Τα επόμενα βήματα μετά την επιτυχή (με το δεκαετές) έξοδο στις αγορέςΡεπορτάζ
Γ. Χατζηδημητρίου
Η επόμενη ημέρα της επιτυχούς -για τα ελληνικά δεδομένα- έκδοσης του δεκαετούς ομολόγου φέρνει τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους μπροστά στις νέες προτεραιότητες.
Η αρχή θα γίνει με την εξόφληση των ακριβότερων από τα δάνεια του ΔΝΤ, ήτοι 1,5 δισ., που λήγουν φέτος, και άλλων 2,2 δισ. που ωριμάζουν μέχρι το 2020 και έχουν συναφθεί επί Γ. Βαρουφάκη με ακριβό επιτόκιο 5,2%, ενώ περικλείουν και υψηλό συναλλαγματικό κίνδυνο.
Σκοπός, η χώρα να εξοικονομεί τα επόμενα χρόνια ένα ποσό περί τα 200.000.000 ευρώ ετησίως από τόκους. Η αποπληρωμή θα γίνει σε συμφωνία με την Κομισιόν, κατά το προηγούμενο της Πορτογαλίας, καθώς τα Μνημόνια προβλέπουν κάθε φορά που αποπληρώνεται ένας από τους δανειστές να καταβάλλονται ισόποσες δόσεις και στους υπολοίπους.
Στους κόλπους του οικονομικού επιτελείου εξακολουθεί να επικρατεί διάχυτη ικανοποίηση, καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε ο ΟΔΔΗΧ, οι επενδυτές έφθασαν συνολικά τους 385, ενώ τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους δείχνουν ότι 9 στα 10 ευρώ που τοποθετήθηκαν στο ομόλογο προέρχονται από το «μακροπρόθεσμο χρήμα» (ασφαλιστικά ταμεία, εταιρίες και κεντρικές τράπεζες) και κατανέμονται ως εξής:
• Fund managers 68%
• Τράπεζες / Ιδιωτικές τράπεζες 14,5%
• Hedge funds 11%
• Ασφαλιστικά / Συνταξιοδοτικά ταμεία 4%
• CB/Ois 2,5%.
Με γεωγραφικά κριτήρια, σε ποσοστό 37,5% η έκδοση καλύφθηκε από επενδυτές του Ηνωμένου Βασιλείου, κατά 12% από την Ελλάδα, κατά 9,5% από τη Γαλλία, κατά 8% από τις ΗΠΑ, κατά 6,5% από την Ιταλία, κατά 6% από τις σκανδιναβικές χώρες, κατά 5% από την Ιβηρική Χερσόνησο και κατά 5,5% από την υπόλοιπη Ευρώπη.
Σε μια αμιγώς πολιτική δήλωσή του (News247), ο υπουργός Οικονομικών Ε. Τσακαλώτος σημείωσε μεταξύ άλλων: «Αναδεικνύεται πλέον επιτακτικά η ανάγκη για την έναρξη ενός σοβαρού διαλόγου για την επόμενη ημέρα, με συμμετοχή όλων των πλευρών, όπου θα συζητήσουμε ποια είναι τα ποιοτικά στοιχεία ανάπτυξης, ποιο είναι το κοινωνικό κράτος που θα είναι ικανό να αντεπεξέλθει στις σύγχρονες ανάγκες, ποιο θα πρέπει να είναι το παραγωγικό μοντέλο και ποια η σύγχρονη Δημόσια Διοίκηση».
