Η οικονομική κρίση -τουλάχιστον για τους δείκτες ανάπτυξης- αποτελεί παρελθόν. Οι επιπτώσεις της όμως στην ιρλανδική κοινωνία συνεχίζουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, παρά τα τεχνοκρατικά ευχολόγια, που συχνά πυκνά γίνονται «πρώτο θέμα» στα ειδησεογραφικά μέσα της χώρας.
Ακόμη ένα δείγμα της κατάστασης που επικρατεί στη… μεταμνημονιακή Ιρλανδία αποτέλεσε, βέβαια, και η μεγάλη διαδήλωση του Σαββάτου, «η μεγαλύτερη κινητοποίηση που έγινε τα τελευταία χρόνια κατά της συνεχιζόμενης λιτότητας στη χώρα», όπως υποστήριζαν πολλοί σχολιαστές των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα. Μια διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε κατά της ιδιαιτέρως αμφιλεγόμενης απόφασης της κυβέρνησης της χώρας να επιβάλλει «χαράτσι» στις υπηρεσίες ύδρευσης, και στην οποία συμμετείχαν τουλάχιστον 100.000 άνθρωποι.
«Υπάρχει πραγματικά αγανάκτηση για όσα έχει επιβάλει η κυβέρνηση στους πολίτες» σχολίαζε χαρακτηριστικά στους δημοσιογράφους το Σάββατο ο διαδηλωτής 50χρονος Μάρτιν Κέλι, που κρατούσε πανό στο οποίο έγραφε: «Σταματήστε τη μεγάλη ληστεία του νερού!».
Χρεώσεις
Επειτα από χρόνια κατά τα οποία οι υπηρεσίες ύδρευσης παρέχονταν δωρεάν, ο κεντροδεξιός κυβερνητικός συνασπισμός της Ιρλανδίας αποφάσισε από την επόμενη χρονιά να χρεώνει τα νοικοκυριά με εκατοντάδες ευρώ, με αποτέλεσμα, βέβαια, να υπάρξει ξεσηκωμός.
Οπως επισήμαιναν χθες οικονομικοί αναλυτές, «αφού εξήλθε του προγράμματος διάσωσης, η οικονομία της Ιρλανδίας σημειώνει πλέον ανάπτυξη, η οποία εκτιμάται ότι φέτος θα φτάσει το 4,7%». Ενώ ταυτόχρονα η βελτίωση της οικονομίας του Κέλτικου Τίγρη έδωσε την ευκαιρία στην κυβέρνηση να καταρτίσει τον πρώτο της προϋπολογισμό, στον οποίο δεν προβλέπονται νέα μέτρα λιτότητας – «για πρώτη φορά», όπως τονίζουν στελέχη της, «εδώ και επτά χρόνια».
Από την πλευρά της, πάντως, η ιρλανδική αντιπολίτευση καταγγέλλει -σχεδόν 18 μήνες πριν από τη διεξαγωγή των επόμενων εκλογών- ότι «οι πολίτες, οι εργαζόμενοι δεν αισθάνονται την ανάκαμψη της οικονομίας». Αλλωστε, είναι χαρακτηριστικό ότι οι «άλλες στατιστικές», εκείνες που απεικονίζουν τη σκοτεινή πλευρά της «ιρλανδικής ανάπτυξης», μαρτυρούν ότι περισσότεροι από ένας στους δέκα Ιρλανδούς είναι άνεργοι, ενώ υπάρχουν περισσότερα από 100.000 «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια σε ένα σύνολο πληθυσμού 4,6 εκατομμυρίων πολιτών.
Γιώργος Τραπεζιώτης
