Η περίεργα ουδέτερη στάση των συμμάχωνΑπό τον
Νίκο Ελευθερόγλου
Αλλη μία φορά οι σύμμαχοι μας χρησιμοποιούν. Μπροστά στην τουρκική προκλητικότητα στα Ιμια και στην Κύπρο, αντί να απαντήσουν όπως αρμόζει στον Ερντογάν, κάνουν τις… πάπιες. Η Ευρωπαϊκή Eνωση καταδικάζει στα λόγια, χωρίς να λέει ξεκάθαρα στον «σουλτάνο» ότι τα σύνορα της Ελλάδας και της Κύπρου είναι ευρωπαϊκά σύνορα και «κόψε τους τσαμπουκάδες, γιατί θα μας βρεις απέναντι». Τόσο απλά και τόσο ξεκάθαρα.
ΤΟ ΝΑΤΟ, που δεν χάνει την ευκαιρία για άλλα να βομβαρδίζει και να στέλνει στρατεύματα, ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Οι Αμερικανοί, οι μεγάλοι υπεύθυνοι των απανωτών μας εθνικών τραγωδιών, μεταμορφώνονται ως επιτήδειοι ουδέτεροι, λες και δεν ξέρουν τίποτε για το έγκλημα.
Οσο για τον φίλο μας τον Πούτιν, μάλλον ασχολείται περισσότερο με τις μπίζνες του με την Αγκυρα παρά με τη φίλη χώρα Ελλάδα. Αυτό είναι το σκηνικό που διαμορφώνεται γύρω μας, την ώρα που εμείς τσακωνόμαστε για το ποιος είναι περισσότερος πατριώτης από τον άλλο.
Δεν θα αναφερθώ στους μεγάλους ενόχους αυτής της εθνικής τραγωδίας, Σημίτη και Πάγκαλο. Για τον τελευταίο, που μετατράπηκε εσχάτως σε τουρκοφάγο, τα όποια λόγια είναι περιττά.
Για τον πρώτο, τον χειρότερο πολιτικό αρχηγό που πέρασε από τη χώρα, θα περιμένουμε κάποια στιγμή να μιλήσει για τις υπόγειες συμφωνίες που έκανε εκείνη την περίοδο, τις οποίες καλούνται άλλοι να επιλύσουν.
Οπως περιμένουμε να μιλήσει και για τα μαύρα που έμπαιναν στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ και κανείς δεν μιλά. Ούτε καν ένας εισαγγελέας δεν τον κάλεσε να δώσει εξηγήσεις. Ο αρχιερέας της διαπλοκής εξακολουθεί να είναι στο απυρόβλητο.
Ομως, ας επιστρέψουμε στο βασικό μας θέμα, που πρέπει να μας ανησυχεί: Ο Ερντογάν και η Τουρκία είναι στριμωγμένοι όσο ποτέ άλλοτε, γι’ αυτό είναι απρόβλεπτοι. Αντί, λοιπόν, να τρωγόμαστε μεταξύ μας, είναι καιρός να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε ότι οι σύμμαχοί μας -άλλη μια φορά- μάς κοροϊδεύουν και μας χρησιμοποιούν.
Δεν πρόκειται να κάνουν τίποτε για να προφυλάξουν τα (ευρωπαϊκά) σύνορά μας, την ώρα μάλιστα που αυτό ήταν από τους βασικότερους λόγους που ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής μάς έβαλε τότε στην ΕΟΚ.
Και οι -περίεργα- ουδέτερες θέσεις των συμμάχων είναι το μεγάλο μας πρόβλημα. Ενα πρόβλημα που μεγαλώνει και θα το βρούμε, αργά ή γρήγορα, μπροστά μας.
Γι’ αυτό καλό θα ήταν να ενωθούμε – τουλάχιστον, στα βασικά. Το καζάνι στην περιοχή μας βράζει. Οι πιέσεις για εθνικές υποχωρήσεις -φοβούμαι πως- θα ενταθούν. Τα γεωπολιτικά παιχνίδια στην περιοχή μας βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.
