Ενα σκληρό πολιτικό, διπλωματικό, οικονομικό, επιχειρηματικό και εξοπλιστικό πόκερ παίχτηκε για πάνω από μία εβδομάδα, κατά βάση μεταξύ Λευκωσίας και Μόσχας, στο οποίο ενεπλάκη όμως και η Αθήνα χωρίς τη θέλησή της, για την επίλυση του οικονομικού αδιεξόδου στο οποίο είχε περιέλθει η Κύπρος!
Οπως είναι σε θέση να γνωρίζει και αποκαλύπτει σήμερα η «κυριακάτικη δημοκρατία», η Μόσχα στις συζητήσεις που έγιναν μεταξύ αυτής και της κυπριακής κυβέρνησης, την οποία εκπροσωπούσε ο τότε υπουργός Οικονομικών Μιχάλης Σαρρής, εκτός από την ανάπτυξη μιας αεροναυτικής βάσης στην Κύπρο, που θα λειτουργούσε ως υποκατάστατο αυτής που διαθέτει στο Ταρτούς της Συρίας και της δίνει τη δυνατότητα παρουσίας στη Μεσόγειο Θάλασσα, ζήτησε την απόκτηση συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων τόσο από την Εθνική Φρουρά όσο και από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, με τη διαμεσολάβηση της κυπριακής ηγεσίας στην ελληνική κυβέρνηση! Φυσικά, λόγω των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν και οι δύο χώρες η Μόσχα δήλωσε έτοιμη, εφόσον υπάρχει ενδιαφέρον από τις δύο κυβερνήσεις, να καταθέσει ενδιαφέρουσες χρηματοδοτικές προτάσεις!
Ειδικότερα, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες από διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές, τόσο από τη Λευκωσία όσο και από την Αθήνα, οι επιθυμίες της Μόσχας για την απόκτηση από την Εθνική Φρουρά ρωσικών οπλικών συστημάτων εστιάστηκαν στην προμήθεια πρόσθετων αρμάτων μάχης T-80U, αντιαρματικών βλημάτων και συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας μικρού – μέσου βεληνεκούς TOR-M1, συντήρηση των επιθετικών ελικοπτέρων Mi-35, καθώς και εκσυγχρονισμό των αντιαρματικών βλημάτων Milan.
Η απαίτηση αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία από το γεγονός ότι, όπως γνωρίζει πολύ καλά η Μόσχα, η στρατηγική σημασία της Κύπρου έχει αυξηθεί από τις ταραχές στη Συρία, που απειλούν το στρατιωτικό έρεισμα της Ρωσίας στο συριακό λιμάνι Ταρτούς, μόνη βάση του στόλου της Ρωσίας στη Μεσόγειο Θάλασσα. Το Κρεμλίνο ήλπιζε να χρησιμοποιήσει τα μεγάλα αποθέματα ρευστότητάς του ως μοχλό για την ανάπτυξη μιας βάσης υποκατάστατου του Ταρτούς στην Κύπρο, ενισχύοντας παράλληλα με ρωσικά οπλικά συστήματα την Εθνική Φρουρά.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο κ. Σαρρής δεν δέχτηκε να μπει σε αυτή τη συζήτηση, εξηγώντας στη ρωσική πλευρά ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να το δεχτεί η κυπριακή κυβέρνηση και κατ’ επέκταση η κυπριακή κοινωνία, καθώς θα ανέβαζε το κόστος σωτηρίας της οικονομίας της Κύπρου. Επιπλέον, τόνισε στους Ρώσους συνομιλητές του ότι σε μια τέτοια περίπτωση πολιτικά η Ρωσία θα ήταν χαμένη, καθώς η όποια βοήθεια θα συνδεόταν με ανταλλάγματα τα οποία δεν χρειάζονται και δεν μπορούν οικονομικά να αποκτήσουν στην παρούσα χρονική στιγμή οι κυπριακές Ενοπλες Δυνάμεις.
Την ίδια στιγμή το «παιχνίδι» της στρατηγικής εμπλοκής της Ρωσίας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής δείχνει να παίρνει όλο και ευρύτερες -αλλά και απρόβλεπτες- διαστάσεις με την αποκάλυψη ότι οι Ρώσοι έχουν εγκαταστήσει δύο βάσεις ηλεκτρονικής υποκλοπής σε Συρία και Λίβανο. Σύμφωνα με αναλυτές, το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την «αποκαθήλωση» του καθεστώτος του Ασαντ στη Συρία εδράζεται κυρίως εξαιτίας της παρουσίας της Ρωσίας, η εμπλοκή της οποίας είναι πολυεπίπεδη με αντιαεροπορικά συστήματα S-300, πυραύλους κατά στόχων επιφανείας P-800 Yakhnot που εδρεύουν στα μεσογειακά παράλια, και τώρα με την αποκάλυψη της ύπαρξης των δύο σταθμών ηλεκτρονικής παρακολούθησης.
Η Ρωσία, από την πλευρά της, φαίνεται ότι δεν είναι διατεθειμένη να επιτρέψει ακόμη μία περίπτωση Λιβύης στο «μαλακό υπογάστριό» της, και όσο οι πιέσεις των Αμερικανών για την απομάκρυνση του Ασαντ εντείνονται, άλλο τόσο εντείνεται και η ρωσική αντίδραση. Παράλληλα η ύπαρξη των αντιαεροπορικών συστοιχιών S-300 δείχνει ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει την επανάληψη επιδρομών στο έδαφος της Συρίας από την ισραηλινή αεροπορία, όπως αυτή που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2007 με την ονομασία Orchard, όπου ισραηλινά μαχητικά βομβάρδισαν πυρηνικό αντιδραστήρα της Συρίας στην περιοχή Deir ez-Zor. Οι σταθμοί ηλεκτρονικής παρακολούθησης της Ρωσίας θα έχουν τη δυνατότητα ελέγχου μιας μεγάλης περιοχής στη Μ. Ανατολή.
Πιο συγκεκριμένα, την ύπαρξη δύο ρωσικών βάσεων ηλεκτρονικής επιτήρησης και ραντάρ στη Συρία και στον Λίβανο αποκάλυψε η γνωστή ιστοσελίδα Debka. Σύμφωνα με πληροφορίες της ισραηλινής ιστοσελίδας, οι Ρώσοι έχουν κατασκευάσει εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα μία βάση ραντάρ και συλλογής ηλεκτρονικών πληροφοριών στην περιοχή Jabal Al Harrah νότια της Δαμασκού, μερικά χιλιόμετρα από τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός, στα υψώματα του Γκολάν.
Η βάση αυτή μπορεί να παρακολουθεί οτιδήποτε κινείται και εκπέμπεται στην ευρύτερη περιοχή του βόρειου Ισραήλ ως το Τελ Αβίβ, τη βόρεια Ιορδανία και το δυτικό Ιράκ. Οπως αναφέρει η ιστοσελίδα, ο εξοπλισμός της βάσης πρόσφατα αναβαθμίστηκε και τώρα πλέον οι Ρώσοι μπορούν να παρακολουθούν οτιδήποτε συμβαίνει σε ολόκληρο το Ισραήλ, στην Ιορδανία, στον κόλπο της Ακαμπα και στη βόρεια Σαουδική Αραβία.
Εκτός από αυτή τη βάση οι Ρώσοι έχουν κατασκευάσει και ακόμη μία στο όρος Sannine, το οποίο βρίσκεται στον κεντρικό Λίβανο και φτάνει τα 2.600 μέτρα. Από τη βάση αυτή οι Ρώσοι μπορούν να επιτηρούν ολόκληρη την Αν. Μεσόγειο, παρακολουθώντας τις κινήσεις του αμερικανικού και του ισραηλινού ναυτικού, καθώς και των αεροσκαφών που ίπτανται στην περιοχή.
Πρόσφατα οι δύο βάσεις απέκτησαν διασύνδεση και μπορεί να γίνει ανταλλαγή δεδομένων, ολοκληρώνοντας έτσι το ρωσικό σύστημα επιτήρησης της Μέσης Ανατολής. Οπως αναφέρει η ισραηλινή ιστοσελίδα, η πρόσφατη επίσκεψη του ρωσικού αεροπλανοφόρου στη Συρία αποσκοπούσε να καλύψει το κενό που είχε δημιουργηθεί από τις εργασίες αναβάθμισης των εγκαταστάσεων στις δύο βάσεις. Επιπλέον την περίοδο της επίσκεψης του πλοίου στη Συρία η βάση στο Jabal Al Harrah είχε επικεντρώσεις τις δραστηριότητές της στη συλλογή πληροφοριών για τους εξεγερθέντες και των ξένων δυνάμεων που επιδιώκουν να παρέμβουν στις εξελίξεις στη Συρία.
Τέλος, οι βάσεις αυτές, εκτός από τα μάτια και τα αυτιά της Ρωσίας στην περιοχή, είναι και το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης του Ιράν σε περίπτωση ισραηλινής ή αμερικανικής επίθεσης, αφού οι Ρώσοι παρέχουν μέσω αυτών των σταθμών την αναγκαία ενημέρωση στην Τεχεράνη για τις κινήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην Αν. Μεσόγειο.
Η ελληνική εμπλοκή
Εκείνο που πραγματικά αιφνιδίασε τον κ. Σαρρή ήταν η ρωσική προσέγγιση, με διπλωματικό τρόπο είναι αλήθεια, για παρέμβαση της Κύπρου στην Ελλάδα για την απόκτηση και από τη χώρα μας ρωσικών οπλικών συστημάτων! Ο τότε υπουργός Οικονομικών της Κύπρου απάντησε στους Ρώσους συνομιλητές του ότι όχι μόνο δεν μπορεί να πιέσει, αλλά ούτε καν να μεταφέρει μια τέτοια πρόταση στην Αθήνα, καθώς αυτό θα συνιστούσε ευθεία παρέμβαση στις εξοπλιστικές διαδικασίες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Ωστόσο, ο κ. Σαρρής δέχτηκε να παραλάβει τη λίστα με τα ρωσικά οπλικά συστήματα που πρότειναν στη χώρα μας, με την επισήμανση ότι απλά θα την αποστείλει στην ελληνική κυβέρνηση, χωρίς τίποτα περισσότερο. Μάλιστα, κορυφαία πηγή της κυπριακής κυβέρνησης ανέφερε ότι υπήρξε συνεννόηση με την ελληνική κυβέρνηση για την παραλαβή της λίστας, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η συζήτηση για την οικονομική σωτηρία της Κύπρου.
Ο «κόκκινος» κατάλογος
Ειδικότερα, και σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», στα οπλικά συστήματα που θα επιθυμούσε η Ρωσία να πουλήσει στη χώρα μας περιλαμβάνονται:
-Τα αντιαεροπορικά συστήματα πολύ μεγάλου βεληνεκούς S-400, αλλά και μικρότερης εμβέλειας (TOR-M1 κ.λπ.).
-Τα αμφίβια τεθωρακισμένα BMP-3F.
-Το μαχητικό αεροσκάφος Sukhoi.
-Το πυροσβεστικό αεροσκάφος Beriev.
-Απόκτηση και άλλων αντιαρματικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς AT-14 Kornet – E, καθώς και αερόστρωμνων Zubr.
-Τα συστήματα ενεργητικής προστασίας αρμάτων μάχης Shotra-1 και Arena.
-Το σύστημα Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων BM-30 Smerch.
-Το τακτικό πυραυλικό σύστημα εδάφους – εδάφους Iskander – E.
-Το κέντρο διοίκησης αεράμυνας PU – 12M6.
Εξετάζεται κατάθεση συγκεκριμένης πρότασης
Η ρωσική πλευρά, τέλος, όπως πληροφορείται η «κυριακάτικη δημοκρατία» από υψηλά ιστάμενη στρατιωτική πηγή του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, θέλει με αυτόν τον τρόπο να ενισχύσει την ελληνορωσική αμυντική συνεργασία που έχει υποστεί πολλαπλά πλήγματα από το 2009 και μετά. Κορυφαίο πλήγμα στην ελληνορωσική συνεργασία στον τομέα της άμυνας, που ξεκίνησε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ήταν η ουσιαστική ακύρωση από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου της προμήθειας των ρωσικών Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης (ΤΟΜΑ) BMP-3.
Στο πλαίσιο αυτό, η Μόσχα ετοιμάζεται να επανέλθει για μια σειρά εξοπλιστικών προγραμμάτων που περιλαμβάνονται στο ΕΜΠΑΕ των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο πολύ δύσκολα, όμως, μπορεί να υλοποιηθεί λόγω της δημοσιονομικής κρίσης που ταλανίζει την Ελλάδα. Ωστόσο, το ρωσικό ενδιαφέρον παραμένει έντονο, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι εξετάζεται η κατάθεση συγκεκριμένης πρότασης με ενδιαφέρουσες χρηματοδοτικές προτάσεις.
Τα συστήματα που διαθέτει το Στράτευμα
Υπενθυμίζεται ότι την τελευταία και πλέον δεκαετία οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις έγιναν αποδέκτες μιας σειράς οπλικών συστημάτων ανατολικής προελεύσεως, κυρίως από τα πλεονάσματα του ανατολικογερμανικού στρατού, αλλά και από τις πρώην ανατολικές χώρες, ενώ παράλληλα, στο πλαίσιο του ΕΜΠΑΕ 1996-2000, απέκτησε και καινούργια, υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα. Ειδικότερα, σήμερα οι Ενοπλες Δυνάμεις διατηρούν σε υπηρεσία ή αναμένεται να εντάξουν σύντομα στο οπλοστάσιό τους τα παρακάτω οπλικά συστήματα ρωσικής προελεύσεως:
-Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης τύπου ΒΜΡ-1Ρ. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ο Ελληνικός Στρατός παρέλαβε από τα γερμανικά αποθέματα 501 ΤΟΜΑ τύπου BMP-1P/OST.
-Πολλαπλοί εκτοξευτές ρουκετών τύπου RM-70 των 40 σωλήνων διαμετρήματος 122 χλστ. (116 μονάδες). Τα συστήματα RM-70 αποκτήθηκαν από τον Ελληνικό Στρατό στις αρχές τις δεκαετίας του ’90.
-Αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά συστήματα μικρού/μέσου βεληνεκούς τύπου OSA-AKM (32 μονάδες) και TOR-M1 (25 μονάδες), ενώ έχουν αποκτηθεί και άλλες 6, οι οποίες έχουν σταλεί στην Κύπρο.
-Αντιαρματικά όπλα μικρού βεληνεκούς, τύπου RPG-18, διαμετρήματος 64 χλστ. (περίπου 20.000 μονάδες). Τα συστήματα αυτά αποκτήθηκαν από τον Ελληνικό Στρατό στις αρχές τις δεκαετίας του ’90 από τα αποθέματα του πρώην ανατολικογερμανικού στρατού.
-Αντιαρματικοί πύραυλοι (196) τρίτης γενιάς, με λέιζερ τύπου KORNET – E.
-Ρυμουλκούμενα αντιαεροπορικά πυροβόλα τύπου ZSU-23-2 διαμετρήματος 23 χλστ. (506 μονάδες). Τα συστήματα ZSU-23-2 αποκτήθηκαν από τον Ε.Σ. το 1992 από τα αποθέματα το πρώην ανατολικογερμανικού στρατού.
-Ταχέα αερόστρωμνα αποβατικά σκάφη κλάσης Zubr, μεταφορικής ικανότητας 500 πλήρως εξοπλισμένων οπλιτών (4 μονάδες).
-Αντιαεροπορικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς τύπου S-300 PMU-1 (2 συστοιχίες).
-Μικρός αριθμός κατευθυνόμενων πυρομαχικών πυροβολικού Krasnopol – M των 155 χλστ.
-Αντιαρματικά συστήματα (262) AT-4 Spigot.
