Σε επικίνδυνη ακροβασία ανάμεσα στη λαϊκή απαίτηση για τιμωρία και στην αναζήτηση συγκεκριμένων στοιχείων με τα οποία θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν, ποινικά, δίωξη σε βαθμό κακουργήματος (και όχι πλημμελήματος) κατά του Γιώργου Παπακωνσταντίνου επιδίδονται τα μέλη της Προκαταρκτικής για την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ».
Η επιτροπή αναμένει ακόμα το πιο σημαντικό στοιχείο που δεν είναι άλλο από το πόρισμα του ΣΔΟΕ για το αν οι συγγενείς του Γιώργου Παπακωνσταντίνου δικαιολογούν τις καταθέσεις στην HSBC, η κατάθεση ωστόσο του επικεφαλής της αρχής για την καταπολέμηση του μαύρου χρήματος Π. Νικολούδη, ότι από τα μέχρι τώρα στοιχεία δεν προκύπτει καμία φορολογική παράβαση, μετατρέπει αυτή την κατηγορία από τώρα σε πλημμέλημα.
Ως εκ τούτου η επιτροπή άρχισε ήδη να αναζητά «δέσιμο» ποινικών ευθυνών μέσω της δεύτερης κατηγορίας. Οχι δηλαδή της αλλοίωσης της λίστας, αλλά της μη αξιοποίησής της.
Κομβικό ρόλο σε αυτό αναμένεται να διαδραματίσει η διερεύνηση των προϋποθέσεων υπό τις οποίες ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου κι ενώ είχε στα χέρια του το CD με τη «λίστα Λαγκάρντ» έδωσε τον Νοέμβριο του 2010 τρίμηνη παράταση σε νόμο του Γιώργου Αλογοσκούφη περί επαναπατρισμού κεφαλαίων με φορολογική αμνηστία.
Με βάση αυτό, πολλά από τα μέλη της επιτροπής προσανατολίζονται στο να ζητήσουν από την Ενωση Ελληνικών Τραπεζών να τους διαθέσει τα στοιχεία σχετικά με το πόσα και ποια ονόματα απ’ όσα περιλαμβάνονται στη «λίστα Λαγκάρντ» έφεραν τα χρήματά τους στην Ελλάδα εκείνους τους τρεις μήνες. Ο στόχος των μελών είναι σαφής: Να «αποδείξουν» ότι όσοι έφεραν τα λεφτά τους πίσω στην Ελλάδα, εκείνο το χρονικό διάστημα το έκαναν έπειτα από προνομιακή ενημέρωση που είχαν από τον κ. Παπακωνσταντίνου. Και για να δέσει η κατηγορία θα υποστηρίξουν ότι με αυτή του την ενέργεια ο υπουργός παρέσχε φορολογική αμνηστία αντί να διερευνήσει την υπόθεση και να αποκομίσει ό,τι όφελος μπορούσε υπέρ του Δημοσίου. Σύνδεση δηλαδή οικονομικής ζημίας του κράτους με δόλο ώστε να στοιχειοθετηθεί δίωξη σε βαθμό κακουργήματος.
Το σενάριο, μάλιστα, δείχνουν να καλοβλέπουν και οι κυβερνητικοί βουλευτές. Κι αυτό γιατί ο (δικαιολογημένος) πονοκέφαλος ότι η κατηγορία για μη αξιοποίηση της λίστας θα έπρεπε να συμπεριλάβει και τον κυβερνητικό εταίρο Ευάγγελο Βενιζέλο απαλύνεται, αφού το πάτημα της τρίμηνης παράτασης του νόμου Αλογοσκούφη αφορά μόνο την περίοδο Παπακωνσταντίνου.
Τον έκαψε ο Βενιζέλος
Μετά την κατάθεση Βενιζέλου και την αποκάλυψη για τις συνομιλίες Μπίκα – Διώτη – Παπακωνσταντίνου, ενώ ο κ. Παπακωνσταντίνου είχε φύγει από το υπουργείο Οικονομικών, τα μέλη της επιτροπής έδειξαν ανακουφισμένα. Κι αυτό γιατί θεώρησαν ότι τα δύο παραπάνω στοιχεία αποτελούν κόλαφο για τον κ. Παπακωνσταντίνου. Η αλήθεια είναι ότι στα λίγα ουσιαστικά που πρόλαβε να πει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έδειξε ως τον απολύτως υπεύθυνο για όλα τον πρώην παρακαθήμενό του στα υπουργικά συμβούλια της κυβέρνησης Παπανδρέου.
Ενας διάλογος, μάλιστα, του προέδρου του ΠΑΣΟΚ με τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη είναι παραπάνω από ενδεικτικός και καταλήγει με τον κ. Βενιζέλο να δείχνει ως υπεύθυνο για τη διαγραφή των τριών ονομάτων των κ. Παπακωνσταντίνου:
Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Πώς κρίνετε τη σπουδή του κ. Παπακωνσταντίνου να ανοίξει το αρχείο και να αρχίσει να αναζητά ονόματα και λέξεις κλειδιά όπως «Παπακωνσταντίνου», «Κοζάνη», «Παπανδρέου», «Καραμανλής»;
ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δεν πρέπει ο υπουργός να ανοίγει και να αναμειγνύεται σε τίποτα από αυτά. Δεν έπρεπε να αναμειχθεί ο υπουργός και το γραφείο του υπουργού σε ερευνητικές πράξεις. Η υπηρεσία έπρεπε.
Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Σαφέστατα η υπηρεσία. Ενας υπουργός όμως…
ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Κοιτάξτε, εγώ θέλω ο κ. Παπακωνσταντίνου να δώσει επαρκείς και πειστικές εξηγήσεις. […] Με ρωτάτε, όμως, πράγματα τα οποία είναι γνώμη. Να σας πω και κάτι; Εμένα με ενοχλεί περισσότερο το γεγονός ότι χάθηκε το CD όπως χάθηκε, σβήστηκε και το αρχικό USB στα χέρια του κ. Διώτη. Επίσης, με ενοχλεί το γεγονός ότι βλέπω να έχει παραχθεί το USB στις 30 Σεπτεμβρίου 2010, δηλαδή, αμέσως με την άφιξη του υλικού από τη Γαλλία με τη μορφή CD (σ.σ: όταν ακόμα το είχε στα χέρια του μόνο ο κ. Παπακωνσταντίνου). Αυτό με ενοχλεί. Κι επειδή αυτό ξαναβρίσκεται την 1η Ιουλίου στον ίδιο χρήστη, στον ίδιο υπολογιστή λέω «αυτό πρέπει να διερευνηθεί. Είναι άξιο προς διερεύνηση». Διότι, ποιος έβγαλε τα τρία αρχεία;
Γιώργος Λυκουρέντζος
