Μηχανικοί και τραπεζικοί υπάλληλοι κατηγορούνται ότι έστησαν κόλπο για να πάρουν 92 δάνεια από την Εθνική
Ρεπορτάζ
Παναγιώτης Στάθης,
Σοφία Σπίγγου
Περισσότερα από 92 δάνεια εκατομμυρίων ευρώ φέρεται ότι δόθηκαν μέσα σε ενάμιση χρόνο (!!!) σε δύο άτομα από υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας για αγορά ακινήτων, η αντικειμενική αξία των οποίων δεν ξεπερνούσε τα 5.000-7.500 ευρώ, με αποτέλεσμα η τράπεζα να υποστεί τεράστια ζημιά. Τα δε συμβόλαια αγοραπωλησίας ανέγραφαν τιμές πώλησης έως 15.000 ευρώ!
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε με μήνυση της ίδιας της τράπεζας και υπό κατηγορία βρέθηκαν μηχανικοί και τραπεζικοί που φέρεται ότι έστησαν το κόλπο υπερκοστολόγησης της εμπορικής αξίας των οικοπέδων, αλλά και οι δύο πωλητές που ήταν πάντα ίδιοι. Κι όμως, Δικαστικό Συμβούλιο του Εφετείου τους απάλλαξε με βούλευμα, στο οποίο απλώς επαναλαμβάνεται η απαλλακτική εισαγγελική πρόταση, χωρίς καμία άλλη αναφορά! Ωστόσο, όπως αποκαλύπτει η «δημοκρατία», το βούλευμα αναιρέθηκε ήδη από τον Αρειο Πάγο.
Ολα έγιναν μεταξύ Ιουλίου 2007 και Ιανουαρίου 2009 και, σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, «το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας Σκάλας Ωρωπού από την 28η/6/2007 έως τη 19η/1/2009 χορήγησε 92 δάνεια σε φυσικά πρόσωπα για αγορά οικοπέδων κυρίως στην περιοχή… Δήμου Αυλίδος, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Σκάλας Ωρωπού».
Τα ποσά
Τα οικόπεδα αυτά είχαν επιφάνεια από 250 τ.μ. έως 350 τ.μ. περίπου, η αντικειμενική τους αξία ήταν μικρή, δηλαδή από 6.000 ευρώ έως 7.500 ευρώ το καθένα, και το αναγραφόμενο στο συμβόλαιο αγοραπωλησίας τους τίμημα δεν υπερέβαινε τις 15.000 ευρώ. Ομως, η εκτίμηση τα αξίας των οικοπέδων αυτών από τους συνεργαζόμενους με την Εθνική Τράπεζα μηχανικούς ανερχόταν σε ποσά πολύ μεγαλύτερα από την αντικειμενική αξία τους και το συμβολαιογραφικό τίμημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ως άνω κατηγορούμενοι εκτιμούσαν ότι η εμπορική αξία κάθε οικοπέδου ξεπερνούσε τα 100.000 ευρώ, τα 150.000 ευρώ, αλλά και τις 250.000 ευρώ…».
Μια απλή άθροιση των ποσών, δηλαδή των επιπλέον (περίπου) 150.000 ευρώ από κάθε δάνειο, για καθένα από τα 92 που χορηγήθηκαν, οδηγούν το ποσό που δόθηκε συνολικά σε δυσθεώρητα ύψη, με αποτέλεσμα στις 15/3/2011 η τράπεζα να στραφεί κατά των συνεργαζόμενων με την ίδια μηχανικών και διαμεσολαβητών. Αν και ασκήθηκαν κακουργηματικές διώξεις, το Εφετείο αποφάνθηκε ότι «δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα τα αναγραφόμενα στην ανωτέρω έγκληση περί απατηλών ενεργειών των κατηγορουμένων που οδήγησαν σε παραπλάνηση της εγκαλούσας τράπεζας και βλάβη της περιουσίας της».
Οι αρεοπαγίτες όμως απάντησαν αρνητικά στο Εφετείο, κρίνοντας ότι «το Συμβούλιο δεν διέλαβε διόλου στο προσβαλλόμενο βούλευμά του μαρτυρικές καταθέσεις, έγγραφα, απολογίες κατηγορουμένων, από τα οποία συνήγαγε την κρίση ότι δεν υπάρχουν καθόλου ενδείξεις ενοχής σε βάρος των κατηγορουμένων. Συνεπώς, υπέπεσε στην πλημμέλεια της ελλείψεως αιτιολογίας του προσβαλλόμενου βουλεύματός του». Ετσι, οι οκτώ κατηγορούμενοι θα κριθούν ξανά από το Δικαστικό Συμβούλιο του Εφετείου.
