Περίπου 6.000 παιδιά, ηλικίας 5 – 12 ετών, βγαίνουν καθημερινά στους δρόμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων μεγάλων πόλεων, προκειμένου να πουλήσουν λουλούδια και χαρτομάντιλα, να καθαρίσουν τζάμια αυτοκινήτων ή να ζητιανέψουν στα φανάρια.
Τα συγκλονιστικά στοιχεία έδωσε χθες στη δημοσιότητα η ΜΚΟ Praksis, καταγράφοντας την κατακόρυφη αύξηση το τελευταίο διάστημα του αριθμού των παιδιών που εργάζονται ή επαιτούν, προκειμένου να «ενισχύσουν» το εισόδημα της οικογένειάς τους ή να δώσουν τα χρήματα σε κυκλώματα εκμετάλλευσης.
Τα «παιδιά του δρόμου» κατάγονται κυρίως από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, και έρχονται στη χώρα μας μαζί με τους γονείς τους ή είναι θύματα κυκλωμάτων που δρουν σε διάφορες χώρες και πόλεις.
Στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη τα παιδιά δουλεύουν συνήθως σε κεντρικούς δρόμους και πλατείες, σε προαύλια εκκλησιών ή σε σημεία που προσελκύουν αρκετό κόσμο για νυχτερινή διασκέδαση. Στη συντριπτική πλειονότητά τους δεν πηγαίνουν στο σχολείο, επειδή οι παραδόσεις των μαθημάτων συμπίπτουν με το καθημερινό ωράριο «εργασίας» τους ή επειδή φοβούνται ότι θα αναγνωριστούν από τους συμμαθητές τους.
«Τις περισσότερες φορές, οι οικογένειες διαθέτουν κάποιου είδους κατάλυμα, αλλά τα παιδιά περνούν αρκετές ώρες της ημέρας στον δρόμο, αντιμετωπίζοντας πολλούς κινδύνους, καταστάσεις βίας, ρατσισμού και περιθωριοποίησης. Συνήθως δεν πηγαίνουν στο σχολείο ή παρακολουθούν τα μαθήματα περιστασιακά, είτε γιατί είναι κουρασμένα είτε επειδή η εργασία τους στον δρόμο τα απομακρύνει από το σχολικό περιβάλλον» λέει η κοινωνική λειτουργός της ΜΚΟ Praksis Μένη Χρηστίδου.
Σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης της ελληνικής κοινωνίας, οι ΜΚΟ Praksis και ΑΡΣΙΣ, που υλοποιούν προγράμματα κατά της παιδικής εργασίας και του αναλφαβητισμού, συνδιοργανώνουν αύριο στην πλατεία Αριστοτέλους, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ανοιχτή εκδήλωση ενημέρωσης για την παιδική εργασία.
«Επειδή το φαινόμενο έχει λάβει πολύ σοβαρές διαστάσεις, συμμετέχουμε σε μια μεγάλη προσπάθεια για να ανακηρυχθεί η 12η Απριλίου παγκόσμια ημέρα για τα παιδιά του δρόμου» σημειώνει η κυρία Χρηστίδου.
