Λένε ότι η νέα Λιβύη οικοδομήθηκε πάνω στον θάνατο ενός δικτάτορα, κάτι το οποίο δεν σήμανε και τον «θάνατο» του καθεστώτος του. Σε αυτή τη νέα Λιβύη, που ταλαντεύεται ανάμεσα στο χάος και στα απομεινάρια του εμφύλιου σπαραγμού, έλαβε χώρα η απαγωγή του Λίβυου πρωθυπουργού Αλί Ζειντάν από ομάδα ενόπλων, που είχε πάρει μέρος στην εξέγερση εναντίον του Καντάφι και συνεργάζεται ημιεπίσημα με τις κρατικές Αρχές.
Λίγες ώρες μετά -έπειτα από εξάωρη αιχμαλωσία- ακολούθησε και η απελευθέρωσή του. Οι πληροφορίες, ωστόσο, σχετικά με την εξέλιξη του λιβυκού πολιτικού θρίλερ διίστανται, αποδεικνύοντας ακόμη μία φορά το θεσμικό χάος που επικρατεί στη χώρα. Για την ακρίβεια, οι μισές αναφορές μιλούσαν για απαγωγή και οι υπόλοιπες για «σύλληψη», ενώ υπάρχει διαφωνία ακόμη και στο «αν απελευθερώθηκε έπειτα από σχετική επιχείρηση ή απλά αφέθηκε ελεύθερος». Αξίζει να σημειωθεί δε ότι αρκετές ομάδες πρώην εξεγερμένων έχουν αναλάβει καθήκοντα που κανονικά εκτελούν οι τακτικές δυνάμεις, ενώ δεν έχει καταστεί σαφές υπό τίνος διαταγές δραστηριοποιούνται πολλές από τις ομάδες που δεν έχουν αφοπλιστεί.
Ο Αλί Ζειντάν δεν έδειξε να πτοείται από την απαγωγή του. Λίγο μετά, αφού, σύμφωνα με κάποιους, βρέθηκε σε σπίτι πρώην εξεγερμένου δίχως να αποσαφηνιστεί αν ήταν μέλος της ομάδας απαγωγής ή όχι και εν συνεχεία κατευθύνθηκε προς το πρωθυπουργικό του γραφείο, υπογράμμισε τον αποτυχημένο χαρακτήρα της απαγωγής: «Εάν ο στόχος της επιχείρησης απαγωγής μου ήταν να υποβάλω την παραίτησή μου, τότε δεν θα το κάνω. Κάνουμε μικρά βήματα, αλλά στη σωστή κατεύθυνση».
Ποιος είναι όμως τελικά ο νέος πρωθυπουργός, τι έκανε πριν από τον λιβυκό εμφύλιο και γιατί έπεσε θύμα απαγωγής; Στους κύκλους της Γενεύης, όπου εργαζόταν ως δικηγόρος -εξόριστος στην πραγματικότητα για τρεις δεκαετίες-, ήταν γνωστός για τον φιλελευθερισμό του. Προηγουμένως, είχε εργαστεί ως διπλωμάτης του καθεστώτος της Λιβύης της δεκαετίας του ’70 στην Ινδία.
Σύμφωνα με τις εικασίες των ειδικών αναλυτών, η υπόθεση της απαγωγής μοιάζει να σχετίζεται με την έφοδο των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων στην Τρίπολη. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν υποστήριξε ότι «πρόκειται για μια προειδοποίηση όσον αφορά την ανάγκη αποκατάστασης της πολιτικής σταθερότητας και της κυριαρχίας του νόμου στη Λιβύη».
«Οι Λίβυοι χρειάζονται την ελπίδα (…), όχι την κλιμάκωση (…)» είχε πει λίγο νωρίτερα ο Λίβυος πρωθυπουργός στη λιβυκή τηλεόραση, ανακουφισμένος μεν, προβληματισμένος δε.
Δήμητρα Αθανασοπούλου
