Την άτυπη προεκλογική περίοδο επιχειρεί να αξιοποιήσει η διαπλοκή, προκειμένου να εξασφαλίσει κρατικό χρήμα για την επιβίωσή της και να κλείσει κρίσιμα ανοιχτά μέτωπα, όπως η ρύθμιση των τεράστιων χρεών που έχουν αρκετοί ισχυροί όμιλοι. Ηδη έχουν κατεβάσει τους τόνους της αντιπαράθεσης απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο να εξασφαλίσουν τη στήριξη ή την ανοχή της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πιθανής μελλοντικής κυβέρνησης σε τέσσερα πέντε μέτωπα. Δεν θεωρούνται άσχετες με το κλίμα και οι πληροφορίες περί δείπνων του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα με μεγαλοεκδότες, οι οποίοι εσχάτως, αντί να του επιτίθενται, του προσφέρουν συμβουλές για τον τρόπο μελλοντικής διακυβέρνησης. Η διαπλοκή είναι αυτή που τις τελευταίες εβδομάδες φτιάχνει κλίμα ακόμη και για συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να προχωρήσει το σχέδιό της στα συγκεκριμένα μέτωπα.
Για τα 25 δισ.
Η σκληρή μάχη παρασκηνίου για την κατανομή των αδιάθετων κονδυλίων του ΕΣΠΑ και του επόμενου κοινοτικού «πακέτου», συνολικού ύψους περί τα 25 δισ. ευρώ, που περιέγραψε την προηγούμενη Κυριακή η «κυριακάτικη δημοκρατία», είναι η κορυφή του παγόβουνου. Ισχυροί εργολάβοι, παραδοσιακοί προμηθευτές του Δημοσίου, μεγαλοεκδότες και γνωστοί μεσάζοντες αξιοποιούν τα στραβοπατήματα της κυβέρνησης και τη δίψα παραγόντων του ΣΥΡΙΖΑ για εξουσία, προκειμένου να κλείσουν τώρα όλες τις σοβαρές εκκρεμότητες που άνοιξαν στην εξαετία της κρίσης.
Το πρώτο μέτωπο έκλεισε πρόσφατα με την αναθεώρηση των συμβάσεων παραχώρησης για τους οδικούς άξονες, μέσω της οποίας οι εργολάβοι εξασφάλισαν περί τα 7 δισ. ευρώ για τα επόμενα χρόνια. Ηδη, όμως, απαιτούν πρόσθετα κονδύλια και απειλούν με νέες διεκδικήσεις εξαιτίας των καθυστερήσεων με τις απαλλοτριώσεις (βλ. σχετικό ρεπορτάζ).
Το δεύτερο μέτωπο είναι η κατανομή των κοινοτικών κονδυλίων από το τρέχον και το επόμενο (2014-2020) ΕΣΠΑ, με στόχο να διατεθούν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα για εργολαβίες. Ολα θα κριθούν στο προσεχές τρίμηνο τετράμηνο, καθώς τον Ιούνιο η κυβέρνηση καλείται να καταθέσει αναλυτικά στοιχεία με την κατανομή των πόρων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η σκληρή μάχη που δίνεται για την ένταξη της νέας γραμμής (4) του μετρό Αθηνών (Αλσος Βεΐκου – Ευαγγελισμός), ύψους περί το 1 δισ. ευρώ, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Το τρίτο μέτωπο συνδέεται με τις πιέσεις της τρόικας για μείωση του υψηλότατου δανεισμού αρκετών ομίλων και την απαίτηση να βάλουν το χέρι στην τσέπη οι ιδιοκτήτες τους. Οι επιχειρηματίες επιδιώκουν ρύθμιση δανείων «εδώ και τώρα», γιατί θέλουν να αποφύγουν την πώληση «ασημικών» και να διατηρήσουν τον έλεγχο των καταχρεωμένων ομίλων τους. Για παράδειγμα, ο ισχυρότερος κατασκευαστικός όμιλος της χώρας, η εταιρία ΕΛΛΑΚΤΩΡ, είχε στο εννεάμηνο του 2013 συνολικές υποχρεώσεις άνω των 3 δισ. ευρώ, με τα 1,7 δισ. να αποτελούν τραπεζικά δάνεια. Η οικογένεια Μπόμπολα που ελέγχει την εταιρία προσπαθεί εδώ και μήνες να ρυθμίσει το σύνολο του δανεισμού, με τις τράπεζες να απαιτούν την πώληση θυγατρικών εταιριών. Κατά πληροφορίες, βρίσκεται εδώ και καιρό σε συζητήσεις για την αποχώρηση από τον τομέα ενέργειας, προκειμένου να αποπληρώσει τμήμα του δανεισμού.
Ο Κόκκαλης
Στην ίδια δύσκολη θέση βρίσκονται και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους ισχυρούς ομίλους. Αντίστοιχες πρωτοβουλίες συμμαζέματος του ομίλου Intracom έχει αναλάβει τον τελευταίο καιρό και ο Σωκρ. Κόκκαλης. Η ανακοίνωση για αποχώρησή του από τη διοίκηση του ομίλου ήταν το πρώτο βήμα και τις επόμενες εβδομάδες αναμένεται η δημοσιοποίηση κινήσεων όπως η σχεδόν σίγουρη πώληση της Hellas Online (HOL) στη Vodafone, αλλά και η αναζήτηση στρατηγικού εταίρου για την Intralot. Οι διοικήσεις των τραπεζών εμφανίζονται δεκτικές στις απαιτήσεις των ισχυρών ομίλων (προκειμένου να μη χάσουν τα λεφτά τους…), αλλά ζητούν θεσμική κάλυψη από την κυβέρνηση με αλλαγές στο πτωχευτικό δίκαιο κ.λπ. Στόχος είναι να ρυθμιστούν τα δάνεια και να παραμείνουν οι εταιρίες στα χέρια των σημερινών ιδιοκτητών.
Ο,τι τους βολεύει
Το τέταρτο μέτωπο είναι η ολοκλήρωση εκείνων των διαγωνισμών του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) που θα ωφελήσουν την εγχώρια διαπλοκή και η καθυστέρηση / ακύρωση όσων πιθανώς καταλήξουν σε ξένους ομίλους. Θέλουν να τελειώσουν, ακόμη και πριν από τις δημοτικές εκλογές, οι διαγωνισμοί για «φιλέτα» όπως το Ελληνικό, τα περιφερειακά αεροδρόμια και η πώληση της ΕΥΑΘ (αν και η υπόθεση ΕΥΑΘ / ΕΥΔΑΠ σκόνταψε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και αναζητείται παρακαμπτήρια οδός για το ξεπούλημα). Αντίθετα, δεν δείχνουν να βιάζονται με την παραχώρηση της Εγνατίας Οδού, αφού οι καταχρεωμένοι εργολήπτες δεν μπορούν να τη διεκδικήσουν παρά μόνο ως συνέταιροι, με μικρό ποσοστό, μάλιστα, ισχυρών πολυεθνικών ομίλων.
