Ο λοχίας Δ. Κούκλατζης μίλησε για την κράτησή του στην Τουρκία και την πίστη στην πατρίδα και στον ΘεόΔύο εβδομάδες μετά την αποφυλάκισή του, ο λοχίας Δημήτρης Κούκλατζης, ο ένας εκ των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που συνελήφθησαν και κρατήθηκαν επί 167 ημέρες στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Αδριανούπολης, μίλησε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ και συγκίνησε με αυτά που είπε.
«Δεν φοβηθήκαμε ούτε στιγμή. Ο Στρατός είναι οικογένεια και ξέρεις ότι ποτέ δεν είσαι μόνος» δήλωσε, εκφράζοντας την πίστη του στην πατρίδα και την αγάπη του για τη γενέτειρά του, την Ορεστιάδα: «Είναι επιλογή μου να υπηρετώ και να ζω στα σύνορα της χώρας, να υπερασπίζομαι αυτά που αγαπώ περισσότερο, την οικογένεια, την πατρίδα, την πόλη».
Ο λοχίας Δημήτρης Κούκλατζης, έχοντας συνεχώς δίπλα του τον πατέρα του Νίκο και τη μητέρα του Σοφία, είπε πως χρησιμοποιούσε ένα ημερολόγιο προκειμένου να σβήνει τις ημέρες που περνούσαν, συζητούσε με τον συγκρατούμενό του Αγγελο Μητρετώδη και είχε πάντα την ελπίδα ότι θα λήξει αυτή η περιπέτεια, σημειώνοντας πως αυτή κάποιες φορές κλονίστηκε, αλλά δεν χάθηκε. «Είχα κάνει ένα ημερολόγιο και έσβηνα την κάθε μέρα που περνούσε» είπε και πρόσθεσε: «Συζητούσαμε με τον Αγγελο για διάφορα θέματα. Σίγουρα ήταν πολύ σημαντικό το ότι δεν ήμουν μόνος». Παραδέχεται πως το δυσκολότερο ήταν η αβεβαιότητα για το «πότε θα φύγουμε», αλλά κάθε απόρριψη της αίτησης αποφυλάκισης «δεν μας έριχνε ψυχολογικά».
Ο ίδιος, όπως λέει, και ο Α. Μητρετώδης, έπαιρναν κουράγιο από τη στήριξη της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, τη Θεία Κοινωνία που τους προσέφερε ο Μητροπολίτης κ. Αμφιλόχιος παραμονές του Πάσχα αλλά και τη μεγάλη συμπαράσταση του κόσμου, την οποία ο Δημήτρης Κούκλατζης μετά την αποφυλάκισή του κατάλαβε πόσο μεγάλη ήταν. «Το πρώτο γράμμα που πήραμε στη φυλακή το έστειλε ένας 11χρονος από το Ναύπλιο… Αγνωστος κόσμος μάς έστελνε ευχές, κάρτες και γράμματα απ’ όλη τη χώρα, απ’ όλο τον κόσμο, από τον Καναδά, την Αμερική, τη Γαλλία… Τα έχουμε πάρει όλα μαζί μας φεύγοντας…».
Οσον αφορά την αποφυλάκισή του, σημειώνει ότι άργησε να συνειδητοποιήσει πως συνέβη πραγματικά. «Μόνο όταν ήμασταν στον αέρα και κοίταξα κάτω και είδα ελληνικό χώρο, είδα τον Λευκό Πύργο και την παραλία της Θεσσαλονίκης, τότε σιγουρεύτηκα ότι γυρίσαμε στη χώρα μας, ότι όλα τελείωσαν» είπε, ενώ όταν ρωτήθηκε για την επόμενη ημέρα ανέφερε: «Εχω μείνει ο ίδιος άνθρωπος. Βέβαια νιώθω ότι ωρίμασα λίγο παραπάνω, ίσως τα βρήκα με τον εαυτό μου περισσότερο. Σίγουρα θέλω να ξεχάσω».
