Οι καταστροφείς της κοινωνίας μιλούν για αντιδεξιό μέτωποΑπό τον
Παναγιώτη Κωστόπουλο*
Μία ημέρα πριν από την έξοδο από τα Μνημόνια και την είσοδο σε αχαρτογράφητα νερά, ο θεωρητικά σοβαρός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης έκρινε σκόπιμο να απευθύνει ένα διχαστικό κάλεσμα, πιστός στην παράδοση της γκρούπας του. Επεσήμανε την ανάγκη να υπάρξει «μια προοδευτική συστράτευση για να κλείσουμε τον δρόμο στην Ακροδεξιά και τη συντηρητική παλινόρθωση, για τις αναγκαίες μεγάλες αλλαγές σε Ελλάδα και Ευρώπη».
Ο δε υπουργός Επικρατείας και αριστερό χέρι του πρωθυπουργού Ν. Παππάς κατάφερε να χωρέσει τρεις φορές τη λέξη «προοδευτικός» σε μια μικρή παράγραφο, θέλοντας να διαχωρίσει το κόμμα του και τους συνοδοιπόρους του από την υπόλοιπη συντηρητική κοινωνία! Την ίδια ημέρα, η φιλοκυβερνητική «Εφημερίδα των Συντακτών» σημείωνε στο πρωτοσέλιδό της: «Προσκλητήριο για αντιδεξιό μέτωπο».
Μετά τα πεπραγμένα της διακυβέρνησής τους και τις καταστροφές που προκάλεσαν σε εθνικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, έχουν το θράσος να καλούν σε συσπείρωση τις «προοδευτικές» δυνάμεις εναντίον της υπόλοιπης κοινωνίας, προσπαθώντας να ανασύρουν εμφυλιοπολεμικές μνήμες ή να ξυπνήσουν ανακλαστικά από το διχαστικό κλίμα των πρώτων εκλογικών αναμετρήσεων μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Παράλληλα, δεν σταματούν να μιλούν για το περιβόητο «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς, το οποίο θεωρείται δεδομένο και αδιαμφισβήτητο. Στρατιές από «διανοουμένους», πανεπιστημιακούς, καλλιτέχνες, εργατοπατέρες, αφού άλωσαν τους χώρους όπου κινούνταν, πάντα σε συνδυασμό με την ανυπαρξία και τα φοβικά σύνδρομα οποιουδήποτε αντίπαλου δέους, επέβαλαν εαυτούς ως κήνσορες των πάντων και για τους αντιπάλους τους φύλαξαν το περιθώριο και ποικίλους μειωτικούς χαρακτηρισμούς.
Αυτοί, οι οποίοι κατά τα τελευταία γεγονότα, με τις καταστροφικές φωτιές στο Μάτι, έχοντας ένα απίστευτα υπεροπτικό και εριστικό ύφος, επέδειξαν αμηχανία, δηλωτική της ανικανότητάς τους, και απάθεια, δηλωτική του ήθους τους, απαξιώνοντας όχι μόνο τους πυροπλήκτους, αλλά ολόκληρο τον ελληνικό λαό.
Αυτοί, που αποδείχτηκαν οι χειρότεροι ψεύτες, κοροϊδεύοντας επανειλημμένως τους ψηφοφόρους, διαστρεβλώνοντας το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος. Τα πιο πιστά παιδιά της Μέρκελ και του ευρωϊερατείου, που από οπαδοί του κινήματος «Δεν πληρώνω» έγιναν οι μεγαλύτεροι φοροεισπράκτορες.
Η κυβερνητική εφημερίδα των 900 φύλλων («Αυγή») την ημέρα της ανακοίνωσης της εξόδου από τα Μνημόνια (που περισσότερο σαν εξόδιος ακολουθία μοιάζει) είχε ως εξώφυλλο τον τίτλο: «Η Αριστερά μπορεί». Ο ελληνικός λαός, μετά τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, σίγουρα γνωρίζει ότι μπορεί. Μπορεί να ξεφτιλίσει κάθε έννοια κοινωνικού αγώνα και συλλογικής αντίστασης. Μπορεί να πολεμήσει λυσσαλέα οτιδήποτε θυμίζει την πατρίδα και την πίστη μας. Μπορεί να ξεπουλά Ιστορία χιλιάδων χρόνων.
Φτάνει πια! Ως εδώ!
*Ιδιωτικός υπάλληλος, ιστορικός
