Σειρά σοβαρών ανησυχιών και ερωτημάτων εγείρει η Ν.Δ., με αφορμή την ολοκλήρωση της διήμερης επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στην ΤουρκίαΚομματικές πηγές του Μοσχάτου επισημαίνουν ότι επικοινωνιακά ωφελημένος ήταν ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν εν όψει των δημοτικών εκλογών του Μαρτίου στη γειτονική χώρα, ενώ «σκοπός του κ. Τσίπρα ήταν να διασφαλίσει με υψηλό αντιστάθμισμα από ελληνικής πλευράς μια κάποια ασαφή περίοδο εκτόνωσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, εν όψει του γεγονότος ότι η Ελλάδα έχει ήδη εισέλθει σε προεκλογική τροχιά».
Σύμφωνα με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η κακή προετοιμασία της επίσκεψης Τσίπρα έδωσε τη δυνατότητα στην Τουρκία να καθορίσει το πλαίσιο και την ατζέντα των συνομιλιών. Σε αυτή την κατεύθυνση, η Ν.Δ. αποτιμά με προβληματισμό τα αποτελέσματα του ταξιδιού του πρωθυπουργού και ζητά απαντήσεις από την κυβέρνηση για πέντε ζητήματα: ποια είναι τα πρόσθετα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης που συμφωνήθηκαν; Πώς μπορεί να υπάρξει πεδίο ενεργειακής συνεργασίας με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο; Γιατί ο κ. Τσίπρας συναινεί στον εκσυγχρονισμό της τελωνειακής ένωσης Ε.Ε. – Τουρκίας, όταν αντιδρούν πολλά κράτη-μέλη της Ε.Ε.; Η Ν.Δ. διερωτάται ακόμη για το περιεχόμενο της συνεργασίας σε θέματα «εσωτερικής ασφάλειας» και, τέλος, επισημαίνει ότι η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης δεν είναι διμερές ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ούτε μπορεί να τίθεται σε σχέση με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.
Ο Κακλαμάνης
Σε χαμηλότερους τόνους, ο Νικήτας Κακλαμάνης πήρε αποστάσεις από τη ρητορική άλλων στελεχών της Ν.Δ. και τόνισε ότι η επιτυχία ή η αποτυχία της συνάντησης Τσίπρα – Ερντογάν θα φανεί μήνες μετά, από τη συμπεριφορά της Τουρκίας.
Εξαιρετικά προβληματική χαρακτήρισε τη συμπεριφορά της Τουρκίας ο εκπρόσωπος του ΚΙΝ.ΑΛ. Παύλος Χρηστίδης, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση Ερντογάν επιχειρεί να στήσει παγίδα στην Ελλάδα.
«Σαφές χρονοδιάγραμμα» στην επανέναρξη διερευνητικών συνομιλιών για τον σκληρό πυρήνα των ελληνοτουρκικών διαφορών ζήτησε το Ποτάμι, τονίζοντας ότι «στα θέματα όπου θα υπάρξει συμφωνία να δοθεί λύση. Και, όπου αυτό δεν είναι δυνατόν, να παραπεμφθούν για επίλυση στα διεθνή δικαστήρια και τα δικαιοδοτικά όργανα».
