Οι Αμερικανοί γιατί διακρίνονταν, διακρίνονται και θα διακρίνονται, τζάνουμ; Πρώτα και κύρια για την -πάση θυσία- επιδίωξη του κέρδους. Ο μέγας Ταμήλος απέδειξε ότι πνευματικά γεννήθηκε και αναγεννήθηκε στις ΗΠΑ, με την ασύλληπτα ειλικρινή δήλωσή του κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της Υποεπιτροπής Υδατικών Πόρων στη Βουλή: «Θα πληρωνόμαστε μία φορά τον μήνα και θα ερχόμαστε κάθε εβδομάδα;» Πιο ντόμπρα ξήγα δεν θα ακούγατε ούτε στο Τέξας του 18ου αιώνα.
Επίσης, αυτό που ανέδειξε τους γιάνκηδες σε υπερδύναμη ήταν η εμμονή τους στην απλότητα και στο γρήγορο ξεπέρασμα των μικροπροβλημάτων μέσω της περιφρόνησης των φιοριτούρων. Σχεδόν σε όλες τις διαπραγματεύσεις σού λένε: «Αυτό είναι. Πάρ’ το ή άσ’ το». Ο Ελλην καουμπόης της Παρατάξεως είπε στην ίδια συνεδρίαση της Υποεπιτροπής Υδατικών Πόρων: «Εδώ δεν είναι πανεπιστήμιο. Αν μπούμε σ’ αυτήν την ιστορία να μάθουμε… Εγώ δεν θα καθίσω να μάθω. Τι να μάθω τώρα; Προλαβαίνουμε να μάθουμε; Οποιος ξέρει ξέρει». Ειδικά το τελευταίο είναι καταλυτικό. Θα μπορούσε να βρίσκεται ως επιγραφή στο αέτωμα της κεντρικής εισόδου του Καπιτωλίου ή της CIA. Φανταστείτε το «Οποιος Ξέρει Ξέρει!».
Κάπτεν Αμέρικα
Είναι μέγα σύνθημα και σε ξεμπλέκει από περιττούς μπελάδες και εξηγήσεις σε άτομα που δεν ξέρουν. Ισοπεδώνει όλες τις απορίες και περνάει πάνω από τα προσχήματα σαν τεθωρακισμένο του αμερικανικού στρατού. Οποιος ξέρει δεν χρειάζεται να μάθει και όποιος δεν ξέρει δεν προλαβαίνει να μάθει. Τέλειο!
Επίσης, ο Ταμήλος, με την άλλη εκκωφαντική ατάκα του στη Βουλή για τους μνηστήρες της Οδύσσειας που πολιορκούσαν την… Κλεοπάτρα, θύμισε χολιγουντιανή υπερπαραγωγή ιστορικής ταινίας. Στο ίδιο σετ Οδυσσέας, Κλεοπάτρα, Ινδιάνοι, εξωγήινοι, νίντζα και ο βουλευτής Μιχάλης στον ρόλο του Κάπτεν Αμέρικα.
Δεν πρέπει στις ομοιότητες του κ. Ταμήλου με την πατρίδα του Τζον Γουέιν να παραλειφθεί και το κορυφαίο που είπε περί κοινωνικών αγαθών: «Κοινωνικό αγαθό είναι μόνο το νερό, η ενέργεια δεν είναι κοινωνικό αγαθό, μπορείς να ζήσεις και χωρίς ενέργεια, μπορείς να πας σ’ ένα χωριό και να ζήσεις με τη λάμπα, που ανάβαμε παλιά, δεν χρειάζεται το ρεύμα να το έχεις πάντα». Μπροστά σ’ αυτή τη διατύπωση, οι απόψεις ακόμα και των πιο σκληρών νεοφιλελεύθερων γερακιών της Γουόλ Στριτ φαντάζουν μαρξιστικές. God bless Tameelos!
Παναγιώτης Λιάκος
