Ενα βότανο και το νερό μιας πηγής της Σικίνου συνθέτουν το «μαγικό φίλτρο» της αιώνιας αγάπης, όπως θέλει η λαϊκή παράδοση του νησιού των Κυκλάδων. Οι κάτοικοι άλλωστε σε αυτή τη «γωνιά» του Αιγαίου παινεύονται ότι από τα ζευγάρια που ζουν εκεί κανείς δεν έχει χωρίσει από το ταίρι του. Το δεσποινοβοτανάκι, που φυτρώνει στις πλαγιές της Σικίνου, είναι το πρώτο συστατικό για όσους ονειρεύονται τον αιώνιο έρωτα. «Οποιος το δεσποινοβοτανάκι δεν θα πιάσει την αγάπη του θα χάσει» λέει χαρακτηριστικά ο πατήρ Σπυρίδωνας και κόβει κλαδάκια προσφέροντάς τα στις νέες και στους νέους που φτάνουν στο νησί. Το «θαυματουργό» βότανο, που είναι γνωστό και ως Παναγιάς το λουλούδι ή δάκρυα της Παναγιάς, καθώς και αμάραντα, σταθούρι, αγριοστάθουρο, νυχάκι και καλοκοιμιθιά, δεν είναι το μοναδικό «μαργαριτάρι» της χλωρίδας του νησιού. Αλλωστε, η δυτική Σίκινος, λόγω της πλούσιας ακριβώς χλωρίδας και της μορφολογίας της, με τις απότομες βραχώδεις πλαγιές και ακτές της, συμπεριλαμβάνεται στο δίκτυο Natura 2000.
Το δεύτερο συστατικό στο «φίλτρο της αγάπης» είναι το νερό της πηγής Μπουναμάς (που σημαίνει δώρο). Βρίσκεται στο ενδιάμεσο της διαδρομής από το μικρό, απάνεμο, λιμάνι της Σικίνου, την Αλοπρόνοια, έως τη Χώρα. Με βάση την παράδοση, όποιος πίνει νερό από αυτή την πηγή παντρεύεται στη Σίκινο. «Η πηγή ονομάστηκε Μπουναμάς γιατί ήταν πραγματικά ένα δώρο, καθώς το νησί ήταν άνυδρο και όποιοι ανέβαιναν από το λιμάνι προς τη χώρα μπορούσαν εκεί να ξεδιψάσουν» αναφέρει ο δήμαρχος Γιάννης Συρίγος.
Βέβαια, για να μπορέσει κάποιος να πιει νερό πια από τη συγκεκριμένη πηγή πρέπει να είναι και τυχερός, αφού συνήθως στερεύει τους καλοκαιρινούς μήνες. Αν όμως η τύχη σταθεί με το μέρος του και κυρίως αν έχει βρέξει αρκετά κατά τη διάρκεια του περασμένου χειμώνα, ο ταξιδευτής θα ξεδιψάσει με το γάργαρο νερό της.
Οι 300 κάτοικοι της Σικίνου, πάντως, ξέρουν να απολαμβάνουν τη ζωή και καλοδέχονται στο νησί τους ταξιδιώτες που φτάνουν εκεί για στιγμές χαλάρωσης στα γραφικά πλακόστρωτα και στις όμορφες παραλίες.