Περίεργες παραλείψεις καιαθλιότητες από ΜΜΕ (και όχι μόνο) στις απελάσεις των Ρώσων διπλωματών
Από τον
Σάββα Καλεντερίδη
Η απέλαση διπλωματών είναι κορυφαία και συνάμα ακραία πράξη στις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ δύο χωρών. Οταν, δε, γίνεται από μια μικρή χώρα και αφορά διπλωμάτες μεγάλης δύναμης, το ζήτημα λαμβάνει άλλες διαστάσεις. Πότε μια χώρα καταφεύγει στο μέτρο της απέλασης;
Οταν διπλωμάτης που είναι διαπιστευμένος στη χώρα αυτή συλλαμβάνεται να προβαίνει σε πράξεις οι οποίες αντίκεινται στη διπλωματική ιδιότητα και στρέφονται εναντίον της χώρας που τον φιλοξενεί. Για παράδειγμα, πριν από λίγα χρόνια, οι αρμόδιες ελληνικές Αρχές έπιασαν κορυφαίο διπλωμάτη μεγάλης συμμάχου χώρας να παίρνει απόρρητα έγγραφα από γυναίκα υπάλληλο του υπουργείου Εξωτερικών, με την οποία διατηρούσε και ιδιαίτερη σχέση. Σημειώνεται ότι η κυρία αυτή υπηρετούσε σε νευραλγική θέση του ΥΠΕΞ. Μετά την αποκάλυψη, δεν ζητήθηκε η απέλαση του κορυφαίου διπλωμάτη και επιλέχθηκε η μέθοδος της αθόρυβης αναχώρησής του από την Ελλάδα, για να μη διαταραχθούν οι σχέσεις των δύο συμμάχων χωρών!
Από την άλλη πλευρά, η εν λόγω κυρία παρέμεινε στη θέση της και δεν είχε καμία επίπτωση στην υπηρεσιακή κατάσταση η κατασκοπία την οποία διενεργούσε εναντίον της πατρίδας μας.
Οι λόγοι ήταν δύο:
Ο ένας, ότι είχε τη στήριξη ισχυρών κέντρων. Ο άλλος, επειδή η αποκάλυψη της δράσης της θα δημιουργούσε σοβαρό πολιτικό πρόβλημα σε κάποιο κόμμα. Μένουμε εκεί – και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!
Πάμε τώρα στην υπόθεση της απέλασης των δύο Ρώσων διπλωματών και της απαγόρευσης εισόδου στην Ελλάδα σε άλλα δύο άτομα με ρωσική υπηκοότητα. Καταρχάς, πρέπει να σημειώσουμε ότι πρόκειται για κορυφαία πράξη, ανάλογη της οποίας δεν έχει καταγραφεί στη διπλωματική ιστορία της Ελλάδας, τουλάχιστον από μια μικρή έρευνα που έχω κάνει. Αυτό σημαίνει ότι, για να κάνεις μια ενέργεια τέτοιας έκτασης και τέτοιας βαρύτητας εναντίον μιας μεγάλης δύναμης, όπως είναι η Ρωσία, θα πρέπει να έχουν κάνει τέρατα και σημεία οι Ρώσοι διπλωμάτες και τα πρόσωπα που «έφαγαν» την απαγόρευση.
Ομως, όταν διαπιστώνεις ότι ένας διπλωμάτης παρεκτρέπεται, τότε προηγείται το προφορικό διάβημα, ακολουθεί η νότα διαμαρτυρίας και, όταν η άλλη πλευρά επιμένει, τότε είναι σαν να σου λέει «απέλασέ με».
Εξ όσων γνωρίζουμε, δεν υπήρξε αυτή η κλιμάκωση της αντίδρασής μας που να δικαιολογεί τις απελάσεις.
Επίσης, όταν γίνονται προκλητικές και εχθρικές ενέργειες από διπλωμάτες μιας χώρας, τότε συνήθως αυτές διαρρέουν στον Τύπο και στα ΜΜΕ για να ασκηθεί πίεση και να εκφραστεί η δυσφορία της φιλοξενούσας τον διπλωμάτη χώρας.
Ούτε αυτό έγινε, παρά μόνο μια πρωία ξυπνήσαμε και ακούσαμε ιστορίες για ανάμειξη της Ρωσίας στα συλλαλητήρια, για χρηματισμό εθνικιστικών και ακροδεξιών οργανώσεων με σκοπό τη συμμετοχή τους και τη διοργάνωση συλλαλητηρίων, για απόπειρα εξαγοράς μητροπολιτών, δημάρχων και ενός αξιωματικού, ακόμα και για απόπειρα εξαγοράς βουλευτών και πτώση της κυβέρνησης. Ομως, όλα αυτά χωρίς να παρουσιάζεται κανένα πειστικό στοιχείο ή τεκμήριο.
Το χειρότερο; Αυτή την κακοστημένη πολιτικοδιπλωματική φάρσα την υιοθέτησαν βουλευτές και στελέχη της κυβέρνησης, και εκτόξευαν ουρανομήκεις ανοησίες.
Για παράδειγμα, όλα τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, ακόμα και εκείνα που είχαν φιλοξενήσει πρωτοσέλιδα του τύπου «60.000.000 μαύρα δολάρια για να επηρεάσουν συνειδήσεις υπέρ του Σχεδίου Ανάν», επικρίνοντας τις ΗΠΑ για ανάμειξη στις διαδικασίες του δημοψηφίσματος στην Κύπρο, τώρα, χωρίς αιδώ, φιλοξένησαν επαίσχυντα πρωτοσέλιδα για «πληρωμένους πατριώτες με ρούβλια», για «μακεδονομάχους επί πληρωμή» και άλλες τέτοιες αθλιότητες.
Για τα 60.000.000 των ΗΠΑ, που δόθηκαν σε ορισμένους από τους υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν στην Κύπρο και την Ελλάδα -μάλιστα, πολλοί από εκείνους που ήταν διαπρύσιοι υποστηρικτές εκείνου του τερατουργήματος, ω του θαύματος, υπέγραψαν και δήλωση υποστήριξης της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών-, υπάρχουν αποδείξεις – συγκεκριμένα, υπάρχουν επίσημες αναφορές που δημοσιεύθηκαν στα WikiLeaks.
Για τα χρήματα που διέθεσαν οι Ρώσοι για να επηρεάσουν την ελληνική κοινή γνώμη, που από μόνη της είναι σε ποσοστό 80% αντίθετη στην προδοτική συμφωνία, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο, παρά μόνο διαρροές στον ελληνικό Τύπο για συνολικό ποσό 30.000 ευρώ!
Τόση αθλιότητα! Επιχείρησαν να εκδικηθούν τους πολίτες για την υπερήφανη στάση τους στην προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, ενοχοποιώντας συλλήβδην όσους αντιστέκονται και όσους συμμετέχουν στα συλλαλητήρια ως δυνάμει χρηματιζόμενους από τους Ρώσους. Μάλιστα, ο διευθυντής της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ζαχαριάδης έφθασε στο σημείο να δηλώσει ότι «κάποιοι από τους συμμετέχοντες στα συλλαλητήρια ίσως… τα έπαιρναν». Τέτοια αθλιότητα, τέτοιον και τόσον ξεπεσμό δεν γνώρισε ποτέ αυτός ο τόπος… Οσο για τις γεωπολιτικές πτυχές των απελάσεων, θα τις εξετάσουμε στο άρθρο μας της Κυριακής.
