Ο Κουφοντίνας, οι διάδοχοί του και ο πόλεμος στο εσωτερικό!Από τον
Δημήτρη Κ. Σέργιο*
Ουπογράφων έχει επίμονα υποστηρίξει ότι την αποτελεσματικότερη αντίσταση κατά της δικτατορίας του 1967 άσκησαν από το εσωτερικό της χώρας ευγενείς δεξιοί πολιτικοί και διανοούμενοι. Μόνο τον Παν. Κανελλόπουλο και τον στρατηγό Βεντήρη αν υπολογίσει κανείς, μόνο τον Τζώρτζη Αθανασιάδη, εκδότη της τότε «Βραδυνής» αν σκεφθεί, μπορεί να κατανοήσει τι εννοώ. Ομως οι βιαιότεροι «αντιστασιακοί» άνθησαν στη… Μεταπολίτευση, και μάλιστα -μην εκπλαγείτε καθόλου!- εναντίον ακριβώς… μετριοπαθών δεξιών! Δείτε τι θύματα επέλεγε ο σημερινός αδειούχος Δημ. Κουφοντίνας!
Επιπλέον, ο «φαρμακοχέρης» έχει, περιέργως, πάνω του στίγμα κάποιας μετριοπαθούς (μέχρι intellectual!) προελεύσεως. Είχε παρουσιασθεί μόνος στον ταραγμένο φρουρό της ΓΑΔΑ προς αυτοπαράδοση, όταν το σύμπαν τον αναζητούσε με αγχωμένα τα λαγωνικά. Φαίνεται να συμπεριφέρεται ειρηνικώς μέσα στη φυλακή. Κέρασε τους ρεπόρτερ που κάλυπταν τις κινήσεις στην άδειά του. Μολονότι έχει εμφανώς γκριζάρει, χαμογελά νεανικά, σαν φοιτητάκι σε εκδρομή. Ναι, κάπως φέρνει σε κολεγιόπαιδο! Επικαλούμενος αυτή την εικόνα του ανδρός, θέλω να του απευθύνω δύο σύντομα ερωτήματα. Αν θυμάμαι καλά, ο ίδιος προέρχεται οργανικά από τον χώρο του μετριοπαθούς σοσιαλισμού. Οχι από τον χώρο της σταλινικής Αριστεράς ούτε από τον χώρο του «ευρωκομμουνισμού», που κυβερνά σήμερα αρλουμποειδώς, δήθεν… αντιστασιακώς. Μα, καλά, μια τέτοια αφετηρία πώς, στην ευχή, τον οδήγησε να αναζητήσει την «αντιστασιακή» λογική σκοτώνοντας μετριοπαθή θύματα εν μέσω Μεταπολιτεύσεως; Πώς εξηγείται ότι το πολιτικώς επιφανέστερο πρόσωπο που εκτέλεσε ο ίδιος (σύμφωνα με όσα έχουν επιμόνως μεταδοθεί…) ήταν ο μαχητικότερος πρέσβης της μεταχουντικής πολιτικής μετριοπάθειας, δηλαδή ο κεντρώος Παύλος Μπακογιάννης;
Και ένα δεύτερο -τελευταίο για σήμερα- ερώτημα: Τα μέλη της ομάδας του όλο τον καιρό της ενεργού δράσεώς τους (είπαμε, εν μέσω Μεταπολιτεύσεως!) μιλούσαν περί… εσωτερικού πολέμου, όπως τούτο δεν το είχαν διακηρύξει ούτε στην περίοδο της χούντας!
Το αυτό πράττουν και οι σημερινοί διάδοχοί τους, της αναρχοαυτόνομης βίας. Το πιο αγαπημένο σύνθημά τους είναι «Αγάπη μου, έχουμε πόλεμο!» και εννοούν, ωσαύτως, πόλεμο εσωτερικό! Δεν απασχολούνται με τα Μνημόνια αργού θανάτου των Νεοελλήνων που εξυφαίνονται στο εξωτερικό. Δεν απασχολούνται με τη βαθμιαία αποσάθρωση του δημογραφικού χάρτη του νέου Ελληνισμού που εξυφαίνεται σε διεθνείς ΜΚΟ.
Δεν τα εγγίζει ο κατά κυριολεξίαν διεθνής βρασμός που κοχλάζει στα βαλκανικά εδάφη. Τα ενεργοποιεί όμως πολεμικά ο (κρατηθείτε!)… «κρατικός φασισμός» (!), ο «διεμφυλικός αντιρατσισμός», ο «αντιϊσλαμικός εθνικισμός», εσχάτως δε και ο «φασιστικός… σπισισμός» (!) στις σχέσεις ανθρώπων και ζώων! Τι γνώμη, άραγε, έχει ο intellectual Δημ. Κουφοντίνας για όλο αυτό το διεθνικό σούργελο στα μυαλά και στον ψυχισμό των διαδόχων του;
*Δικηγόρος Α.Π. – Συγγραφέας
