Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο παραγωγός Λουίς Ουρμπάνο, επικαλούμενος πηγές στην οικογένεια του κινηματογραφιστή. Την είδηση δημοσίευσε και η ιστοσελίδα του Πόρτο. Ο Μανουέλ ντε Ολιβέιρα γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1908 στο Πόρτο της Πορτογαλίας. Το πλήρες όνομά του ήταν Μανουέλ Καντίντο Πίντο ντε Ολιβέιρα. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της κινηματογραφίας της χώρας του. Από την αρχή της καριέρας του και για τις επόμενες δεκαετίες διαμόρφωσε τη «φωνή» του πορτογαλικού σινεμά.
Αρχικά ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με το άλμα επί κοντώ. Από το 1929 ασχολείται με το σινεμά, αρχικά σποραδικά. Εμφανίστηκε, μάλιστα, και ως ηθοποιός σε κάποιες ταινίες. Την πρώτη του ταινία τη γυρίζει το 1931. Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ που δείχνει τους εργάτες στον ποταμό Ντούρο του Πόρτο. Στις 4 Δεκεμβρίου 1940 παντρεύτηκε τη Μαρία Ιζαμπέλ Μπραντάο ντε Μενέσες ντε Αλμέιντα Καρβαλές, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Το Aniki Bobo είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινίας, η οποία απέσπασε πολύ θετικά σχόλια. Ωστόσο, δεν τα πήγε καλά στα ταμεία, αναγκάζοντας τον σκηνοθέτη να περιοριστεί για την επόμενη εικοσαετία σε κάποια ελάχιστα ντοκιμαντέρ.
Στη διάρκεια της καριέρας του, ο Μανουέλ ντε Ολιβέιρα γύρισε περισσότερες από 50 ταινίες μεγάλου μήκους και ντοκιμαντέρ και κέρδισε δεκάδες κινηματογραφικά βραβεία. Ακούραστος εργάτης του σινεμά, ο Ολιβέιρα γύριζε ταινίες σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής του. Ήταν μέχρι σήμερα ο γηραιότερος σκηνοθέτης στην ενεργό δράση. Η τελευταία μεγάλου μήκους ταινία του ήταν το Gebo et l’ombre, ταινία που γύρισε το 2012. Από τις πιο γνωστές ταινίες του είναι το O Pintor e a Cidade, O Acto Da Primavera, το A Divina Comedia και το Je rentre a la maison. Τέλη δεκαετίας του 1970, αρχές της δεκαετίας του 1980 γυρίζει την «τετραλογία των ματωμένων ερώτων» που πολλοί θεωρούν ως την πιο ώριμη περίοδο της καριέρας του.
