Οι οικοδέσποινες, παλαιότερα, ίσως και τώρα, όταν δέχονταν απρόσμενες επισκέψεις και δεν είχαν χρόνο να καθαρίσουν το σπίτι όπως έπρεπε, προέβαιναν σε λύσεις ανάγκης. Μία απ’ αυτές ήταν -με ένα γρήγορο σκούπισμα- να κρύψουν τη σκόνη κάτω από το χαλί. Οταν αποχωρούσαν οι καλεσμένοι, η διευθέτηση της οικίας γινόταν κατά τα ειωθότα και τα σκουπίδια, μαζί με τις σκόνες, ρίπτονταν στον κάλαθο των απορριμμάτων.
Οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών και οι μηχανισμοί αναπαραγωγής της εξουσίας, τα ΜΜΕ, που χρεοκόπησαν τον τόπο, συνεχίζουν να στοιβάζουν στρώματα σκόνης και απορριμμάτων κάτω από το επικοινωνιακό χαλί της εκτουρκισμένης τηλεόρασης. Δεν έχουν πάψει ούτε στιγμή να εξωραΐζουν την εθνική διάλυση, τον αφελληνισμό και τη γενοκτονία των Ελλήνων.
Κλασικό παράδειγμα αυτής της πρακτικής είναι η υποβάθμιση ή ο εκτοπισμός του αστυνομικού δελτίου από τα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Οι δολοφονίες, οι κλοπές και οι διαρρήξεις αναφέρονται -αραιά και πού- στα πεταχτά, δίχως ανάλυση του περιστατικού ή σχολιασμό.
Ασφαλώς και είναι αναμενόμενη τούτη η συμπεριφορά. Είναι δυνατόν να συνεχίσουν οι Ελληνες να αποτελούν κινούμενους στόχους της εισαγόμενης και ημεδαπής μαφίας αν ενημερώνονται για περιστατικά, όπως η δολοφονία της ανήμπορης 79χρονης που έπνιξαν με το μαξιλάρι της τα κτήνη που εισέβαλαν στο σπίτι της για να το λεηλατήσουν; Οχι βέβαια. Η προβολή αυτού και άλλων πολλών συναφών αποδείξεων της διάλυσης του κράτους θα μπορούσε να αφυπνίσει τους εξαθλιωμένους Ελληνες και να τους οδηγήσει σε επικίνδυνες (για το καθεστώς) ατραπούς σκέψης και πολιτικής δράσης.
Η αποσιώπηση του διαρκούς εγκλήματος που γίνεται σε βάρος του δοκιμαζόμενου λαού μας κρίνεται από τους αρχιτέκτονες της παρακμής ως μία «δοκιμασμένη γραμμή άμυνας» απέναντι στην… πραγματικότητα. Σφάλλουν σφάλμα μέγα.
Οι επιθέσεις είναι τόσο πολλές και τόσο συχνές, που δεν γίνεται να αγνοηθούν από την πλειονότητα. Ακόμα κι αν δεν δείχνει την αλήθεια η τηλεόραση και δεν τη μεταδίδουν οι ραδιοφωνικοί σταθμοί, υπάρχουν οι εφημερίδες, το Διαδίκτυο και ο πανάρχαιος τρόπος «στόμα με στόμα».
Κι έπεται συνέχεια…
