Η «παράνομη» ορκωμοσία και η ιδεολογία της «καριέρας»Του πολίτηΠ. Α. Παπαγαρυφάλλου*
Με την ευκαιρία της Μεταπολίτευσης της 24ης Ιουλίου, στην οποία αποκαταστάθηκε η δημοκρατία και για την οποία θα ξανακουστούν και θα ξαναγραφτούν πάλι υπερβολές και μεγάλες ιστορικές αναλήθειες, χαράσσω τούτες τις «αντιδημοφιλείς» σκέψεις, μέσα σε μια Ελλάδα που κολυμπά στην υποκρισία (για να μη γράψω τη γνωστή φράση του τραπεζίτη Στρος Καν, που θυμίζει τη λέξη του Γάλλου στρατηγού Καμπρόν – merde) και σε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα, για να θυμίσω πώς ξεκίνησε αυτή η «νέα» σελίδα με τα παλαιά «υλικά»!
Ξημερώματα, λοιπόν, της 24ης Ιουλίου του ’74 το αεροπλάνο του Γάλλου προέδρου Ζισκάρ ντ’ Εστέν μεταφέρει τον Κ. Καραμανλή από το Παρίσι, στο οποίο είχε μεταβεί με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης, μετά την ήττα του στις εκλογές του 1963. Ορκίζεται ως πρωθυπουργός ενώπιον του αρχιχουντικού «προέδρου» του καθεστώτος της επταετίας, στρατηγού Φ. Γκιζίκη, ο οποίος το υπηρέτησε ενόρκως. Ενα στρατιωτικό καθεστώς το οποίο δεν ανατράπηκε από τον φαύλο λαό, που καλοπερνούσε και σιωπούσε, αλλά από τα τραγικά γεγονότα της Κύπρου, για τα οποία ευθύνονται όχι μόνο οι στρατιωτικοί αλλά και οι πολιτικοί, όπως καταγράφεται σε διάφορα ιστορικά βιβλία. Ενημερώνω, λοιπόν, εντελώς επιγραμματικά για τρία σημαδιακά γεγονότα τα οποία δικαιολογούν τον τίτλο του σημειώματος:
Πρώτον: Ο αφιχθείς εκ Παρισίων Κ. Καραμανλής ορκίζεται ενώπιον του παράνομου «προέδρου» Γκιζίκη «να υπηρετήσει τη δημοκρατία», την οποία είχε καταργήσει ο «πρόεδρος» στον οποίο έδινε όρκο! Με ποια νομιμοποίηση της λαϊκής κυριαρχίας ο αρχιχουντικός «πρόεδρος» νομιμοποίησε τον Κ. Καραμανλή; Συνταγματικός και δημοκρατικός τραγέλαφος.
Δεύτερον: Ενας λαός που σιωπούσε, καλοπερνούσε, τα κονομούσε και χειροκροτούσε την επανάσταση -την οποία αναγνώρισαν και αποφάσεις των ανωτάτων δικαστηρίων- ξεχύθηκε στους δρόμους με το σύνθημα: «Δώστε τη χούντα στον λαό». Τι υποκριτικός λαός! Αν δει κανείς τις φωτογραφίες και τη λαοπλημμύρα στις γιορτές της επανάστασης, μένει έκπληκτος από το μέγα πάθος της συμπαράστασης. Τρίτο γεγονός που σηματοδοτεί τη νόθα Μεταπολίτευση είναι οι νόθες ιδεολογίες που κυριάρχησαν με αυτήν. Η σιωπούσα συντριπτική πλειοψηφία του λαού φόρεσε αμέσως διάφορους σκούφους ιδεολογικούς, εντελώς ψεύτικους. Δήλωσε δημοκρατική, φιλελεύθερη, σοσιαλιστική και προ παντός κομμουνιστική – επαναστατική, χωρίς ποτέ να σκεφθεί κάτι τέτοιο, όπως αποδεικνύεται από τις αθρόες αποχωρήσεις ατόμων που προσχωρούσαν αλλού, όπου μύριζε… καριέρα!
Αυτά, λοιπόν, τα τρία γεγονότα συνιστούν κατά τον γράφοντα την αφετηρία της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, στις γιορτές της οποίας την πρώτη θέση κατείχαν αρχιχουντικοί στρατιωτικοί ηγέτες των Ενόπλων Δυνάμεων, που με τις λόγχες τους, τον στόλο τους και τα αεροπλάνα τους στήριξαν το καθεστώς! Κωμωδία.
*Πρόεδρος Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων
