O Κυριάκος έβγαλε τον εαυτό του από το κάδρο της αντιπαράθεσης επί των πτωμάτωνΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Σπάνια υπευθυνότητα για αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης επέδειξε κατά τη διάρκεια της εβδομάδος μετά την κρίση των πυρκαγιών ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Σε αντίθεση με άλλους πολιτικούς αρχηγούς, οι οποίοι στο παρελθόν όρμησαν με τις πρώτες φλόγες στην κυβέρνηση της χώρας -Γιώργος Παπανδρέου, Ηλεία 2007-, ο Κυριάκος έβγαλε εντελώς τον εαυτό του από το κάδρο της αντιπαράθεσης επί των πτωμάτων και αυτό μέχρι στιγμής τού πιστώνεται από τους πολίτες. Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο και για το υπόλοιπο μέρος του συστήματος. Αυτές τις μέρες διεξάγεται διαγωνισμός ηλεκτρισμού της χώρας. Ποιος θα φορτίσει την πολιτική ατμόσφαιρα περισσότερο. Και αυτός ο διαγωνισμός γίνεται με την ιδέα πως ο πολίτης είναι ανόητος, δεν καταλαβαίνει τι του συνέβη, αγνοεί τα πραγματικά περιστατικά, δεν αντιλαμβάνεται ποιες είναι οι γιγάντιες ευθύνες της κυβέρνησης Τσίπρα, γι’ αυτό και έρχεται αρωγός ένα ολόκληρος μηχανισμός για να του δείξει και να του πει:
«Ακου! Ηξεραν για τους νεκρούς και έκαναν σόου. Κοίτα! Νέα ονόματα αγνοουμένων στη λίστα. Εκρυβαν νεκρούς!» Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα, ακόμη και κρίσιμες λεπτομέρειες, που δείχνουν ότι η επέκταση της φωτιάς ήταν δυνατόν να ανακοπεί αν π.χ. η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία δεν έδινε λανθασμένη πρόβλεψη για τη φορά των ανέμων και δεν καθήλωνε τα πυροσβεστικά αεροσκάφη, περνούν απαρατήρητες. Και τούτο γιατί πρέπει να προταχθεί το αυτονόητο: Η ανάδειξη των τεράστιων ευθυνών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Εχω την εντύπωση ότι κάποιοι εντός συστήματος επαναλαμβάνουν το λάθος του δημοψηφίσματος του 2015. Κανοναρχούν από το πρωί έως το βράδυ, επαναλαμβάνοντας καθ’ υπερβολή τα αυτονόητα, ώστε στο τέλος θα καταφέρουν να μετατρέψουν την οργή για τον εγκληματία σε συμπάθεια (στον ιδεολογικό χώρο του) για το δήθεν θύμα. Οταν θα απομακρυνθεί για λίγο το νέφος της αντιπαράθεσης και καθίσει η σκόνη, έχω την εντύπωση πως θα βρεθούμε μπροστά σε τρία νέα πολιτικά δεδομένα:
Πρώτον, στην αύξηση της αξιοπιστίας του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκου Μητσοτάκη. Οι πολίτες τού πιστώνουν. Οπου πάω, το ακούω.
Δεύτερον, στην αύξηση της απογοήτευσης για το είδος της αντιπαράθεσης που κάνουμε στην Ελλάδα μετά τη δεκαετή περιπέτεια. Ουδέν εδιδάχθημεν. Η νέα λέξη που ακούω αυτή την εποχή μέσα στα ταξί είναι «αποχή». Εξυπηρετεί, βεβαίως, την αξιωματική αντιπολίτευση, βλάπτει όμως το εύρος της αντιπρωσευτικότητας της λαϊκής ετυμηγορίας για την επόμενη μέρα, αν συμβεί.
Τρίτον, στην αύξηση της συσπείρωσης των συριζαίων ψηφοφόρων. Τόσα χρόνια είχαν λουφάξει, δεν μιλούσαν, έβλεπαν τη βεβαία ήττα να έρχεται και δεν «ψήνονταν» να σηκωθούν από τον καναπέ. Η καθολική επίθεση που δέχεται ο Τσίπρας αυτή την εποχή με αφορμή τα τεράστια λάθη του στη διαχείριση των πυρκαγιών έχει ενεργοποιήσει τα ανακλαστικά των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων του. Ακόμη και αυτοί που είναι θυμωμένοι μαζί του δεν αντέχουν να τον βλέπουν να «τρώει» τόσο επικοινωνιακό ξύλο. Και αντιδρούν. Εχει σημασία αυτό; Για την αυτοδυναμία της Ν.Δ. έχει. Αλλο χαμηλή συσπείρωση ΣΥΡΙΖΑ και άλλο αυξημένη. Τέλη Ιουλίου του 2018, αρχές Αυγούστου οι επισημάνσεις αυτές ενδεχομένως να έχουν και σχετική σημασία. Ωστόσο, άποψη του γράφοντος είναι πως το καλοκαίρι διαμορφώνονται τα νέα ρεύματα. Τα οποία πρέπει κανείς πάντα να μελετά και να μην υποτιμά.
