Dura lex sed lex. Σκληρός νόμος αλλά νόμος. Εντάξει, μεσιέ, το καταλάβαμε. Ντούρος ο νόμος, σαν αγγούρι. Θα τον σεβαστούμε, διότι αλλέως θα μαραζώσει και δεν θα κάνει για τη χωριάτικη σαλάτα. Αν το βάλουμε να ποζάρει παπαδιασμένο δίπλα στην ντομάτα, στην πιπεριά, στη φέτα και στο κρόμμυον, θα βγάλουμε κακό όνομα στην τουριστική πιάτσα. Τα αγγούρια είναι αξιοσέβαστα όταν είναι dura σαν τον lex (τον νόμο, δηλαδή). Πάμε τώρα στο προκείμενο. Μοιράζανε οι χρυσαυγίτες τρόφιμα μόνο σε Ελληνες κι όταν αυτό «απαγορεύτηκε» πήγαν οι διπλάσιοι. Πολύ έξυπνο. Οποιος το εμπνεύστηκε πρέπει να ξανακοιτάξει ολίγον την Ιστορία ή απλά να ρωτήσει έναν λόγιο πατατά από πότε κυκλοφορούν τα γεώμηλα στην πατρίδα μας. Από τότε που ο Καποδίστριας τα «απαγόρευσε». Τα είχε φέρει και τα μοίραζε τσάμπα, ο χριστιανός. Οι Ναυπλιώτες άκουσαν ότι διανέμονται δωρεάν πατάτες (τις οποίες αγνοούσαν) και δεν κούνησαν βλέφαρο. Μόλις ο αείμνηστος κυβερνήτης κατάλαβε τη αδιαφορία του κοινού, τοποθέτησε φρουρά στον χώρο αποθήκευσης των πατατών και οι γάτουλες οι Ελληνάρες άρχισαν να τις κλέβουν. Κοντολογίς, το απαγορευμένο είναι πιο γλυκό.
Τέλη – τσιφτετέλι
Από εκείνη τη στροφή της Ιστορίας μας, ο υπέροχος Ελλην ουδέποτε στερήθηκε την πατάτα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) από την καθημερινότητά του. Στο τραπέζι ως φαγώσιμη, στην κάλπη ως ψήφος, στην κοινωνία ως πράξη, στη Βουλή ως φράση, στο Μαξίμου ως Σημίτης, η πατάτα πρωταγωνίστησε, έκλεψε την παράσταση εις την οποίαν συμμετέχουμε άπαντες οι φορολογούμενοι ως κομπάρσοι. Η παράστασις εκλάπη, αλλά το έργο συνεχίζεται και δύσκολα θα έχει ευτυχές τέλος, το happy end, που θα έλεγε και ο αναντικατάστατος ΓΑΠ.
Εδώ το κυρίαρχο σύνθημα, σε ό,τι έχει να κάνει με υποχρεώσεις (όχι με δικαιώματα), είναι το «Μόνο για Ελληνες!» Σαν τα εκκαθαριστικά, τα ειδικά τέλη της ΔΕΗ, τα ΕΤΑΚ, τα ΦΜΑΠ, τα ΕΕΤΑ, τις περαιώσεις, τα ΦΠΑ, του οχήματος τα τέλη και το ρέμειο τσιφτετέλι στις Μυκόνους. Αυτά δεν τα παραλαμβάνουν οι αλλοδαποί. Το κράτος μας δεν θέλει να τους στενοχωρήσει ή να τους βάλει σε περιττές μέριμνες. Τα αποστέλλει ως υποχρεώσεις -με τις δέουσες απειλές για κατασχέσεις και εγκλεισμούς σε φυλακές- στους σεσημασμένους απογόνους του Περικλέους, του Σωκράτους και του Αρχιμήδου. Ευοί – ευάν και εβίβα μας!
Παναγιώτης Λιάκος
