Εμφάνισαν ένα απαράδεκτο γλωσσάρι για να δικαιώσουν την εισβολή – κατοχήΑπό τον
Κωνσταντίνο Χολέβα*
O μήνας Ιούλιος φέρνει στον νου μας τα δεινά της Κύπρου μας. «Περί των κατά χώραν Κύπρον σκαιών», όπως έγραφε και ο άγιος Νεόφυτος ο Εγκλειστος. Δεν ξεχνώ τον κυπριακό Ελληνισμό, δεν ξεχνώ την εισβολή του τουρκικού Αττίλα στις 20 Ιουλίου 1974. Δεν ξεχνώ τη διχόνοια που οδήγησε στην αδελφοκτόνα διαμάχη και στην εθνική καταστροφή. Δεν ξεχνώ τους αγνοουμένους, τους γκρεμισμένους ναούς, τα συλημένα νεκροταφεία, τους εγκλωβισμένους, τα κατεχόμενα εδάφη του Ελληνισμού.
Κάποιοι θέλουν να ξεχάσουμε. Για να επιτύχει, λένε, η επαναπροσέγγιση με τους Τουρκοκυπρίους. Αλλάζουν την Ιστορία, τη γλώσσα, την εθνική μνήμη. Παλαιότερα προσπάθησαν να καλλιεργήσουν τη θεωρία ότι δεν υπάρχουν Ελληνες στην Κύπρο, αλλά «έθνος Κυπρίων». Τώρα εμφάνισαν ένα απαράδεκτο γλωσσάρι για να διαστρεβλώσουν τις έννοιες και να δικαιώσουν την εισβολή – κατοχή. Ευτυχώς η πλειονότητα των δημοσιογράφων της ελεύθερης Κύπρου το απέρριψε.
Προσπαθούν οι «επαναπροσεγγιστές» να μας πείσουν να μη μιλάμε για εισβολή, για Αττίλα, για ψευδοκράτος, για ψευδοπρόεδρο, για Κυπριακό Αγώνα. Ασεβούν στη μνήμη του Καραολή, του Αυξεντίου και άλλων αγνών αγωνιστών του 1955-59 που αγωνίστηκαν για την αυτοδιάθεση και την ένωση με την Ελλάδα. Επιχειρούν να νομιμοποιήσουν το έγκλημα της εισβολής και της συνεχιζόμενης στρατιωτικής κατοχής, προβάλλοντας τα επιχειρήματα του εισβολέως. Ευτυχώς ο Ελληνισμός της Κύπρου έχει μνήμη και αξιοπρέπεια. Ομως οι προσπάθειες αλλοιώσεως της μνήμης θα συνεχιστούν. Απαιτείται διαρκής επαγρύπνηση.
Στην Κύπρο προσπαθούν οι αποδομητές να αλλάξουν την Ιστορία με γλωσσάρια που απευθύνονται σε δημοσιογράφους – προς το παρόν. Στην περίπτωση της Μακεδονίας η προσπάθεια έγινε με διαφορετικό τρόπο. Ξεκίνησαν από τα σχολεία, ώστε η επόμενη γενιά να μη γνωρίζει σχεδόν τίποτε για τη μακρόχρονη και δοξασμένη ιστορία των Ελλήνων Μακεδόνων. Στα τρία χρόνια που κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ περιορίστηκαν οι αναφορές στον Μέγα Αλέξανδρο, κόπηκε τελείως το κεφάλαιο για τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο, ενώ αναρτήθηκε στον ιστότοπο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής μία πρόταση για ριζική αλλαγή του περιεχομένου και των στόχων της σχολικής Ιστορίας. Σαφής η πρόθεση να συρρικνωθούν στο ελάχιστο οι αναφορές στη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού.
Και στην Κύπρο και στη Μακεδονία απέτυχαν και θα συνεχίσουν να αποτυγχάνουν. Παρά τις προσδοκίες των πάσης φύσεως εθνοαποδομητών και διεθνιστών, ο Ελληνας στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στη Βόρειο Ηπειρο και την Ομογένεια δεν είναι διατεθειμένος να απεμπολήσει την εθνική του ταυτότητα, την ελληνορθόδοξη παράδοση και τον υγιή πατριωτισμό. Αλήθεια σημαίνει «α» στερητικό και λήθη. Οχι στη λήθη, όχι στη λησμονιά. Προτείνω στους νέους μας να διαβάσουν τα ποιήματα του δεκαοκτάχρονου απαγχονισθέντος Ευαγόρα Παλληκαρίδη για να θαυμάσουν την ελληνικότητα και τη μαχητικότητα των Κυπρίων.
*Πολιτικός επιστήμων
