Μετά τα αλλεπάλληλα χαράτσια στην ακίνητη περιουσία, ήρθε ξανά η ώρα της φοροεπιδρομής στα αυτοκίνητα. Οι φορομπήχτες του υπουργείου Οικονομικών θέλουν να αλλάξουν τον τρόπο υπολογισμού των τελών κυκλοφορίας στα Ι.Χ. (αλλά και των άλλων φόρων), ώστε στο εξής να προκύπτουν από τις αγοραίες αξίες των οχημάτων και όχι με βάση τον κυβισμό τους, όπως γίνεται σήμερα. Στο υπουργείο Οικονομικών αποφασίστηκε η σύσταση επιτροπής που θα μελετήσει τον νέο τρόπο φορολόγησης των αυτοκινήτων. Η επιτροπή θα παραδώσει το πόρισμα έως τον Σεπτέμβριο, ώστε οι αλλαγές να ενταχθούν στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο, που πρόκειται να κατατεθεί στη Βουλή το φθινόπωρο.
Στόχος είναι να αυξηθούν με κάθε τρόπο τα δημόσια έσοδα και τούτο σημαίνει ότι θα καταφερθεί νέο, ισχυρό πλήγμα στη μεσαία τάξη, που προλεταριοποιείται ταχύτατα. Το αστείο στην περίπτωση αυτή είναι ότι το υπουργείο Οικονομικών αναφέρει πως ψάχνει να βρει δίκαιο τρόπο φορολόγησης των ακινήτων, ο οποίος τελικά θα αποδειχθεί μια νέα, άγρια φοροεπιδρομή σε ένα κομμάτι της περιουσίας του Ελληνα φορολογουμένου.
Οπως εκτιμούν οι παράγοντες της αγοράς, το νέο σύστημα θα φέρει μεγάλες φορολογικές επιβαρύνσεις για αυτοκίνητα μικρού και μεσαίου κυβισμού, ενώ θα υπάρξει και ελάφρυνση για αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, ειδικά για όσα είναι δεκαετίας και άνω. Είναι πολύ πιθανό να αξιοποιηθούν οι τιμοκατάλογοι που χρησιμοποιούν οι ασφαλιστικές εταιρίες όταν χορηγούν αποζημιώσεις, για να οριστεί με ακρίβεια η αγοραία αξία των οχημάτων. Ξεχωριστό ρόλο αναμένεται να έχουν και τα έτη κυκλοφορίας του κάθε οχήματος, αφού όσο πιο παλιό είναι τόσο μικρότερη θα είναι η αγοραία αξία του, σύμφωνα με τη μέθοδο προσδιορισμού που χρησιμοποιούν οι ασφαλιστικές εταιρίες.
Στόχος του υπουργείου Οικονομικών είναι να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους από αυτή τη μορφή φορολογίας, καθώς διαπιστώθηκε ότι ο κύριος όγκος των νέων αυτοκινήτων είναι μικρού και μεσαίου κυβισμού και, άρα, δεν πληρώνουν υψηλά τέλη κυκλοφορίας. Με το υπάρχον σύστημα, τα μικρομεσαία αυτοκίνητα υπόκεινται σε πολύ μικρότερη φορολόγηση σε σχέση με τα αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, γεγονός που σε κάποιες περιπτώσεις συνιστούσε ίσως και αδικία. Για παράδειγμα, με βάση τη ρύθμιση για τον φόρο πολυτελούς διαβίωσης, επιβαρύνονται με πρόσθετη φορολόγηση αυτοκίνητα άνω των 1.928 κυβικών εκατοστών. Ετσι όμως ο κάτοχος ενός πανάκριβου Ι.Χ. Mercedes 1.800 κ.εκ. δεν πληρώνει καθόλου φόρο πολυτελείας, ενώ, αντίθετα, επιβάλλεται φόρος σε ένα αυτοκίνητο μάρκας Opel, που μπορεί να είναι 2.000 κ.εκ., αλλά να χρησιμοποιείται από μια μέση πολύτεκνη οικογένεια.
Αναφορικά με το τεκμήριο διαβίωσης, ένα αυτοκίνητο 1.400 κυβικών εκατοστών ηλικίας 4 ετών έχει τεκμήριο 5.000 ευρώ, ενώ ένα αυτοκίνητο 3.000 κ.εκ. ίδιας παλαιότητας έχει τεκμήριο 18.000 ευρώ, παρά το γεγονός ότι η αγοραία τιμή του δευτέρου μπορεί να είναι υψηλότερη (του πρώτου) μόνο κατά μόλις 9.000 ευρώ.
