Η… τακτική της λάθος συνταγής εδώ και έξι χρόνια
Από τον
Θύμιο Λυμπερόπουλο
Πέρασαν έξι χρόνια από τότε που η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου πέρασε στη χώρα τη θηλιά των Μνημονίων. Ακολούθησε η κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά, που όχι μόνο δεν έβγαλε τη θηλιά από τον λαιμό, αλλά την έσφιξε ακόμη περισσότερο. Και ήρθε μια αριστερή κυβέρνηση υπό τον Αλέξη Τσίπρα, που απειλεί να σπρώξει και την καρέκλα…
Κοινό χαρακτηριστικό και των τριών κυβερνήσεων, η απόλυτη αποδοχή των Μνημονίων ως λύση σωτηρίας και η πλήρης υποταγή στις ορέξεις και τις επιθυμίες των δανειστών. Η τρόικα μετονομάστηκε σε «θεσμούς» και τα Μνημόνια απέκτησαν αύξοντα αριθμό, για να αποδοθεί πιο εύκολα από τους ιστορικούς του μέλλοντος η αποτυχία της εκάστοτε κυβέρνησης.
Εξι χρόνια τώρα, όλες οι πολιτικές ηγεσίες του τόπου επιμένουν στις συνταγές Μνημονίου. Τι απέφερε αυτή η τακτική;
α) Οι συντάξεις έχουν περικοπεί 11 φορές και οι μισθοί άλλες τόσες.
β) 229.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο. Μαζί τους χάθηκαν και 700.000 θέσεις εργασίας.
γ) Σύμφωνα με την ΕΛ.ΣΤΑΤ., το ποσοστό ανεργίας είναι στο 24,5%, κατατάσσοντας τη χώρα μας δεύτερη πίσω από τη Νότια Αφρική στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά ανέργων.
δ) Η αγοραστική ικανότητα των Ελλήνων έχει συρρικνωθεί κατά 60% σε σχέση με την προ Μνημονίων περίοδο.
ε) Ενας στους τέσσερις Ελληνες έχει καταφύγει σε συσσίτια ή σε Κοινωνικά Παντοπωλεία για να εξασφαλίσει την καθημερινή τροφή του.
στ) Οι εργασιακές συνθήκες που δημιούργησαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις «έστειλαν» στο εξωτερικό τα καλύτερα μυαλά της νεολαίας μας, αποδυναμώνοντας ακόμη περισσότερο τις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας.
ζ) Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Ελλάδα έγινε η «χαβούζα» της Ευρώπης. Πήρε πάνω της όλο το προσφυγικό ζήτημα και κινδυνεύει, όταν οι υπόλοιπες χώρες κλείσουν τα σύνορά της, να της μείνουν εδώ εκατομμύρια φτωχοί και κυνηγημένοι άνθρωποι. Συγκάτοικοι όλοι στη φτώχεια…
Στις 4 Φεβρουαρίου όλη η Ελλάδα θα είναι στον δρόμο. Οι ταξιτζήδες όλης της χώρας θα ενώσουν τη φωνή τους με όσους αντιστέκονται στη νέα εισφοροκαταιγίδα που έρχεται. Αυτό που για την κυβέρνηση είναι «προσπάθεια εκσυγχρονισμού και διάσωσης του ασφαλιστικού συστήματος» για όλους εμάς τους εργαζομένους είναι «το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου». Οδηγεί στη φοροδιαφυγή και την αύξηση της μαύρης εργασίας. Καθιερώνει τη φτωχοποίηση, πολλαπλασιάζει την ανεργία.
ΥΓ. 1: Η ελληνική κοινωνία είναι αλλεργική σε κάθε μονοπώλιο. Είτε ιδιωτικό είτε κρατικό. Δεν θέλει πλαφόν στην ανθρώπινη δημιουργία. Απαιτεί δικαιοσύνη στην οικονομία, δικαίωση της εργασίας (όχι εργατικά σκλαβοπάζαρα), ίσες ευκαιρίες για όλους. Η μόνη ιδεολογία -πολιτικά εφαρμοσμένη- που αποδεδειγμένα τα εξασφαλίζει όλα αυτά είναι ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός. Είναι ό,τι υγιές απέμεινε από τη νεοφιλελεύθερη ασθένεια που προσέβαλε το καπιταλιστικό σύστημα τον 20ό αιώνα. Αριστεροί, σοσιαλιστές και νεοφιλελεύθεροι δημιουργούν υπερφορολόγηση, ανεργία, φτωχοποίηση. Συνθήκες, δηλαδή, που ευνοούν την καθιέρωση των πολυεθνικών και των ιδιωτικών μονοπωλίων.
ΥΓ. 2: Επειδή ο χρόνος και η υπομονή για όλους τους αποτυχημένους εκπροσώπους αυτών των ιδεολογιών έχει τελειώσει, μην εκπλαγείτε αν η ίδια η κοινωνία κυοφορήσει ένα νέο κίνημα πολιτών, βασισμένο στις αρχές και τις αξίες του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού.
