Το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ ρίχνει σήμερα αυλαία, αλλά ως την τελευταία στιγμή πέπλο μυστηρίου καλύπτει την απόφαση της Αλέκας Παπαρήγα για το αν σκοπεύει να παραμείνει ή όχι στην ηγεσία του κόμματος. Μάλιστα, αν και η διαδοχολογία είχε ενταθεί όλες τις προηγούμενες ημέρες, η κυρία Παπαρήγα (που εξελέγη πρώτη φορά γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής το 1991!) απέφυγε τεχνηέντως να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στο θέμα.
Οπως αναφέρουν πάντως οι γνωρίζοντες τις διαδικασίες του Περισσού, η μακροβιότερη ηγέτις του ΚΚΕ έχει ουσιαστικά τρεις επιλογές σε συνεννόηση με τους «γέροντες» του κόμματος, που -χωρίς να φαίνονται- συνεχίζουν να έχουν τον απόλυτο έλεγχό του.
Η πρώτη είναι να παραμείνει στον ηγετικό θώκο, αρνούμενη να παραδώσει τη σκυτάλη, αν και το ΚΚΕ στις τελευταίες εκλογές πέτυχε τα χαμηλότερα ποσοστά στην ιστορία του. Λέγεται ότι η ίδια έχει ζητήσει να παραμείνει θέτοντας ως «προσωπικό στοίχημα» την εκλογική ανάκαμψη και να αποχωρήσει στη συνέχεια.
Ενα δεύτερο σενάριο είναι να παραδώσει τη σκυτάλη σε κάποιο άλλο στέλεχος, ίσως και νεότερο, αλλά πάντοτε της σκληρής τάσης και με την προϋπόθεση να παραμείνει η ίδια σε ένα τιμητικό αξίωμα, όπως του προέδρου του κόμματος ή ως επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Η τρίτη λύση είναι να αποχωρήσει από την ηγεσία παραμένοντας απλό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και παίζοντας ρόλο εκ των παρασκηνίων.
Σε κάθε περίπτωση, οι γνωρίζοντες προεξοφλούν σαφή επικράτηση της σκληρής γραμμής. Ενδεικτική, άλλωστε, είναι και η εισήγηση της κυρίας Παπαρήγα, η οποία, παρά τις διαφωνίες κατά τον προσυνεδριακό διάλογο, δεν έκανε ούτε βήμα πίσω ως προς αυτό. Με άλλα λόγια, το «ιερατείο» του ΚΚΕ αποφάσισε να ακολουθήσει την τακτική της ιδεολογικής καθαρότητας και του πολιτικού απομονωτισμού.
Μάλιστα, κατάφερε ουσιαστικά να απομονώσει τους αμφισβητίες, όπως τον δημοσιογράφο Νίκο Μπογιόπουλο, που είχε μιλήσει για «λάθος πορεία» του ΚΚΕ, ζητώντας άλλη τακτική συμμαχιών, αλλά και τον πρώην βουλευτή του κόμματος Αντώνη Σκυλλάκο, θέτοντάς τους μέσω του κομματικού μηχανισμού εκτός Συνεδρίου. «Ποιος είναι σήμερα ο κρίκος, σε μη επαναστατικές συνθήκες, για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος; Μήπως η διέξοδος από την κρίση με ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας με τους καλούς καπιταλιστές μπροστά και όχι τους πειρατές, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, από τον οποίο θα πιαστείς και θα συνεχίσεις να κρατάς στο χέρι όλη την αλυσίδα; Ή μήπως είναι το plan Β που πλασάρεται με την έξοδο από την ευρωζώνη; Είναι κρίκος η κεϊνσιανή διαχείριση που προτείνεται από ρεφορμιστές και οπορτουνιστές; Είναι κρίκος η συνεργασία με ένα τμήμα της αστικής τάξης; Οχι βέβαια» είπε χαρακτηριστικά η κυρία Παπαρήγα.
Είναι προφανές ότι αυτή η στρατηγική του Περισσού εμπεριέχει και πάρα πολλά ρίσκα. Με τα ποσοστά του κόμματος συρρικνωμένα, η ανασφάλεια για τις επόμενες εκλογές είναι υπαρκτή. Στον Περισσό αισιοδοξούν ότι θα μπορέσουν να «επαναπατρίσουν» δυνάμεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για τους πιο μετριοπαθείς υπάρχει και το ακριβώς αντίθετο ενδεχόμενο: να υπάρξουν δηλαδή στην πορεία προς τις εκλογές κι άλλες απώλειες, όχι μόνο προς την Κουμουνδούρου αλλά και προς το ιδεολογικά συγγενές, νεότευκτο, σχήμα του Αλέκου Αλαβάνου που τάσσεται υπέρ της πλήρους ρήξης με την ευρωζώνη.
Η ονοματολογία (πάντως) καλά κρατεί
Σε ό,τι αφορά τους επίδοξους διεκδικητές της ηγεσίας, στην περίπτωση που αποχωρήσει η Αλέκα Παπαρήγα, ακούγονται τα ονόματα των Δημήτρη Κουτσούμπα, Νίκου Σοφιανού και Γιώργου Μαρίνου.
Ειδικά ο τελευταίος ανήκει στην ομάδα της Αλέκας Παπαρήγα, αντιπροσωπεύει και ο ίδιος τη σκληρή γραμμή, είναι 58 ετών, βουλευτής Ευβοίας και μετέχει στο πολιτικό γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής από το 17ο Συνέδριο, το 2005, όταν έγινε το μεγάλο ξεκαθάρισμα στον Περισσό.
Ο Δ. Κουτσούμπας, με ελάχιστες τηλεοπτικές παρουσίες, υπήρξε επί σειράν ετών διευθυντής στον «Ριζοσπάστη» και μέλος του Π.Γ. του κόμματος, ενώ ο Νίκος Σοφιανός είναι ο νεότερος, 48 ετών, διετέλεσε γενικός γραμματέας της ΚΝΕ την περίοδο 1991-2001 και στη συνέχεια έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου (Π.Γ.) του ΚΚΕ.
Παλαιότερα είχε ακουστεί και το όνομα του Θανάση Παφίλη, στέλεχος με μεγάλη αναγνωρισιμότητα εκτός ΚΚΕ λόγω και της θητείας του στην ευρωβουλή, αλλά θεωρείται αρκετά «φιλελεύθερος» για τα δεδομένα του «ιερατείου» του Περισσού.
