Ο πρώην πρωθυπουργός κλείνει (για πρώτη φορά) το μάτι στην κυβέρνηση, ενώ συνεχίζει να παριστάνει τον… σοφόO Κώστας Σημίτης, «ο πολιτικός που έβλεπε τις μίζες να περνούν», κατά τη φράση που χρησιμοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας για τον ίδιο και τα πεπραγμένα του, συνεχίζει να παρεμβαίνει στα δημόσια πράγματα κρίνοντας τους πάντες αφ’ υψηλού και κλείνοντας για πρώτη φορά το μάτι στον… ΣΥΡΙΖΑ. Oχι περιέργως όμως, αφού ο πρώην πρωθυπουργός έχει πολλές και ανοιχτές υποθέσεις να τον κυκλώνουν, δεδομένου ότι η θητεία του ταυτίστηκε με τα μεγαλύτερα πάρτι καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου.
Ο πρώην πρωθυπουργός σε άρθρο του στο «Βήμα της Κυριακής» χρησιμοποιώντας τη ρήση του Ισοκράτη στον τίτλο («Κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατον») διαπιστώνει -ω του θαύματος- ότι επανέρχονται «η ομαλότητα, η εμπιστοσύνη, η ευρύτερη πεποίθηση ότι η χώρα βρίσκεται σε πορεία ανασυγκρότησης», συμπληρώνοντας δήθεν συμβουλευτικά ότι «πρόκειται για ένα ηράκλειο έργο, που κινδυνεύει όμως να καταστεί σισύφειο».
Ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος συνέδεσε την επταετή παραμονή του στην πρωθυπουργία με την περίοδο της πιο άγριας διαπλοκής βυθίζοντας τη χώρα στην αδιαφάνεια, στη νέα δημόσια παρέμβασή του εμφανίστηκε εκ νέου ως μεγάλος… σοφός και πολιτική αυθεντία μοιράζοντας… συμβουλές για την πορεία της χώρας με αναφορές σε εμβληματικούς τομείς της οικονομίας.
Οσον αφορά τις επενδύσεις, φέρνει ως παράδειγμα τη ΔΕΗ, η οποία, όπως γράφει, εξακολουθεί να παραμένει προσκολλημένη στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος με λιγνίτη τονίζοντας ότι «η κυβέρνηση αδιαφορεί για την ανάγκη παραγωγής ενέργειας με τρόπο που προστατεύει το περιβάλλον».
Σχετικά με το ασφαλιστικό σύστημα, σημειώνει ότι «το κράτος δεν έχει βρει ακόμη ένα αξιόπιστο και μόνιμο σύστημα διαχείρισης των αποθεματικών των Ταμείων που θα εγγυάται μακροχρόνιες αποδόσεις χαμηλού κινδύνου».
Στη συνέχεια προσεγγίζει την προβληματική κατάσταση που υπάρχει στον χώρο της Παιδείας με οικονομίστικη, αντίληψη και όχι με γνώμονα τη μόρφωση της κοινωνίας, επισημαίνοντας ότι «το κρίσιμο δεν είναι απλώς η απόκτηση πανεπιστημιακών τίτλων, αλλά η πραγματική εκμάθηση απαραίτητων ικανοτήτων ώστε να μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες σε προσωπικό της βιομηχανίας, της γεωργίας, των τεχνολογικών δραστηριοτήτων».
ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
Χωρίς ίχνος αυτοκριτικής
Στα 82 του χρόνια ο κ. Σημίτης αρνείται πεισματικά να εκβάλει την δοκόν εκ του οφθαλμού του κρίνοντας και κατακρίνοντας τους πάντες. Ουδέποτε τον εαυτό του. Οσο κι αν επί των ημερών του σημειώθηκε η πιο βίαιη αναδιανομή πλούτου στη Δύση σε βάρος των πολλών και μη προνομιούχων, και υπέρ νταβατζήδων. Οσο κι αν η διαπλοκή και η διαφθορά έγιναν θεσμός, καθιστώντας την «αρπαχτή» χρυσό κανόνα πλουτισμού. Εκείνη η μαύρη περίοδος άνοιξε την πόρτα για τη συνολική χρεοκοπία της Ελλάδας σε οικονομικό και ηθικό επίπεδο. Για αυτή την καταστροφή ο πρώην πρωθυπουργός πότε επιτέλους θα αναλάβει την (τεράστια) ευθύνη που του αναλογεί;
