Μοιάζει με αφήγηση ιστορίας που θα μπορούσε να είναι γραμμένη στις σελίδες του βιβλίου «Η καλύβα του μπαρμπα-Θωμά». Κι όμως, η ιστορία αυτή διαδραματίζεται στο σήμερα κι όχι στα μέσα του 19ου αιώνα, η «Καλύβα» είναι πλοίο ή, καλύτερα, πλοία που πλέουν στα διεθνή ύδατα ανοιχτά της Ταϊλάνδης, και ο «Μπαρμπα-Θωμάς» έχει το σύγχρονο πρόσωπο χιλιάδων μεταναστών, κυρίως από την Μπούρμα και την Κολομβία, που πωλούνται ως σκλάβοι για μόλις 300 ευρώ. Απίστευτο κι όμως αληθινό! Καθώς βαδίζουμε ήδη τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, η σκληρή και ανελέητη εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο όχι απλά δεν έχει σταματήσει, αλλά συνεχίζει να έχει τις πιο φρικτές διαστάσεις: εργασία χωρίς τέλος και χωρίς καμία οικονομική απολαβή, βασανιστήρια, ακόμη και δολοφονίες.
Τις ανατριχιαστικές αποκαλύψεις για τη σύγχρονη δουλεία έκανε η βρετανική εφημερίδα «The Guardian», η οποία έπειτα από έρευνες μηνών κατάφερε να συνδέσει όλα τα κομμάτια του παζλ. «Ανθρωποι αναγκάζονται να δουλεύουν ως σκλάβοι για χρόνια με την απειλή ή και με την άσκηση βίας. Οι σκλάβοι αυτοί χρησιμοποιούνται στην Ασία, στη βιομηχανία ιχθυοκαλλιέργειας, που τροφοδοτεί μεγάλα καταστήματα λιανικής τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη, όπως είναι τα Walmart, Carrefour, Costco και Tesco.
Ερευνες
Υστερα από έρευνες έξι μηνών ανακαλύψαμε ότι πάρα πολλοί άνδρες αγοράζονται και πωλούνται σαν ζώα και κρατούνται παρά τη θέλησή τους σε αλιευτικά που παίζουν σημαντικό ρόλο στη βιομηχανία καλλιέργειας γαρίδας, η οποία είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη στην Ταϊλάνδη» αναφέρει το ρεπορτάζ της εφημερίδας. Οι Βρετανοί ρεπόρτερ ανακάλυψαν, λοιπόν, ότι η Charoen Pokphand (CP) Foods, η μεγαλύτερη εταιρία καλλιέργειας γαρίδων στην Ταϊλάνδη, αγοράζει τροφή για τις γαρίδες της από προμηθευτές που έχουν αντίστοιχα στην κατοχή τους ή διευθύνουν αυτά τα σύγχρονα αλιευτικά- σκλαβοπάζαρα. «Ανδρες που κατάφεραν να δραπετεύσουν από αυτά τα αλιευτικά μίλησαν στον “Guardian” για τις φρικτές συνθήκες κάτω από τις οποίες έζησαν και οι οποίες περιελάμβαναν 20ωρες βάρδιες, καθημερινούς ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια, μέχρι και δολοφονίες με τη μορφή εκτελέσεων. Κάποιοι από αυτούς πέρασαν πολλά χρόνια από τη ζωή τους στη θάλασσα κάτω από αυτές τις συνθήκες. Κάποιοι εξαναγκάζονταν να παίρνουν επί μακρόν μεταμφεταμίνες προκειμένου να δουλεύουν χωρίς σταματημό. Κάποιοι είδαν να δολοφονούνται μπροστά στα μάτια τους άλλοι σκλάβοι».
Αυτές είναι μόνο μερικές από τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο ρεπορτάζ. Τα θύματα της σύγχρονης δουλείας είναι συνήθως άνθρωποι που αναζητούν δουλειά στην Ταϊλάνδη, σε κάποιο εργοστάσιο ή στον κατασκευαστικό τομέα, πληρώνουν μεσάζοντες για να βρουν δουλειά και τελικά καταλήγουν στα σκλαβοπάζαρα. «Νόμιζα ότι θα πεθάνω. Με κρατούσαν αλυσοδεμένο, δεν μου έδιναν φαγητό. Μας πούλησαν σαν να ήμασταν ζώα. Αλλά δεν είμαστε ζώα» εξομολογείται στην εφημερίδα ένας μοναχός από την Κολομβία, που πουλιόταν για χρόνια από καπετάνιο σε καπετάνιο. Η ιστορία του είναι απλά μία από τις 21.000.000 ιστορίες… Τόσοι είναι οι άνθρωποι -άνδρες και γυναίκες- που πωλούνται σήμερα σαν σκλάβοι σε όλο τον πλανήτη, σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO).
Μαρία Παναγιώτου
