Οι σύζυγοι των πολιτικών δεν μπορεί να είναι στο απυρόβλητοΑπό τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Στις σύγχρονες αστικές δημοκρατίες υπάρχουν ορισμένοι βασικοί κανόνες. Τα πρόσωπα που διεκδικούν εκλογή σε δημόσια αξιώματα παύουν να έχουν ιδιωτική ζωή. Αυτό είναι το τίμημα της φιλοδοξίας ή της ματαιοδοξίας (όπως θέλετε πάρτε το) των πολιτικών αστέρων και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για μια επιτυχημένη καριέρα στον χώρο.
Ειδικότερα, αυτοί που κάνουν «πρωταθλητισμό» στοχεύοντας σε ηγεσίες κομμάτων εξουσίας ή ακόμη και στην αρχηγία κρατών πρέπει να προσέχουν και τη σκιά τους. Γιατί μπορούν εύκολα να βρεθούν υπόλογοι για επιλήψιμες πράξεις προσώπων του στενού συγγενικού ή οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Ενα απλό παράδειγμα: Ο Φρανσουά Φιγιόν από ακλόνητο φαβορί της γαλλικής Δεξιάς βρέθηκε να χάνει τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία από τον πρώτο γύρο εξαιτίας μιας καραμπινάτης αργομισθίας της γυναίκας του. Παράνομης; Οχι, αλλά στα σίγουρα καθόλου ηθικής.
Συνεπώς, για να επιστρέψουμε στα καθ’ ημάς, τα «δεν σας επιτρέπω να ξαναπιάσετε στο στόμα σας τη γυναίκα μου» που ειπώθηκαν από τον Κυριάκο στη Βουλή δεν στέκουν ούτε ως έκφραση ακόμη και εύλογης αγανάκτησης. Ειδικά όταν απευθύνονται στον πολιτικό αντίπαλό του και εκλεγμένο πρωθυπουργό της χώρας, αλλά και σε δημοσιογράφο την εφημερίδα του οποίου επιλέγουν να διαβάζουν κάποιες χιλιάδες Ελληνες. Αυτά μπορούν να ειπωθούν εν θερμώ σε κάποιο οικογενειακό τραπέζι ή σε κάποια άλλη περίσταση όπου θίγεται κακόβουλα η τιμή ενός συγγενικού προσώπου. Οχι όμως στο Κοινοβούλιο και μάλιστα με τη λογική ότι δεν μπορεί να ασκείται πολιτική κριτική, ακόμη και αβάσιμη, στη σύζυγο ενός υποψήφιου πρωθυπουργού. Πόσο μάλλον όταν η τελευταία επιδιώκει διακριτή παρουσία στη δημόσια και οικονομική ζωή του τόπου.
Οι σύζυγοι και τα στενά συγγενικά πρόσωπα πρωτοκλασάτων πολιτικών δεν μπορούν να βρίσκονται στο απυρόβλητο και να μην ελέγχονται για τη συμπεριφορά τους, ειδικότερα όταν αυτή μπορεί να σκιάζει το «μητρώο» ενός μελλοντικού αρχηγού κράτους. Και αυτό είναι ένας βασικός κανόνας της δημοκρατίας, τον οποίο έπρεπε να γνωρίζει ο κ. Μητσοτάκης χωρίς να ανατρέχει σε ξεπερασμένα ανδροκρατικά κλισέ του τύπου «χτυπάτε την (αδύναμη γυναίκα) σύζυγο επειδή δεν μπορείτε να τα βάλετε μαζί μου».
Αλλωστε η συγκεκριμένη σύζυγος δεν είναι κάποια αμέτοχη που κάθεται στ’ αβγά της και συγυρίζει όλη μέρα το σπίτι. Ανακατεύεται στην πολιτική στηρίζοντας με θέρμη την προοπτική του άντρα της και αυτό αποδεικνύεται από τη συνεχή αναπαραγωγή αντικυβερνητικών tweets μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό! Ταυτόχρονα, δε, αναπτύσσει πυρετώδη επιχειρηματική δραστηριότητα με χορηγούς κάποιες παράξενες εξωχώριες εταιρίες. Νόμιμο; Πιθανότατα. Ομως και στη Γαλλία ο Φιγιόν έλεγε ότι είναι άνανδρο να επιτίθενται στη γυναίκα του…
