Ο δύστροπος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας κ. Σόιμπλε κατέθεσε σχέδιο για τη δημοσιονομική ένωση στην ευρωζώνη. Ο ευφημισμός «ένωση» χρησιμοποιείται για να καλύψει τον αφανισμό του τύπου και της ουσίας του όρου «εθνική κυριαρχία» στα κράτη που θα βρίσκονται υπό την «αιγίδα» της ευρωσυνάξεως.
Το πιο ενδιαφέρον σημείο από τους σχεδιασμούς του κ. Σόιμπλε είναι η αναβάθμιση του επιτρόπου Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων σε «υπερεπίτροπο». Αυτός ο κλειδοκράτωρ των οικονομιών και των πόρων της «ένωσης» θα έχει το δικαίωμα βέτο στους εθνικούς προϋπολογισμούς των κρατών-μελών της ευρωζώνης.
Με λίγα λόγια, οι εκλεγμένες κυβερνήσεις που εκπροσωπούν εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες θα βρίσκονται υπό την αίρεση, το έλεος, την καλή ή την κακή προαίρεση ενός διορισμένου γραφειοκράτη. Οπως και να δει κάποιος το γεγονός, όσο… απελπισμένος κι αν είναι, δεν μπορεί παρά να παραδεχτεί ότι το ίδιο το πολίτευμα θα λειτουργεί πλέον επικουρικά της ευρωπαϊκής (βλέπε γερμανικής) νομενκλατούρας.
Ακόμα κι αν δεν είναι γερμανικής καταγωγής ή προέλευσης εκείνος που θα οριστεί «υπερεπίτροπος», σίγουρα θα λαμβάνει σοβαρότατα υπ’ όψιν του τις πολιτικές που προωθεί, προτείνει και επιβάλλει το Βερολίνο.
Ετι δε, η διαδικασία που προβλέπεται στο σχέδιο Σόιμπλε είναι απολύτως ατιμωτική για την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια όλων των λαών της ευρωζώνης. Η κυβέρνηση κάθε χώρας θα αποστέλλει το προσχέδιο του προϋπολογισμού της στις Βρυξέλλες. Αν ο «υπερεπίτροπος» σχηματίσει την άποψη ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι αδικαιολόγητα υψηλό, τότε θα το επιστρέφει στο εθνικό Κοινοβούλιο για να ξαναγραφτεί!
Το τελευταίο δικαίωμα που απομένει στις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις είναι να αποφασίζουν ποια έσοδα θα αυξήσουν και ποιες δαπάνες θα μειώσουν.
Η δημοκρατία επίσης αντιμετωπίζεται σαν «ανάχωμα» στην «ένωση», αφού ο κ. Σόιμπλε προτείνει να μη χρειάζεται να ψηφίζουν οι ευρωβουλευτές από κράτη-μέλη εκτός ευρωζώνης όταν οι υπό συζήτηση νομοθετικές προτάσεις αφορούν μόνο τα μέλη της ευρωζώνης.
Μέχρι τώρα στο σχέδιο Σόιμπλε δεν προβλέπεται η καθιέρωση της γερμανικής ως επίσημη γλώσσα των χωρών της Ε.Ε.
