Ματωμένη πλατίνα. Στο πολυφυλετικό αφρικανικό κράτος που φιλοξένησε προ δύο ετών το μουντιάλ ποδοσφαίρου, εκεί όπου η εγκληματικότητα συνυπάρχει ευλαβικά με τον κοσμοπολιτισμό, οι απεργοί πέφτουν νεκροί όπως τον 19ο αιώνα στις αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των εργατών στο Σικάγο.
Εχει περάσει περισσότερο από ένας αιώνας από τότε, αλλά τελικά οι συγκρούσεις ανάμεσα σε απεργούς και αστυνομικούς συνεχίζουν να ταυτίζονται με τον μαζικό θάνατο. Ιδίως όταν το διακύβευμα είναι πολύτιμο μέταλλο. Πόση αγριότητα μπορεί να χωρέσει λοιπόν σε μια απεργία μεταλλωρύχων; Στη μαύρη ήπειρο, στο ορυχείο πλατίνας Λονμίν στη Μαρικάνα, στην βορειοδυτική Νότια Αφρική, έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 36 άνθρωποι από τα αστυνομικά πυρά, έχουν τραυματιστεί περισσότεροι από 80, ενώ έχουν συλληφθεί σχεδόν 300.
Η αστυνομία άνοιξε πυρ -εν ψυχρώ- εναντίον των διαδηλωτών, οι οποίοι ήταν οπλισμένοι με μαχαίρια και λοστούς, όταν εκείνοι αρνήθηκαν να διαλυθούν και αφού είχαν απορρίψει το τελεσίγραφο της διεύθυνσης του ορυχείου να επιστρέψουν στην εργασία τους, αλλιώς θα απολυθούν.
Οσο για την απάντηση των Αρχών; Συνοψίστηκε σε δύο λέξεις: «Νόμιμη άμυνα».
«Οι αστυνομικοί αναγκάστηκαν να κάνουν χρήση βίας για να αμυνθούν από την ομάδα των επιτιθεμένων» δήλωσε σχετικά η αρχιεπιθεωρήτρια Ρία Πιγιέγκα, ενώ ο πρόεδρος της χώρας Τζέικομπ Ζούμα περιορίστηκε στο να εκφράσει το σοκ που υπέστη από τη βία. «Είμαστε συγκλονισμένοι και ανήσυχοι από την παράλογη βία» δήλωσε.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στη Νότιο Αφρική βρίσκεται το 80% των παγκόσμιων βεβαιωμένων αποθεμάτων λευκόχρυσου. Μόνο που το αυξανόμενο κόστος της ενέργειας, οι εργατικές διεκδικήσεις και η πτώση της τιμής του πολύτιμου μετάλλου έχουν προκαλέσει προβλήματα σε επιχειρήσεις του κλάδου.
Και μάλλον οι απώλειες κερδών από τον… ματωμένο χρυσό είναι σημαντικότερες από τις ανθρώπινες ζωές στη μαύρη ήπειρο ακόμα και στη γη όπου τα κινήματα και οι φωνές των πνευματικών διαδόχων του Μαντέλα εξαπλώνονται με την ίδια ένταση που πολλαπλασιάζονται οι δολοφονίες και οι παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων. Αυτή τη φορά το νοτιοαφρικανικό πρόσωπο της βίας ήταν «εργατικό».
Δήμητρα Αθανασοπούλου
