Η χρυσή ευκαιρία του Κυριάκου να τραβήξει μια μεγάλη διαχωριστική γραμμή με το χθες της κυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚΑπό τον
Νίκο Ελευθερόγλου
Τελικά την Πέμπτη θα γίνει στη Βουλή η συζήτηση για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα, μετά την πρόταση για προ ημερησίας που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία. Είχαμε εκφράσει τις επιφυλάξεις μας για αυτή την πρωτοβουλία της Ν.Δ., γιατί ξαναβάζει την «μπάλα» σε ένα προνομιακό για την κυβέρνηση «γήπεδο». Η μεγάλη πρόκληση για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι να μην πέσει, για ακόμα μία φορά, σε κοινοβουλευτική παγίδα, και μάλιστα σε μια περίοδο που η κυβέρνηση είναι πολλαπλά στριμωγμένη.
Οχι όμως για τα θέματα της οικονομίας, όπως εκτιμά η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά για αυτά που την κάνουν να αναζητά οδό διαφυγής, καθώς μπορεί να την εκθέσουν στους διεθνείς υποστηρικτές της. Τα μεγάλα προβλήματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. είναι το ζήτημα των Σκοπίων και, σε δεύτερο επίπεδο, το Προσφυγικό.
Εάν η Ν.Δ. καταφέρει με αυτή την κίνησή της να βγάλει από την ατζέντα αυτά τα δύο καυτά θέματα, που δημιούργησαν το υπόβαθρο για να ξηλωθεί το κυβερνητικό πουλόβερ, το μόνο που θα πετύχει είναι ακόμη ένα… αυτογκόλ! Το ζήτημα της ονομασίας της FYROM και το ολέθριο άρθρο 7, που οι κυβερνώντες υποτίμησαν, έδωσαν στην Πειραιώς την ελπίδα επιστροφής, σε μια περίοδο που ετοιμαζόταν η μεγάλη ανατροπή. Γι’ αυτό καλό θα είναι να μην ετοιμάσουν μια στρατηγική που θα στηρίζεται σε επιχειρήματα Στουρνάρα και λοιπών, διότι τότε θα πετύχουν το απίθανο: Να δώσουν στον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα την ευκαιρία να επιστρέψει στο γήπεδο. Καλώς ή κακώς, ο ελληνικός λαός έχει συνδέσει τα Μνημόνια με το «παλαιό» πολιτικό σύστημα. Και, εάν η Ν.Δ. βγει να υπερασπιστεί τα έργα και τις ημέρες Βενιζέλου και λοιπών, θα εκτεθεί, θα στριμωχτεί και, εκεί που θα πήγαινε για μαλλί, θα βγει και κουρεμένη! Διότι μπορεί η ρύθμιση χρέους που πέτυχε η κυβέρνηση να μην είναι αυτή για την οποία είχε δεσμευθεί στους πολίτες, αλλά σίγουρα το «κούρεμα» που κατάφερε ο Βενιζέλος ήταν ο εφιάλτης για χιλιάδες μικροομολογιούχους, για τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και για την «καρδιά» της ελληνικής οικονομίας. Και, όσο κι αν θέλει να το ωραιοποιήσει ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αυτό το άγος θα τον κυνηγά μέχρι να εγκαταλείψει την πολιτική. Το ίδιο ισχύει και για τα πλεονάσματα, που ναι μεν καμιά χώρα δεν μπορεί να πιάσει για 40 χρόνια, αλλά όσο δημιουργεί κουμπαρά για να μοιράσει από αυτόν στους πολίτες κανέναν δεν ενδιαφέρει.
Ο κ. Μητσοτάκης έχει τη χρυσή ευκαιρία να τραβήξει μια μεγάλη διαχωριστική γραμμή με το χθες της συγκυβέρνησης Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ, που στοίχισε στην παράταξη και στους πολίτες. Παράλληλα, θα έχει την πρώτη μεγάλη ευκαιρία να παρουσιάσει τις θέσεις του στους πολίτες για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα. Να βάλει δόσεις κοινωνικού φιλελευθερισμού και πατριωτισμού στην ομιλία του, ώστε να επιστρέψει η Ν.Δ. στην κυρίαρχη ιδεολογία της. Αυτήν που την έκανε να επιβιώσει και να αντέξει, όταν τα Μνημόνια διέλυαν κόμματα και κυβερνήσεις. Το ερώτημα δεν είναι εάν μπορεί να το πράξει, αλλά εάν θέλει. Τόσο ο ίδιος όσο και οι πέριξ του αρχηγού, που συνήθως κάνουν τη μεγάλη ζημιά.
