Η Κεντροαριστερά, για να γίνει κόμμα, θα πρέπει να περιβληθεί με πολυπληθείς ομάδες πολιτών, με πίστη και όραμα σε μια νέα Ελλάδα!Από τον
Γιάννη Κουριαννίδη*
Αυτή η ιστορία με τον νέο φορέα της Κεντροαριστεράς είχε τελικά πολύ γέλιο. Μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια, όταν πιτσιρικάς ακόμη ονειρευόμουνα τη στιγμή που θα οδηγούσα επιτέλους… μηχανή! Και επειδή χρήματα δεν υπήρχαν, αλλά και οι γονείς μου ούτε που ήθελαν να ακούσουν κάτι σχετικό, με τα πρώτα χρήματα που εξοικονόμησα από το χαρτζιλίκι μου αγόρασα ένα… κράνος! Μπορεί να μην είχα ούτε καν ένα μηχανάκι, αλλά τουλάχιστον το κράνος το είχα προμηθευτεί. Με τα χρόνια ήρθε κι η μηχανή…
Ετσι και η Κεντροαριστερά: Μπορεί να μην έχει κόμμα, αλλά έχει πληθώρα υποψήφιων ηγετών! Με το πρώτο ξεκαθάρισμα έμειναν οι δύο από αυτούς και σε λίγες ημέρες θα αναδειχθεί ο ένας (ή η μία!). Ε, μετά πια ανοίγει ο δρόμος για να φτιάξουν και το κόμμα τους!
Είναι πραγματικά κρίμα που σε όλο αυτό το τσίρκο το οποίο παρακολούθησε ο ελληνικός λαός επί σειράν μηνών απαξίωσαν την όποια σεβαστή κοινωνική και πολιτική παρουσία τους και κάποιοι λίγοι άνθρωποι που, ίσως καλοπροαίρετα, δέχθηκαν να συμμετάσχουν στον όλο θίασο, είτε ως ηθοποιοί είτε ως κομπάρσοι.
Σε έναν θίασο που αποτύπωσε στο πολιτικό παλκοσένικο την πλήρη ανυπαρξία σοβαρού πολιτικού λόγου, πολιτικού οράματος, πολιτικής γενναιότητας. Ανακυκλωμένοι και καινοφανείς κήνσορες της πολιτικής προσπάθησαν με τον αποστειρωμένο λόγο τους, κατά περίπτωση, είτε να αποποιηθούν τις ευθύνες τους για το σημερινό κατάντημα της πατρίδας είτε να μας πείσουν ότι αποτελούν τους καταλληλότερους διαχειριστές του!
«Πώς φτιάχνουμε ένα κανόνι;»
«Πολύ απλό. Παίρνουμε μία τρύπα και βάζουμε γύρω γύρω σίδερο!»
Εν προκειμένω η τρύπα, για να γίνει κόμμα, θα πρέπει να περιβληθεί με πολυπληθείς ομάδες πολιτών, με πίστη και όραμα σε μια νέα Ελλάδα, που κάποιοι θα πρέπει να τους τα εμπνεύσουν. Ποιοι, όμως, θα είναι αυτοί;
Θα έχει πραγματικά ενδιαφέρον να τους δούμε όλους, στις ημέρες της συναλλαγής που θα ακολουθήσουν, σε ποιο βαθμό θα μετέλθουν των συνήθων παλαιοκομματικών πρακτικών του πολιτικού παζαριού ή θα προτιμήσουν την αξιοπρεπή και διακριτική σιωπή τους μετά τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου. Ηδη οι πρώτες δηλώσεις ηττημένων αλλά και νικητών δείχνουν ότι προκρίνεται η πρώτη επιλογή. Δρόμος δοκιμασμένος και… καταστροφικός. Τόσο για τους ίδιους όσο και για την πατρίδα…
Το μόνο που δεν χρειαζόμαστε αυτή την εποχή είναι μία από τα ίδια. Οχι μόνο σε πρόσωπα, αλλά πρωτίστως σε συμπεριφορές και νοοτροπία. Φτάνει πια! Ο λαός μας πλήρωσε και θα πληρώνει για πολλά χρόνια ακόμη την ανευθυνότητα και τη δημαγωγία ηγετών που τον πλάνεψαν και τον οδήγησαν στην καταστροφή. Ανθρωποι που διασπάθισαν τον εθνικό πλούτο, κατέστρεψαν τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας και ξεπούλησαν τα ιστορικά μας δίκαια με συμφωνίες υποτέλειας και που χωρίς ντροπή εμφανίζουν μπροστά του τις μεταλλάξεις τους ζητώντας και πάλι την εμπιστοσύνη του.
Τελικά, ίσως το πιο παρηγορητικό, πέραν των διθυράμβων όσων προσπάθησαν να εξωραΐσουν την πραγματικότητα, ήταν το ότι 9.700.000 από τους Ελληνες πολίτες που έχουν δικαίωμα ψήφου γύρισαν την πλάτη τους αρνούμενοι να συμμετάσχουν σε αυτήν τη φαρσοκωμωδία και την επίφαση δημοκρατικότητας με την οποία την επικάλυψαν…
*Διευθυντής περιοδικού «Ενδοχώρα»
