«Το ότι δεν βγαίνει στα κανάλια δεν σημαίνει ότι χάθηκε»
Οι συνηθισμένες ερωτήσεις τους τελευταίους μήνες για τη Ρένα Δούρου είναι «πού χάθηκε;» και «γιατί δεν βγαίνει στα κανάλια;» Η απάντηση είναι απλή. «Το ότι δεν βγαίνει στα κανάλια δεν σημαίνει ότι χάθηκε».
Ομως, όσοι γνωρίζουν την περιφερειάρχη Αττικής από την εποχή που ήταν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, υπεύθυνη του τομέα Εξωτερικών, δεν ξαφνιάζονται. Γιατί και τότε, ενώ πολλές φορές η αρμοδιότητά της ως σκιώδους υπουργού Εξωτερικών το επέτρεπε απολύτως, οι τηλεοπτικές εμφανίσεις της ήσαν μετρημένες. Ωστόσο και τότε, όπως και σήμερα, στη Συγγρού, στο γραφείο της στην Περιφέρεια Αττικής, η μέθοδός της δεν έχει αλλάξει: δουλειά και αίσθηση του καθήκοντος – κάτι που κληρονόμησε από τον αστυνομικό πατέρα της.
«Σκληρή», «αυταρχική» και «φιλόδοξη» τη χαρακτηρίζουν κάποιοι που δεν εκτιμούν αυτό το στιλ, «επίμονη», «προσγειωμένη» και «με στρατιωτική πειθαρχία», οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά της.
Η αποχή από τα τηλεπαράθυρα δεν σημαίνει πάντως ότι η Δούρου μένει κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους του γραφείου της. Χωρίς κάμερες και μικρόφωνα επισκέπτεται δήμους. Ετσι, πρόσφατα επισκέφθηκε την Τροιζηνία και τον Πόρο, είχε πολλές συναντήσεις, άλλες προγραμματισμένες και άλλες όχι, με πολίτες και εκπροσώπους φορέων. Συναντήσεις που γίνονται πάντα σύμφωνα με τη «μέθοδο Δούρου»: η ίδια μιλά ελάχιστα, ακούει και γεμίζει πολλά φύλλα χαρτιού με σημειώσεις. Ενίοτε πάντως δίνει και «πληρωμένες» απαντήσεις σε εκείνους που θα επιχειρήσουν καμία… ολίγον προβοκατόρικη «κατεβασιά».
Οπως και στη Βουλή, έτσι και στην περιφέρεια, ενημερώνεται σε βάθος για όλα τα προβλήματα, διαβάζει όλα τα σχετικά, μιλάει με τους πάντες και δεν αφήνει τίποτε να πέσει κάτω.
Για να διαπιστώσει μάλιστα κανείς τη μέθοδο Δούρου, δεν έχει παρά να παρακολουθήσει κάποιο Περιφερειακό Συμβούλιο, όπως αυτό της Πέμπτης 17 Δεκεμβρίου, όπου συζητιόταν ο προϋπολογισμός της περιφέρειας για το 2016. Φειδωλή όπως πάντα, πήρε μία φορά τον λόγο, στο τέλος της διαδικασίας. Και μέσα σε 22 λεπτά, αφού συνόψισε τον χαρακτήρα του προϋπολογισμού -«αναπτυξιακός, κοινωνικός, οικολογικός, με έμφαση σε έργα υποδομής»-, πέρασε από κόσκινο τόσο τον προκάτοχό της όσο και κάποιους από τους εκπροσώπους της ελάσσονος αντιπολίτευσης. Χωρίς να υψώσει τη φωνή της, και μέσα σε απόλυτη ησυχία, συχνά με λεπτό χιούμορ, έδωσε απαντήσεις σε όλα, ακόμη και σε υπαινιγμούς.
