Ακόμη και έξι χρόνια μετά την καταδίκη των εταιριών, καταναλωτές και επιχειρήσεις μπορούν να διεκδικήσουν αποζημιώσεις από καρτέλ μετά τη συμφωνία που επετεύχθη σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, την οποία μάλιστα η Ελλάδα προτίθεται να ενσωματώσει άμεσα.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι επιχειρήσεις που καταδικάστηκαν για καρτέλ από την Επιτροπή Ανταγωνισμού στην Ελλάδα και δεν έχει παρέλθει εξαετία από την καταδίκη ενδεχομένως να βρεθούν αντιμέτωπες με αναδρομικές αγωγές αποζημίωσης από πολίτες.
Ειδικότερα η συγκεκριμένη οδηγία προστατεύει πληρέστερα τον Ευρωπαίο καταναλωτή ως προς το δικαίωμα αποζημίωσης από παραβάσεις του δικαίου του ανταγωνισμού και στέλνει ένα μήνυμα αποφασιστικότητας της Ε.Ε. απέναντι στα καρτέλ. Ωστόσο, δεν δίνει τη δυνατότητα άσκησης συλλογικών αγωγών αποζημίωσης, προβλέπει όμως ότι οι θιγόμενοι θα έχουν περιθώριο να διεκδικήσουν αποζημιώσεις έως και πέντε συν έναν χρόνο μετά την τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση.
Οι πέντε τρόποι με τους οποίους η οδηγία διευκολύνει τη διεκδίκηση των αποζημιώσεων είναι οι εξής:
1.Διευκόλυνση της πρόσβασης των ζημιωθέντων σε αποδεικτικά στοιχεία που έχει στην κατοχή του ο παραβάτης ή η Αρχή Ανταγωνισμού που διερευνά την υπόθεση.
2.Δεσμευτικό αποτέλεσμα των αποφάσεων των Αρχών ανταγωνισμού ως προς τη στοιχειοθέτηση της παράβασης. Δηλαδή τα πολιτικά δικαστήρια δεσμεύονται από τις αποφάσεις των Επιτροπών Ανταγωνισμού που έχουν τελεσιδικήσει στα διοικητικά δικαστήρια και δεν χρειάζεται ο ζημιωθείς να αποδείξει εκ νέου ότι έγινε παράβαση.
3.Τεκμήριο ύπαρξης ζημιάς: Εφόσον αποδειχθεί παράβαση, τεκμαίρεται ότι επήλθε ζημία για τις επιχειρήσεις ή/και τους καταναλωτές.
4. Δικαίωμα σε πλήρη αποζημίωση, η οποία περιλαμβάνει τη θετική ζημιά, τα διαφυγόντα κέρδη συν τους τόκους.
5.Διευκόλυνση και των έμμεσων αγοραστών να διεκδικήσουν αποζημίωση. Δηλαδή δεν διεκδικούν αποζημίωση μόνο οι άμεσοι πελάτες του παραβάτη (π.χ. χονδρέμπορος) αλλά και οι επόμενοι κρίκοι στην εφοδιαστική αλυσίδα (π.χ. τοπικοί αντιπρόσωποι, λιανέμποροι κ.λπ.).
Επίσης, με την οδηγία θεσπίζονται επαρκείς προθεσμίες παραγραφής, ώστε να μη θίγεται το δικαίωμα σε πλήρη αποζημίωση. Αυτές ορίζονται σε τουλάχιστον πέντε χρόνια από την ημέρα που ο ζημιωθείς λαμβάνει γνώση της παράβασης και της ταυτότητας του παραβάτη.
Η προθεσμία παραγραφής αναστέλλεται σε περίπτωση που η Αρχή Ανταγωνισμού αρχίσει έρευνα για την παράβαση. Η αναστολή λήγει τουλάχιστον έναν χρόνο αφότου η απόφαση της Αρχής Ανταγωνισμού τελεσιδικήσει, οπότε αρχίζει να «μετράει» ξανά η προθεσμία παραγραφής.
Η προθεσμία παραγραφής του δικαιώματος αποζημίωσης είναι σήμερα, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και τον Αστικό Κώδικα, πέντε χρόνια από την ημέρα που ο ζημιωθείς λαμβάνει γνώση της παράβασης, με ανώτατο όριο τα 20 χρόνια από τη διάπραξη του αδικήματος.
Συνεπώς η οδηγία δεν υποχρεώνει κράτη-μέλη, όπως η Ελλάδα, να αλλάξουν την υφιστάμενη νομοθεσία για την παραγραφή, αφού αυτή δεν είναι μικρότερη από πέντε χρόνια.
