Μετά την αποκάλυψη για τα «αμαρτήματά» του, επιβεβαιώνει με άρθρο του ότι έχει ακόρεστες πολιτικές φιλοδοξίες
Την καλύτερη απόδειξη ότι επιμένει να λειτουργεί σαν πολιτικό πρόσωπο, ξεφεύγοντας 
από τα όρια των αρμοδιοτήτων του κεντρικού τραπεζίτη, έδωσε ο Γιάννης Στουρνάρας με προχθεσινό άρθρο του στην εφημερίδα «Τα Νέα».
Το άρθρο δημοσιεύθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την αποκάλυψη της «δημοκρατίας» ότι ο διορισμός του κ. Στουρνάρα έγινε κατά παράβαση του καταστατικού της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ) και ότι ο διοικητής της ΤτΕ έχει υποπέσει σε οκτώ «θανάσιμα αμαρτήματα», δηλαδή σε κινήσεις που δεν συνάδουν με τον τεχνοκρατικό ρόλο του, αλλά μαρτυρούν τις ακόρεστες πολιτικές φιλοδοξίες του.
Στο άρθρο του ο κεντρικός τραπεζίτης φαίνεται να «ξεχνά» για άλλη μια φορά τον θεσμικό ρόλο του και, όπως παρατήρησαν παράγοντες που παρακολουθούν τα εγχώρια και τα ευρωπαϊκά τραπεζικά δρώμενα, «πολιτικολογεί». Μάλιστα, καταλήγει (για άλλη μια φορά) «τροϊκανικότερος» των τροϊκανών, αφού φθάνει στο σημείο να υποστηρίξει ότι, για να διασφαλιστεί η αξιοπιστία της οικονομικής πολιτικής σε μακροχρόνιο ορίζοντα, «απαιτείται η δέσμευση όλων των πολιτικών κομμάτων που τάσσονται υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη». Υπενθυμίζεται ότι το ΔΝΤ είχε ζητήσει να προσυπογράψει η Ν.Δ. ως αξιωματική αντιπολίτευση τα μνημονιακά μέτρα της σημερινής κυβέρνησης, ενώ είχε εγείρει αντίστοιχη απαίτηση και επί κυβέρνησης Σαμαρά για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το επίμαχο άρθρο του κ. Στουρνάρα επαναλαμβάνει την πάγια θέση του ότι «έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε», υπονοώντας προφανώς τα σκληρά πρόσθετα μέτρα που έχει κατά καιρούς ζητήσει, όπως η περαιτέρω περικοπή συντάξεων! Πρόκειται για ένα από τα οκτώ «θανάσιμα αμαρτήματά» του, που είχε εντοπίσει την περασμένη Πέμπτη η «δημοκρατία». Στο ίδιο αποκαλυπτικό δημοσίευμα αναδείχθηκε ότι ο διορισμός του καταστρατήγησε το καταστατικό της ΤτΕ, που ορίζει ότι μέλη της κυβέρνησης δεν μπορούν να αναλάβουν θέση διοικητή.
Ο κ. Στουρνάρας, ωστόσο, παρέμεινε υπουργός Οικονομικών ως τις 9 Ιουνίου 2014 και μόλις δύο ημέρες μετά προτάθηκε ως νέος διοικητής της κεντρικής τράπεζας, ενώ η επιλογή του είχε προαναγγελθεί σε δημοσιεύματα της εποχής όσο ήταν ακόμη εν ενεργεία υπουργός.
