Μια βασική παρανόηση για το κόμμα του Alexis. Είναι πατριωτικό. Δεν είναι αρνησιπάτριδες οι πρωταγωνιστές της αριστερίζουσας επιθεωρήσεως. Ασπάζονται όλες τις πατρίδες του κόσμου (εκτός της ελληνικής). Οταν, για παράδειγμα, Πολυνήσιος τις ή ένιοι Τατζίκοι, Μαορί, Γεζίντι, Βουσμάνοι, Μογγόλοι, Ασσύριοι, Χάζαροι, Βαβυλώνιοι, Γουίκας, πολυθεϊστές από την Εσω Γη, Νεφελίμ και άλλοι ψάλλουν τον εθνικό ύμνο τους ή παραδοσιακό άσμα ή έστω μαγική επωδό, οι συριζαίοι προμαχούντες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της βιοποικιλότητας του Βοτανικού θα σταθούν προσοχή κι ένα δάκρυ (μάλλον καυτό) θα κυλήσει στις ηλιοψημένες παρειές τους. Βροντάει η Μύκονος, αστράφτει η Πάρος από τις ατέρμονες συζητήσεις των συνασπισμένων της ροζ Αριστεράς για το δράμα των λαθρομεταναστών, οι οποίοι απήχθησαν από τους Ελληνες για να εργαστούν στις απέραντες βαμβακοφυτείες του Νότου (από άλλο επεισόδιο αυτό, αλλά βολεύει την αφήγησή μας). Αν, ωστόσο, κάποιος έξαλλος εθνικιστής, καταπιεστής των φτωχών και αδυνάτων προβεί στην ασυγχώρητη πρόκληση να ψάλει τον ημέτερο εθνικό ύμνο, τότε οι έντιμοι ιεροεξεταστές της εκκλησίας της πολιτικής ορθότητας οφείλουν να τον κατακεραυνώσουν.
Τσιπρίζοντες
Τα πληκτρολόγια θα πάρουν φωτιά. Τα ιστολόγια, οι εφημερίδες, τα ερτζιανά και η τηλοψία θα τιγκάρουν από τις εμβριθείς αναλύσεις των ημιμεθυσμένων αναλυτών που δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι τους αρέσουν και το μπρικ και οι θαλαμηγοί και οι κολεκτίβες και (στη ζούλα) ο Στάλιν.
Οταν η Ελλάς συγκρούεται με τα Σκόπια, προφανώς θα έχουν δίκιο τα Σκόπια. Οποτε δεν συμβαδίζουν τα συμφέροντα της χώρας με την Αλβανία, έστι πρόδηλον πως υποχρεούμεθα να βολέψομεν τους Αλβανούς. Για την Τουρκία; Για την αλήθεια στα ελληνοτουρκικά δεν τίθεται θέμα. Ρωτήστε σχετικά και την κυρία Ρεπούση, που ξεφύτρωσε από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τον κύριο Νάσο Θεοδωρίδη, που παραμένει εκεί. Αν δεν τους βρείτε διαθέσιμους, ανοίξτε την τιβί και παρακολουθήστε τον Σουλεϊμάν. Τα ίδια θα ακούσετε.
Και τώρα εθίχθησαν οι συριζαίοι με τους ναυτικούς δοκίμους, οι οποίοι έψαλαν τον εθνικό ύμνο στην Ανάσταση. Δεν τραγουδούσαν καλύτερα κάτι από Γιουροβίζιον, από έντεχνο, από ρεμπέτικο; Ενα έθνικ; Οτιδήποτε άλλο πλην τούτου του ρατσιστικού θουρίου, τον οποίον, εδώ που τα λέμε, δεν τον πολυάκουσαν οι τσιπρίζοντες στην Ανάσταση, μια και αποφεύγουν τις χριστιανικές εκκλησίες…
Παναγιώτης Λιάκος
