«Ο ασθενής του Λονδίνου» έπειτα από μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων δεν φέρει πια ίχνος του ιού στον οργανισμό τουΝέες ελπίδες για την πλήρη εκρίζωση του ιού του AIDS από τον οργανισμό δίνει το δεύτερο γνωστό καταγεγραμμένο περιστατικό ασθενούς, στον οργανισμό του οποίου δεν υπάρχει πια ίχνος του ιού έπειτα από μεταμόσχευση προ τριετίας βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών από δωρητή με ανθεκτικότητα στον HIV.
Ο δωρητής είχε μια σπάνια γενετική μετάλλαξη, που προσδίδει αντίσταση στον HIV. Οι εξετάσεις που έγιναν στον ασθενή, ο οποίος ζει στο Λονδίνο, ενάμισι έτος αφότου σταμάτησε την αντιρετροϊκή φαρμακευτική θεραπεία κατά του HIV δεν δείχνουν πλέον το παραμικρό ίχνος λοίμωξης στον οργανισμό του, σύμφωνα με τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό «Nature».
«Δεν υπάρχει ιός που να μπορούμε να μετρήσουμε. Δεν μπορούμε να ανιχνεύσουμε τίποτε» διαβεβαίωσε o καθηγητής Ραβίντρα Γκούπτα του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, επικεφαλής της σχετικής έρευνας, και επισήμανε ότι ο ασθενής θεωρείται «λειτουργικά θεραπευμένος» και «σε ύφεση», αν και πρόσθεσε ότι «είναι πολύ νωρίς για να μιλήσει κανείς για θεραπεία» και πως «έπειτα από δύο χρόνια θα μιλάμε περισσότερο για θεραπεία».
Ο ασθενής, του οποίου το όνομα και η ηλικία δεν είναι γνωστά, αποκαλείται «ασθενής του Λονδίνου» κατ’ αντιστοιχία με τον «ασθενή του Βερολίνου», τον Αμερικανό Τίμοθι Μπράουν, την πρώτη και μοναδική έως τώρα περίπτωση ασθενούς που έγινε γνωστό το 2007 ότι, ύστερα από μια παρόμοια θεραπεία μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων μυελού των οστών στη Γερμανία, απαλλάχθηκε από τον HIV και παραμένει έως σήμερα θεραπευμένος.
Ο «ασθενής του Λονδίνου» είχε μολυνθεί από τον HIV το 2003 και το 2012 διαγνώστηκε με λέμφωμα Hodgkin, μια μορφή καρκίνου του αίματος. Το 2016 οι γιατροί αποφάσισαν να του κάνουν μεταμόσχευση μυελού των οστών, καθώς ήταν η τελευταία ελπίδα για την επιβίωσή του.
Πάντως, οι περισσότεροι επιστήμονες εμφανίζονται επιφυλακτικοί ως προς το αν αυτές οι θεραπείες μπορούν να εφαρμοστούν σε πολλούς ασθενείς, αλλά και ως προς το αν είναι αποτελεσματικές. Η διαδικασία είναι ακριβή, πολύπλοκη και ενέχει κινδύνους, ενώ η εύρεση κατάλληλων δωρητών με τη σπάνια μετάλλαξη που χαρίζει ανοσία, εξαιρετικά χρονοβόρα.
