Ο κ. Παπανδρέου μάλλον υποθέτει (κακώς) ότι η ταπείνωση, η υποδούλωση και η αφαίρεση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, που προκάλεσε συνειδητά, είναι ζητήματα που δεν τον αφορούν και δεν πρόκειται να τον αγγίξουν. Είναι δε τόσο «άνετος» και διάγει περίοδο τόσο μεγάλης αμεριμνησίας, που αλλάζει τα ξενοδοχεία και τις σουίτες σαν τα πουκάμισα και αναζητά πληθώρα θαλάσσιων σπορ για να περνάει την ώρα του στη γραφική και κατεχόμενη Ελλάδα της ανεργίας και των χιλιάδων αυτοκτονιών.
Ωστόσο, το έγκλημα που διέπραξε εναντίον του έθνους και του λαού είναι ορισμένο από τη μοίρα και την ασυγκράτητη δυναμική της οργής των πολιτών να βρει τιμωρία. Οι πράξεις του και οι συνωμοσίες με ντόπιους και ξένους παράγοντες θα τύχουν εξονυχιστικής διερεύνησης από τη Δικαιοσύνη και στο τέλος θα φτάσει η ώρα του λογαριασμού.
Δίχως υπερβολή, το σταμάτημα της κρίσης και η επανεκκίνηση του σχεδόν ναυαγισμένου σκάφους περνούν υποχρεωτικά από μια «ελληνική Νιρεμβέργη».
Δεν είναι δυνατόν να εμπεδωθεί η αίσθηση της ισονομίας και της ισοπολιτείας στους χειμαζόμενους από την κρίση Ελληνες, όταν ο βασικός πρωταίτιος της πρωτοφανούς καταστροφής μας περιφέρεται στις παραλίες της χώρας με το κανό του και επιχαίρει για τον θάνατο που έσπειρε στο διάβα του.
Μπορεί η διαδικασία που θα τον οδηγήσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου να μην είναι τόσο γρήγορη όσο θέλει ο λαός, αλλά η πορεία ακολουθείται. Βήμα βήμα. Τα στόματα ανοίγουν και ο τροχός της Ιστορίας κινείται προς την επιθυμητή κατεύθυνση.
Προχθές, ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κ. Παναγιώτης Ρουμελιώτης έδωσε πεντάωρη κατάθεση στους οικονομικούς εισαγγελείς Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρο Μουζακίτη.
Αφορμή για την κλήση του ήταν δηλώσεις που έκανε στην αμερικανική εφημερίδα «New York Times» για την προδιαγεγραμμένη αποτυχία του περιβόητου προγράμματος «δημοσιονομικής εξυγίανσης», δηλαδή των αλυσίδων που μας πέρασε η τρόικα ελέω Παπανδρέου.
Οι εισαγγελείς ψάχνουν αν έχουν διαπραχθεί αυτεπαγγέλτως διωκόμενα κακουργήματα, όπως απιστία, καθώς και εγκλήματα σε βάρος της εθνικής οικονομίας.
Και στο βάθος ΓΑΠ…
