Η συχνή χρήση φαίνεται να αυξάνει το σωματικό βάρος των ανηλίκων
Η συστηματική κατανάλωση αντιβιοτικών που χορηγούνται συχνά στα παιδιά μπορεί να είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες οι οποίοι ευθύνονται για την παχυσαρκία.
Η πάθηση αυτή εξελίσσεται στο σοβαρότερο πρόβλημα των νέων γενεών στον αναπτυγμένο κόσμο και σίγουρα αποτελεί βασική αιτία για την εκδήλωση στα παιδιά ασθενειών και δυσλειτουργιών, οι οποίες κατά κανόνα εμφανίζονταν σε ενήλικες.
Σύμφωνα με νέα έρευνα επιστημονικής ομάδας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, που δημοσιεύτηκε στη Διεθνή Επιθεώρηση Παχυσαρκίας, τα παιδιά που λαμβάνουν συχνά αντιβίωση σωρεύουν ταχύτερα βάρος (και το διατηρούν μεγαλώνοντας) έναντι των συνομηλίκων τους, οι οποίοι κάνουν μικρότερη χρήση αντιβιοτικών.
Επίσης στα παιδιά αυτής της κατηγορίας εκδηλώνονται παθήσεις ενηλίκων, όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο διαβήτης τύπου 2, υψηλά επίπεδα χοληστερόλης ακόμα και συμπτώματα πρόωρης κατάθλιψης (αν και αυτό θεωρείται από τους γιατρούς συνέπεια της αρνητικής εικόνας που έχουν τα παχύσαρκα παιδιά για το σώμα και τον εαυτό τους).
Οπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, η λήψη αντιβιοτικών είχε συνδεθεί κατά το παρελθόν με την αύξηση του σωματικού βάρους στα ζώα (είναι άλλωστε γνωστή η πρακτική των χοιροτρόφων να χορηγούν αντιβιοτικά στα χοιρίδια). Ομως η νέα έρευνα που βασίστηκε στη μελέτη των ιατρικών αρχείων δεκαετίας (2001-2012) 163.820 παιδιών ηλικίας 3-18 ετών έδειξε ότι παχυσαρκία και αντιβιοτικά έχουν άμεση διασύνδεση και στον άνθρωπο, καθώς η λήψη αντιβιοτικών μεταβάλλει δομικά τον δείκτη μάζας σώματος (τον λεγόμενο ΒΜΙ), ενώ καταστρέφει τους πληθυσμούς εκείνων των μικροοργανισμών που διατηρούν την ισορροπία του μεταβολικού συστήματος.
Οι επιστήμονες κατέγραψαν ότι παιδιά ηλικίας 15 ετών που είχαν λάβει αντιβίωση πάνω από επτά φορές τον τελευταίο χρόνο πριν από τη σχετική μέτρηση -συχνότητα που αφορά το 21% των παιδιών- εμφάνισαν αύξηση σωματικού βάρους 1,36 κιλά κατά μέσο όρο έναντι των συνομηλίκων τους που δεν είχαν λάβει αντιβίωση.
Οπως επισημαίνει ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας δρ Σβαρτς, ακόμα και αν η σωρευτική αύξηση βάρους στην παιδική ηλικία είναι μικρή, «η αύξηση των πιθανοτήτων για μακροπρόθεσμη επιβάρυνση του μεταβολισμού και της υγείας τους κατά την ενηλικίωση είναι μεγάλη».
