αρχηγός της συριακής αντιπολίτευσης ζήτησε χθες «από τις αδελφές χώρες» τον εξοπλισμό των ανταρτών και τη δίκη του Ασαντ για τη σφαγή του λαού, ενώ δήλωσε ότι εντός εβδομάδων αρχίζουν οι συνομιλίες για μια μεταβατική κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή ο υπουργός Εξωτερικών της Συρίας Ουάλιντ Μουάλεμ επισκεπτόταν χθες την Τεχεράνη, παραδοσιακή σύμμαχο του καθεστώτος Ασαντ, προκειμένου να έχει επαφές προς την κατεύθυνση της επίλυσης της κρίσης στη χώρα του.
Γιώργος Τραπεζιώτης
Ο ρόλος της Τουρκίας και του Ιράν
«Οι μάχες στο Χαλέπι συνεχίζονται και, από ό,τι φαίνεται, θα κρίνουν το μέλλον του συριακού καθεστώτος, ενώ παράλληλα θα ανακατέψουν ξανά την πολιτική τράπουλα στην ευρύτερη περιοχή» σχολίαζε χθες η Deutsche Welle. Από τις εξελίξεις στη Συρία εξαρτώνται πολλά και για τις γειτονικές χώρες κι όχι μόνο, καθώς για το Ιράν το καθεστώς της Δαμασκού αποτελεί τον μοναδικό του σύμμαχο στον αραβικό κόσμο, κι αυτό οφείλεται σε θρησκευτικούς λόγους.
Συν τοις άλλοις όμως η Συρία συνορεύει και με το Ισραήλ, παραδοσιακό εχθρό του Ιράν, άρα η Τεχεράνη έχει πολύ καλούς λόγους να επιθυμεί διατήρηση του υπάρχοντος status quo. Τέλος και η Τουρκία -όπως το Ιράν και η Σαουδική Αραβία- επιθυμεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό πολιτικό και θρησκευτικό ρόλο στην περιοχή, ενώ ανησυχεί πολύ και για τυχόν αναζωπύρωση των αποσχιστικών τάσεων των Κούρδων.
