Ο Αλ. Τσίπρας δεικνύει επιλεκτική προτίμηση στις εκδηλώσεις αλληλεγγύηςΑπό τον
Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*
Είναι πρόδηλο ότι την παρελθούσα εβδομάδα γίναμε κοινωνοί, διαμέσου των ΜΜΕ, αλλά και ιδίοις όμμασι, της «βιβλικής» και φρικώδους καταστροφής, την οποία επέφερε η δυσήνια πύρινη λαίλαπα εις την Αττική.
Διαρκούσης της ανείπωτης αυτής τραγωδίας το κράτος, ανύπαρκτο, όχι μόνον δεν ανέλαβε με ευαισθησία τις ευθύνες των πράξεων και των παραλείψεών του, αναγόμενες στη θεσμική αβελτηρία προπαρασκευής ορισμένου σχεδιασμού καθολικής και αμέσου αντιμετωπίσεως μιας τέτοιας εκτάσεως φωτιάς, αλλά με ιταμή και ωμή προκλητικότητα η παρούσα κυβέρνηση λοιδορούσε όσους ομιλούσαν διά πρωτοφανώς υπέρογκο αριθμό τόσο νεκρών όσο και αγνοουμένων καθώς και τραυματιών.
Συνάμα επιστράτευσε συντεταγμένα όλα τα έμμισθα φερέφωνα της κυβερνητικής πολιτικής, τα οποία είναι ακροβολισμένα σε διατεταγμένη υπηρεσία σε διάφορα ΜΜΕ, με κοινό σκοπό να διαστρεβλώσει και να παραχαράξει οργανωμένα την αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, προκειμένου να μειώσει το πολιτικό κόστος της παταγώδους και οικτρής αποτυχίας να χειριστεί στοιχειωδώς το συμβάν. Προτίμησε δηλαδή να καταφύγει ιερόσυλα, αισχρά και βέβηλα σε μια ανόσια προπαγανδιστική πρακτική, επικοινωνιακού τύπου, υπέρ της, προκειμένου να καταπείσει την κοινή γνώμη ότι δήθεν τα αντανακλαστικά του κρατικού μηχανισμού ήσαν άρτια, παρά να αναλάβει το αυτονόητο περί της πλήρους ολιγωρίας και αιφνιδιασμού του κράτους. Φρονώ δηλαδή ότι και η αυτή καθ’ αυτήν άσκηση μικροπολιτικής, επί των αθώων ψυχών, ανθρώπων και μικρών παιδιών, οι οποίες εχάθησαν, συνιστά έγκλημα καθοσιώσεως, πρόκειται απεριφράστως διά μια ανάλγητη και κτηνώδη συμπεριφορά υπερφίαλων οιηματιών, η οποία μόνον τη μήνιν των πολιτών προκαλεί διά το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από ενδεχόμενο δόλο κατά συρροή.
Αξιο δε μνείας, το οποίο πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν σοβαρώς, είναι ότι η παρούσα κυβέρνηση, ομνύουσα πίστη προς τον μπολσεβικισμό, αδιαφορεί πλήρως διά οτιδήποτε κλυδωνίζει την εδραίωσή της εις την εξουσία, το χαρακτηρίζει ως εχθρό και καλείται να το πατάξει.
Εν κατακλείδι, λοιπόν, για ποιον λόγο ο Αλέξης Τσίπρας δεικνύει επιλεκτική προτίμηση στις εκδηλώσεις αλληλεγγύης και ανθρωπιάς υπέρ των κάθε λογής μεταναστών με την αρωγή των περιλάλητων ΜΚΟ, ενώ όταν πρόκειται περί Ελλήνων, οι οποίοι, ειρήσθω εν παρόδω, απώλεσαν τη ζωή τους με τον πιο βασανιστικό και τραγικό τρόπο, εξ υπαιτιότητας των κραυγαλέων παραλείψεων του οργανωμένου κράτους να τους λυτρώσει από κίνδυνο ζωής, ποιείται την νήσσαν κατ’ επιταγήν των ταγών του μπολσεβικισμού. Αρα ποιος, κατά τα ως άνω, είναι ο εχθρός των σχεδιασμών του;
* Δικηγόρος
