Οχι πια ΕΜΠΑΕ (Ενιαίο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Αναπτύξεως και Εκσυγχρονισμού). Στο εξής θα έχουμε το ΤΚΠΠΑΥ (Τριετές Κυλιόμενο Πρόγραμμα Προμηθειών Αμυντικού Υλικού). Αυτό προβλέπει η νέα εγκύκλιος για τον Εθνικό Αμυντικό Σχεδιασμό, η οποία εγκρίθηκε από τον υπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Δημ. Αβραμόπουλο.
Παράλληλα, αντικαθίσταται το Δεκαπενταετές Σχέδιο Εξοπλιστικών Στόχων (ΔΕΣΕΣ) με το Μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Προμηθειών Αμυντικού Υλικού (ΜΠΠΑΥ), το οποίο θα καθορίζει τους εξοπλιστικούς στόχους της χώρας σε βάθος που υπερβαίνει τη δεκαετία.
Βασική διαφορά του νέου τρόπου προγραμματισμού σε σχέση με τον παλαιότερο, πέρα από την πλέον ρεαλιστική διαδικασία καταρτίσεώς του, σε τριετή αντί για πενταετή βάση, είναι η προβλεπόμενη ετήσια επικαιροποίησή του. Αυτό αποσκοπεί στο να εναρμονίζεται με τον κρατικό προϋπολογισμό, όπως αυτός διαμορφώνεται κάθε χρόνο. Για τον σκοπό αυτόν οριοθετείται ένα Σύστημα Αμυντικής Σχεδιάσεως Προγραμματισμού Προϋπολογισμού (ΣΑΣΠΠ).
Οι βασικές μεταβολές που φέρνει η νέα εγκύκλιος σε σχέση με τα μέχρι σήμερα ισχύοντα, όσον αφορά τον προγραμματισμό των εξοπλισμών, αρχίζουν με τη θεσμοθέτηση του ότι τίθεται όλο το σύστημα των αμυντικών προμηθειών υπό τον διαρκή έλεγχο της Βουλής, σε εφαρμογή του άρθρου 2 του Ν. 3978/11 (στην Ελλάδα δεν αρκεί να έχει ψηφισθεί ο νόμος· αν δεν έχει εκδοθεί και εγκύκλιος που να προβλέπει την εφαρμογή του, δεν γίνεται τίποτε).
Εξάλλου, τροποποιείται η υλοποίηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων με την ένταξη διαδικασιών που αφορούν την ενεργοποίηση υποπρογραμμάτων και τη σύναψη, εκτέλεση και παρακολούθηση των συμβάσεων είτε με μέριμνα των Γενικών Επιτελείων είτε της ΓΔΑΕΕ (Γενικής Διευθύνσεως Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων).
Επίσης, προσδιορίζεται σε νέα βάση το Σύστημα Προμήθειας Αμυντικού Υλικού, (ΣΠΑΥ), το οποίο επιμερίζεται σε τέσσερις φάσεις: τον καθορισμό, την ανάπτυξη, την ενεργοποίηση υποπρογραμμάτων και την παραλαβή και επιχειρησιακή χρήση του υλικού.
Για τα υπό προμήθεια συστήματα ενσωματώνονται η έννοια του Κύκλου Ζωής Υλικών και Μέσων, καθώς και το κριτήριο της ασφάλειας εφοδιασμού που απορρέει ως θεμελιώδης κριτήριο από την ίδια την κοινοτική οδηγία 2009/81/ΕΚ. Αυτό επιτρέπει στις Ενοπλες Δυνάμεις να θέτουν ως προϋπόθεση την ύπαρξη εγκαταστάσεως του προμηθευτή εντός της ελληνικής επικράτειας. Είναι ένα μέτρο που με τη σωστή αξιοποίηση θα αποβεί σε όφελος της εγχώριας βιομηχανίας, παρακάμπτοντας άλλες κοινοτικές διατάξεις περί ελεύθερου ανταγωνισμού, τις οποίες πληρώνουμε ακόμη ακριβά, αφού δημιουργούν παράλογες δυσμενείς δεσμεύσεις για την εγχώρια βιομηχανία.
Να υπενθυμίσουμε ότι με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονταν οι προμήθειες αμυντικού υλικού κατά την τελευταία δεκαετία (από τότε δηλαδή που ψηφίστηκαν σχετικοί νόμοι, αντί των Προεδρικών Διαταγμάτων που ίσχυαν επί εποχής κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ) αποτελούσε τεράστιο πρόβλημα η υποστήριξη της εγχώριας βιομηχανίας, αφού ακολουθούνταν κατά γράμμα οι ευρωπαϊκές προβλέψεις περί απόλυτης διαφάνειας και απολύτως ανοικτών διεθνών διαγωνισμών. Από τότε είχε παραβλεφθεί το γεγονός ότι οι μεγάλες χώρες της Ε.Ε. είχαν εισαγάγει διατάξεις που τους επιτρέπουν να δίνουν προβάδισμα στις δικές τους βιομηχανίες κατά την επιλογή πολεμικού υλικού. Με τεράστια καθυστέρηση ένα τέτοιο μέτρο υιοθετείται και από τη χώρα μας.
