Οι ακραίες καταστάσεις, οι μπλόφες και το Grexit
Από τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Υπάρχουν αρκετά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και εν ενεργεία υπουργοί, που θα μπορούσαν εύκολα να κατηγορηθούν για αμβλυμένα εθνικά ανακλαστικά, για να μην πω ευθέως… μειωμένη εθνική συνείδηση. Τέτοιες κραυγαλέες περιπτώσεις, βέβαια, απαντώνται και σε άλλα κόμματα, όπως το Ποτάμι ή η ΔΗΜ.ΑΡ. Ομως αποτελεί γεγονός ότι η… σημερινή κυβερνώσα Αριστερά πλειοδοτεί και, μάλιστα, με διαφορά στα εν λόγω κρούσματα διεθνιστικής ιδεοληψίας.
Συνεπώς αντιλαμβάνομαι -και σε ορισμένες περιπτώσεις επικροτώ- την αντιπολιτευτική κριτική, όταν κάποιοι κυβερνητικοί ξεφεύγουν από την κοινή λογική στο μέτωπο της Παιδείας, των εθνικών παραδόσεων, του ρόλου της Εκκλησίας, της Δικαιοσύνης, της λαθρομετανάστευσης κ.λπ.
Αυτό που, όμως, δυσκολεύομαι ειλικρινά να παρακολουθήσω είναι το σίριαλ του… Νομισματοκοπείου. Πώς είναι, δηλαδή, δυνατόν να εγκαλείται η πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα και, μάλιστα, επί ποινή… εσχάτης προδοσίας, επειδή έψαχνε εναλλακτικά σχέδια άμυνας, σε περίπτωση που η χώρα οδηγούνταν εκβιαστικά σε Grexit.
Το να υπάρχουν απόρρητα σχέδια στο συρτάρι για την αντιμετώπιση ακραίων καταστάσεων είναι αυτονόητο καθήκον κάθε κυβέρνησης που θέλει να λέγεται υπεύθυνη. Στην πολιτική πρέπει να εξετάζονται όλα τα ενδεχόμενα, ακριβώς για να αποφεύγονται τα τετελεσμένα και οι εκβιαστικού τύπου «αιφνιδιασμοί». Πολλές φορές, μάλιστα, η ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων δράσης βοηθά και την πολιτική διαπραγμάτευση, γιατί καθιστά την μπλόφα πειστικότερη.
Φυσικά και δεν είχε λαϊκή εντολή για να μας βγάλει έξω από την Ευρώπη ο Τσίπρας. Αποδείχτηκε, όμως, ότι ούτε και τέτοια πρόθεση είχε. Στρατιωτάκια… έπαιζε με τον απίθανο Βαρουφάκη. Κι όταν ήρθαν τα ζόρια, μας πήγε σε δημοψήφισμα και αγωνίστηκε στην κυριολεξία για να βαφτίσει το «όχι» σε «ναι». Ακριβώς μη τυχόν και δούμε την πόρτα της εξόδου…
Ομως η πόρτα της εξόδου δεν έχει κλείσει ούτε και σήμερα. Μισάνοιχτα είναι τα ρολά και κρατάει το τηλεκοντρόλ ο…τροχήλατος. Περιμένει το πρώτο στραβοπάτημα στην περιβόητη «αξιολόγηση» για να ξαναφέρει στο τραπέζι το σενάριο του… τάιμ άουτ!
Αν συνυπολογίσουμε, μάλιστα, την επιχείρηση περιχαράκωσης της ελληνικής επικράτειας στο Μεταναστευτικό και τις απειλές για αποπομπή από τη Συνθήκη Σέγκεν, είναι προφανές ότι μπορεί να οδηγηθούμε εκ νέου σε εκβιαστικές εξελίξεις.
Επομένως όλα τα σενάρια παίζουν και για όλα πρέπει να είναι προετοιμασμένη η όποια ελληνική κυβέρνηση. Προδότης δεν είναι όποιος προετοιμάζεται για το χειρότερο, αλλά είναι σίγουρα βλαξ όποιος πιστεύει ότι η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρώπη αποφασίζεται αποκλειστικά από εμάς.
