Περίοδο βαθείας υπνώσεως διάγει μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου η Βουλή των Ελλήνων, καθώς τόσο το νομοθετικό έργο όσο και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος με ευθύνη της κυβέρνησης επιδεικνύουν πενιχρά αποτελέσματα.
Η αιτία, φυσικά, δεν είναι άλλη από τα επερχόμενα μέτρα, καθώς οι υπουργοί τηρούν στάση αναμονής και αποφεύγουν να εισάγουν σχέδια νόμου στη Βουλή μέχρι την ψήφιση των νέων μέτρων. Ειδικά δε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών -με εξαίρεση τον υφυπουργό Γ. Μαυραγάνη- έχει στρέψει την προσοχή της αποκλειστικά στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα απαξιώνοντας εντελώς και τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Οπως προκύπτει από τα στοιχεία της Βουλής σε 123 ημέρες διακυβέρνησης σε σύνολο 18 νομοθετημάτων μόλις τέσσερα είναι τα νομοσχέδια που έφτασαν στη Βουλή με κανονική διαδικασία, καθώς τα υπόλοιπα αποτελούν κυρώσεις πράξεων νομοθετικού περιεχομένου ή διεθνών συμβάσεων.
Αλλά και από αυτά τα τέσσερα νομοσχέδια, το ένα αφορούσε τις διορθώσεις του νόμου Διαμαντοπούλου για τα ΑΕΙ και το δεύτερο τη μετάθεση ισχύος του ήδη ψηφισθέντος νόμου για τα ειρηνοδικεία.
Από κει και πέρα αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση συνεχίζει την κακή συνήθεια της νομοθέτησης μέσω πράξεων νομοθετικού περιεχομένου οι οποίες ισχύουν άμα τη εγκρίσει τους από το Υπουργικό Συμβούλιο και απλώς διαβιβάζονται στην Ολομέλεια της Βουλής προς κύρωση. Ούτε ένα ούτε δύο, αλλά εννιά νομοθετήματα έχουν περάσει από τη Βουλή με τη μορφή της πράξης νομοθετικού περιεχομένου με τα περισσότερα να αποτελούν εκκρεμότητες της υπηρεσιακής κυβέρνησης του Π. Πικραμμένου.
Συγκεκριμένα από τη Βουλή πέρασαν ή θα περάσουν εντός των επόμενων ημερών οι κυρώσεις πράξεων νομοθετικού περιεχομένου για:
– τη λήψη μέτρων για την άμεση αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν από τα γεγονότα της 12ης Φεβρουαρίου 2012 στο κέντρο των Αθηνών,
– τα Κέντρα Πρώτης Υποδοχής και Εγκαταστάσεων Κράτησης λαθρομεταναστών,
– την κεφαλαιακή ενίσχυση των πιστωτικών ιδρυμάτων,
– την παράταση διάρκειας του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι»,
– την καταβολή ειδικής αποζημίωσης και οδοιπορικών στους δικαστικούς αντιπροσώπους των εκλογών της 17ης Ιουνίου,
– τη μεταφορά του χρόνου διενέργειας των ετήσιων τακτικών κρίσεων του έτους 2012 στις Ε.Δ., την ΕΛ.ΑΣ. και το Λιμενικό,
– τις μεταθέσεις αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ.,
– την κατάργηση του ελάχιστου ποσοστού του Δημοσίου σε ΔΕΚΟ και λιμάνια προκειμένου να επιταχυνθούν οι αποκρατικοποιήσεις και
– τη μεταφορά των μαθητών για το σχολικό έτος 2012-2013.
Μαζί με αυτές νόμος του κράτους έγιναν και άλλες κυρώσεις συμβάσεων ή διακρατικών συμφωνιών, όπως η κύρωση της Σύμβασης Ναυτικής Εργασίας, 2006, της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, η κύρωση της Μακροπρόθεσμης Συμφωνίας μεταξύ του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας και της κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας, η κύρωση της Συνθήκης για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και η κύρωση συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Καναδά για την κινητικότητα των νέων!
Απότοκο, μάλιστα, των χαμηλών επιδόσεων του νομοθετικού έργου είναι και το νοσηρό φαινόμενο των άσχετων τροπολογιών. Δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς αφού τα υπουργεία δεν νομοθετούν, με αποτέλεσμα να εντάσσουν τροπολογίες σε πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Ετσι η τροπολογία για τη Siemens μπήκε -πριν αποσυρθεί- στο νομοσχέδιο για την ανακεφαλαίωση των τραπεζών, η τροπολογία για τη ρύθμιση των χρεών των ομάδων μπήκε στο νομοσχέδιο για τα ειρηνοδικεία η τροπολογία για τα τέλη στα σκάφη αναψυχής στο σχέδιο νόμου για την περιστολή των δαπανών και ούτω καθεξής.
Την ίδια ώρα, πάντως, υποτονικά κινείται και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος. Οχι όμως από την πλευρά των βουλευτών, οι οποίοι καταθέτουν κανονικά ερωτήσεις και επερωτήσεις, είτε γενικού είτε ειδικότερου συνήθως τοπικού ενδιαφέροντος, αλλά από την πλευρά των υπουργών οι οποίοι αποφεύγουν τη Βουλή όπως ο διάολος το λιβάνι. Ο κανόνας πλέον είναι ότι η συζήτηση των μισών τουλάχιστον ερωτήσεων ματαιώνεται καθώς οι υπουργοί δεν προσέρχονται να απαντήσουν, με αποτέλεσμα να υπάρχουν και ημέρες στις οποίες ο κοινοβουλευτικός έλεγχος διαρκεί πλέον λεπτά και όχι ώρες.
Γιώργος Λυκουρέντζος
