Νέο αιματολογικό τεστ υποδεικνύει με ποιο φάρμακο πρέπει να συνεχιστεί η θεραπεία
Την εντυπωσιακή επιβράδυνση της μετάστασης του καρκίνου του μαστού φαίνεται ότι επιτυγχάνει ένα «έξυπνο» αιματολογικό τεστ, το οποίο φαίνεται ότι μπορεί να διαπιστώσει πότε μια κοινή μορφή καρκίνου του μαστού παύει να ανταποκρίνεται στη θεραπεία. Επιπλέον, αυτή η νέα αιματολογική εξέταση που δημιούργησαν Βρετανοί ειδικοί υποδεικνύει στους γιατρούς με ποιο φάρμακο να συνεχίσουν τη θεραπεία, ανάλογα με τη γονιδιακή ταυτότητα του όγκου.
Πειραματική εφαρμογή της εξέτασης σε 783 γυναίκες με καρκίνο μαστού, θετικού για υποδοχείς οιστρογόνων, έδειξε ότι η χρήση φαρμάκων που ανταποκρίνονται με ακρίβεια στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του καρκίνου διπλασιάζει τη διάρκεια του «παγώματος» της εξάπλωσης της νόσου.
Η δυνατότητα έγκαιρης αλλαγής της φαρμακευτικής αγωγής είναι σημαντική στη θεραπεία του καρκίνου, επειδή οι όγκοι εξελίσσονται και γίνονται ανθεκτικοί στα φάρμακα.
Μέχρι τώρα οι γιατροί είχαν ένδειξη ότι έπρεπε να αλλάξουν θεραπευτικό σχήμα μόνο όταν ο ασθενής άρχιζε και πάλι να χειροτερεύει ή έπειτα από βιοψία για την ανάλυση της σύστασης του καρκινικού όγκου.
Το νέο τεστ επιτρέπει στους γιατρούς να δρουν πολύ πιο γρήγορα, αφού τους ειδοποιεί το συντομότερο δυνατό ότι ο καρκίνος αρχίζει να συνηθίζει την επίδραση του φαρμάκου. Πρόκειται, όπως σχολιάζουν οι ειδικοί, για το πρώτο «όπλο» στην φαρέτρα των «υγρών βιοψιών», οι οποίες εκτιμάται ότι θα φέρουν επανάσταση στην αντιμετώπιση του καρκίνου.
Το υψηλής ακριβείας και ευαισθησίας τεστ εντοπίζει μικροσκοπικά στελέχη του DNA, τα οποία εκπίπτουν του όγκου καθώς αυτός αναπτύσσεται. Για την ακρίβεια, εντοπίζει το γονίδιο ESR1, το οποίο μεταλλάσσεται όταν ο καρκινικός όγκος σταματά να ανταποκρίνεται στην ορμονική θεραπεία.
Οι δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν από το Institute of Cancer Research και το Royal Marsden Hospital στο Λονδίνο με επικεφαλής τον δρ Nicholas Turner έδειξαν ότι η χρήση του τεστ και η αλλαγή της φαρμακευτικής αγωγής, ανάλογα με τη γονιδιακή σύσταση του όγκου, είχε ως αποτέλεσμα την ύφεση της νόσου για 5,7 μήνες. Αντίθετα, στις γυναίκες που ακολουθούσαν αγωγή με φάρμακο που δεν ήταν συμβατό με το DNA του όγκου η αντίστοιχη περίοδος ήταν μόλις 2,6 μήνες.