Σε ασφυκτικό κλοιό έχει θέσει ο ΣΥΡΙΖΑ τον Πάνο Καμμένο στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Πέρα από τα άλλα δύο μέλη της πολιτικής ηγεσίας (Κώστας Ησυχος και Νίκος Τόσκας), στη θέση-κλειδί του γενικού γραμματέα του υπουργείου εμφανίστηκε ο γνωστός από το παρελθόν Γιάννης Ταφύλλης. Οι αναγνώστες της «δημοκρατίας» θα θυμούνται τον απόστρατο σμήναρχο, ο οποίος πριν από έντεκα μήνες, στα τέλη Φεβρουαρίου 2014, προκάλεσε τριγμούς, ανακοινώνοντας το πρόγραμμα του κόμματος για την Αμυνα.
Ο γενικός γραμματέας προΐσταται των διευθύνσεων του υπουργείου (Αμυντικής Πολιτικής, Διεθνών Σχέσεων, Εξοπλισμών κ.λπ.) και ως εκ τούτου μπορεί, αν θελήσει, να απομονώσει τον υπουργό από την καθημερινή εργασία του υπουργείου. Επίσης, οι εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις του Πάνου Καμμένου με τον Ταφύλλη δεν αναμένεται να δημιουργήσουν ευνοϊκό περιβάλλον συνεργασίας και συνεννόησης.
Το δύσκολο έργο της διατήρησης των καναλιών επικοινωνίας ανάμεσα στον υπουργό και τον γενικό γραμματέα πέφτει στους ώμους ενός άλλου αεροπόρου. Πρόκειται για τον πρώην αρχηγό Τακτικής Αεροπορίας Θεολόγο Συμεωνίδη, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα διευθυντού του πολιτικού γραφείου του Π. Καμμένου. Να σημειωθεί ότι ο εν λόγω αξιωματικός, ο οποίος χαίρει εκτιμήσεως στον χώρο της Αμυνας, είχε διατελέσει γενικός διευθυντής του κόμματος της Ντόρας Μπακογιάννη έως τη διάλυσή του, λίγο πριν από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012.
Ο Ταφύλλης πάντως, από την εποχή που ήταν νέος ανθυποσμηναγός, είχε προφίλ αταίριαστο προς την αντίληψη περί πειθαρχίας τού μέσου Ελληνα αξιωματικού. Τόσο, που δημιουργούνταν θέματα από τη στιγμή που πρωτοτοποθετήθηκε σε μοίρα μαχητικών Φάντομ. Ο αξιωματικός επιχειρήσεων σε εκείνη την πολεμική μοίρα, αντιδρώντας στις απαιτήσεις του, οργίλος αναρωτήθηκε αν μιλάει «σε αξιωματικό ή σε αγροτοσυνεταιριστή»!
Ως υπεύθυνος για τη χάραξη της κυβερνητικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ για την Αμυνα, είχε διατυπώσει διάφορες εξωπραγματικές προτάσεις, ανάμεσα στις οποίες και η αναδιάρθρωση των στρατοπέδων, ώστε να είναι «κοινά» και των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, ή ακόμη και η ανατροπή της ιεραρχίας της διοικήσεως, με κατώτερα στελέχη να υπεισέρχονται αντιδεοντολογικά στο έργο της ηγεσίας.
Ευθύμιος Π. Πέτρου
