Ηταν το όραμά του να θεμελιώσει μία μονή για να θυμάται τα χρόνια που πέρασε στο Αγιον Ορος. Ο λόγος για τον γέροντα Χερουβείμ (κατά κόσμον Γεώργιο Καράμπελα), ο οποίος στην τρυφερή ηλικία των 18 ετών ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι για το «αγγελικό τάγμα», τον Αύγουστο του 1938. Γρήγορα αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από τον πολυαγαπημένο του Αθωνα, αφού ο Θεός αποδείχθηκε ότι είχε άλλα σχέδια. Ετσι, τον Οκτώβριο του 1942, όταν μια σοβαρή ασθένεια έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του, πήρε το καράβι της επιστροφής. Η άστατη κατάσταση της εποχής (γερμανοϊταλική κατοχή, Εμφύλιος Πόλεμος) δεν του επέτρεψαν να εκπληρώσει την επιθυμία του να επιστρέψει, παραμένοντας στο πατρικό του σπίτι στον Πειραιά, όπου το 1947 ίδρυσε, μαζί με τους θεολόγους Κωνσταντίνο Πουλουπάτη (μετέπειτα αρχιμανδρίτη Ιγνάτιο) και Γεώργιο Καραμαντζάνη (μετέπειτα αρχιμανδρίτη Αθηναγόρα), τη Μοναστική και Ιεραποστολική Αδελφότητα «Ο Παράκλητος».
Η ίδρυση
Μέσα του όμως τον «έτρωγε το μαράζι» και η σκέψη του Ορους, προσπαθώντας να βρει έναν χώρο ώστε να δημιουργήσει το δικό του (Ορος). Το όνειρο εκπληρώθηκε το έτος 1963, όταν με τη θεϊκή παρέμβαση βρέθηκε ένας υπέροχος χώρος στην πανέμορφη τοποθεσία στη θέση Μετόχι της Σκάλας Ωρωπού, ένα μέρος που βρίθει από ηρεμία και φυσικό κάλλος και ενδείκνυται για ασκητική ζωή. Αξιοσημείωτο είναι ότι τη χρονιά της θεμελίωσης συμπληρώνονταν 1.000 χρόνια από την ίδρυση του Αγίου Ορους, καταδεικνύοντας και την «άνωθεν παρέμβαση». Ηταν μια ευλογημένη συγκυρία, που χάραξε και τη μετέπειτα πορεία και εξέλιξη της Μονής Παρακλήτου, που μπορεί να μη διαθέτει πολλά χρόνια ιστορίας (σε σχέση με άλλα μοναστήρια της πατρίδας), αλλά έχει πνευματικό πλούτο, που είναι και το σπουδαιότερο. Για μια δεκαετία (1968-1978), μάλιστα, λειτούργησε ως μετόχι της αγιορείτικης μονής του Αγίου Παύλου. Η επίσημη αναγνώρισή της από την Ελλαδική Εκκλησία ως αυτοτελούς κοινοβίου υπαγόμενου στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισίας (τότε Μητρόπολη Αττικής) έγινε το 1978. Δυστυχώς, όμως, μόνο για έναν χρόνο απόλαυσε τους κόπους μιας ζωής (ως ηγούμενος) ο γέροντας Χερουβείμ, αφού εκοιμήθη έναν χρόνο μετά τη χειροθεσία του. Τον πρόδωσε η μεγάλη αλλά φιλάσθενη καρδιά του, ήταν μόλις 59 ετών. Ενταφιάσθηκε σε κεντρικό σημείο της μονής, δίπλα στο σημερινό καθολικό. Οσοι τον γνώρισαν τον έχουν βάλει σε ξεχωριστή θέση στην καρδιά τους, ενώ οι διδαχές του απέπνεαν αγιορείτικο άρωμα, αφήνοντας πίσω του πλούσιο πνευματικό έργο.
Η άνθηση της τελευταίας εικοσαετίας και το τεράστιο εκδοτικό έργο
Σήμερα (από το 1980) ηγούμενος του μοναστηριού είναι ο π. Τιμόθεος Σακκάς, ο οποίος με τις ενέργειές του έχει οδηγήσει τη μονή σε μια πραγματική άνθηση, τριπλασιάζοντας τους κτιριακούς της χώρους κατά την τελευταία εικοσαετία, έχοντας συνοδοιπόρους και συμπαραστάτες τους άλλους πατέρες, που με προσωπικές θυσίες και αυταπάρνηση δούλεψαν γι’ αυτόν τον θεάρεστο κοινό σκοπό. Ο κεντρικός ναός (καθολικό) αποπερατώθηκε το 1990 και εγκαινιάστηκε στις 12 Νοεμβρίου του 2000. Οσον αφορά την αρχιτεκτονική, ο ναός είναι κλασικού μοναστηριακού ρυθμού, ενώ έχει αρχιτεκτονηθεί από τον ιερομόναχο της Ρωμανό (Αλεξόπουλο), βασισμένος στα πρότυπα των καθολικών του Αγίου Ορους και των Μετεώρων.
Μεγάλο είναι το εκδοτικό έργο, αφού έχουν πραγματοποιηθεί περίπου 70 εκδόσεις εποικοδομητικών, για το πνεύμα και την ψυχή, βιβλίων. Αξιέπαινη είναι η προσπάθεια (της μονής) μιας ευρύτερης πνευματικής θεμελίωσης του ελληνικού λαού, ειδικά αυτές τις δύσκολες ημέρες της οικονομικής και πνευματικής κρίσεως. Με βάση αυτό έχουν εκδοθεί επίκαιρα και επίλεκτα δεκαεξασέλιδα πατερικά κείμενα, μεταφρασμένα σε απλή γλώσσα, τα οποία διανέμονται δωρεάν, με το ύψος τους να ανέρχεται σε περισσότερα από 5.000.000 αντίτυπα. Επίσης, πολλές χιλιάδες φυλλάδια έχουν μεταφραστεί και έχουν αποσταλεί δωρεάν σε αρκετές ανατολικές χώρες (Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία, Πολωνία, Σλοβακία, Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Ινδία). Στη βιβλιοθήκη διατίθενται 20.000 βιβλία, αρκετά εκ των οποιών είναι ξενόγλωσσα (αγγλικά, γαλλικά και ρωσικά).
Πού βρίσκεται
Η ιερά μονή, σύμφωνα και με την υπερχιλιετή αγιορείτικη παράδοση, παραμένει άβατη στις γυναίκες, ενώ για να την επισκεφτεί κάποιος και να τη θαυμάσει από κοντά θα χρησιμοποιήσει την εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας και στο 39ο χιλιόμετρο θα βγει στην έξοδο του κόμβου της Μαλακάσας και θα κατευθυνθεί προς τον Ωρωπό. Μόλις περάσει το χωριό Μήλεσι, έπειτα από ένα χιλιόμετρο θα δει την πύλη της μονής, που «χάνεται» στα πανέμορφα κυπαρίσσια. Είναι, πραγματικά, ένας επίγειος παράδεισος πολύ κοντά στην Αθήνα (περίπου 30 λεπτά με το αυτοκίνητο).
Αντώνης Μακατούνης
