Αυτό που πρέπει να αναρωτιέται κανείς στην Ελλάδα είναι όχι αν θα συμβεί το κακό, αλλά πότε θα συμβείΑπό τον
Γιάννη Κουριαννίδη*
Ακουσα με προσοχή τον αντιπεριφερειάρχη Αν. Αττικής Πέτρο Φιλίππου, κατά την παρουσία του σε δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, να μας προϊδεάζει σχετικά με το τι πρόκειται να ακολουθήσει τις επόμενες της εθνικής συμφοράς ημέρες στο μαρτυρικό Μάτι.
«Είναι πολύ δύσκολο το έργο της διάνοιξης των ρεμάτων και το γκρέμισμα των αυθαίρετων κατασκευών που εμποδίζουν την πρόσβαση στην παραλία» είπε και συνέχισε: «Ο λόγος είναι ότι τα κτίσματα αυτά και οι πραγματοποιηθείσες παρεμβάσεις είναι πλέον νόμιμα και θα μας καταγγείλουν για φθορά ιδιωτικής περιουσίας»!
Τι ακριβώς μας είπε, δηλαδή, ο κ. αντιπεριφερειάρχης; Οτι ναι μεν οι κατασκευές ήταν αυθαίρετες, αλλά τώρα πια είναι νόμιμες. Εχουν δηλαδή νομιμοποιηθεί! Προφανώς, το κράτος εισπράττει λόγω αυτής της παρανομίας κάποια πρόστιμα και όλα είναι «μια χαρά» εδώ και χρόνια. «Μια χαρά», βεβαίως, μέχρι που συνέβη το μοιραίο.
Η νομιμοποίηση και η μονιμοποίηση της παρανομίας, για χάρη του αβγατίσματος των δημόσιων εσόδων, δεν διορθώνουν φυσικά το κακό που έγινε με την εγκληματική παρέμβαση στη φύση ούτε αποτρέπουν τις συνέπειες που αυτή επέφερε ή θα επιφέρει στο μέλλον. Αντιθέτως, διατηρούν και ενισχύουν τη βεβαιότητα πραγματοποίησής τους. Αυτό που πρέπει να αναρωτιέται κανείς είναι όχι αν θα συμβεί το κακό, αλλά πότε θα συμβεί.
Πολλοί από τους υπαιτίους των παρανομιών στο Μάτι ίσως να μη βρίσκονται στη ζωή εδώ και χρόνια. Τις συνέπειες, όμως, τις πλήρωσαν τα παιδιά τους ή τα εγγόνια τους, αλλά και αθώοι παραθεριστές, με την απώλεια της περιουσίας τους ή και της ζωής τους.
Οταν αναφερόμασταν στο άρθρο μας της περασμένης εβδομάδας σε αυτές ακριβώς τις παρανομίες που οδήγησαν στη συμφορά, σε συνδυασμό με την κρατική ανεπάρκεια και τις ακραίες καιρικές συνθήκες (με αυτήν ακριβώς την ιεράρχηση των αιτίων), κάποιοι μας μέμφθηκαν, διότι τάχα δώσαμε λαβή στην κυβέρνηση να επικαλεστεί τις ίδιες αιτιολογίες και να τα ρίξει στους προκατόχους της. Πράγματι, η κυβέρνηση υιοθέτησε ακριβώς την ίδια επιχειρηματολογία, κάνοντας ακριβώς τις ίδιες επισημάνσεις, διότι απλώς δεν μπορούσε να παρακάμψει το αυτονόητο. Το ερώτημα είναι: Θα πράξει άραγε και τις αυτονόητες και επιβεβλημένες ενέργειες, ερχόμενη σε σύγκρουση με το αμαρτωλό παρελθόν της ελλαδικής Πολιτείας που διαιώνισε την παρανομία σε όλες τις πτυχές του δημοσίου βίου, παρέχοντας άλλοθι και αμνηστία στους παρανομούντες πολίτες και τους «πρόθυμους για εξυπηρέτησή τους» κρατικούς αξιωματούχους; Πολύ αμφιβάλλω γι’ αυτό…
Αρκεί να σκεφθούμε πώς αντιμετωπίζεται το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης και της παράνομης εισόδου εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στη χώρα μας. Εκεί η κυβέρνηση, στο όνομα ενός κακώς νοούμενου ανθρωπισμού, δεν πράττει το αυτονόητο, δηλαδή την ενεργοποίηση διαδικασιών αποτροπής του φαινομένου και τη διοικητική απέλαση όλων των παρανόμως εισερχομένων στη χώρα. Αντιθέτως, βαφτίζει όλους αυτούς «πρόσφυγες» (ασχέτως αν έχουν έρθει από περιοχές όπου αποδεδειγμένα δεν κινδύνευε η ζωή τους ή έχουν έρθει μέσω άλλης ασφαλούς χώρας στην Ελλάδα!), τους εντάσσει σε καθεστώς προστασίας, τους φιλοξενεί σε σπίτια, τους παρέχει υγειονομική μέριμνα, πρόσβαση στις εκπαιδευτικές δομές, εργασία, επιδόματα κ.λπ. Και όλα αυτά, χωρίς την παραμικρή νύξη ή συζήτηση για το πόσο θα διαρκέσει αυτή η κατάσταση και πόσους ακόμη μπορούν να αντέξουν η ελληνική κοινωνία και οι κρατικές υποδομές, τη στιγμή μάλιστα που εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνόπουλα έχουν πάρει τον δρόμο της ξενητείας φεύγοντας από μια πατρίδα που τα διώχνει…
Και σε αυτήν την περίπτωση έχουμε νομιμοποίηση μιας παράνομης κατάστασης. Και σε αυτήν την περίπτωση δεν πρέπει να αναρωτιόμαστε αν θα συμβούν κοινωνικές μεταβολές τέτοιες, που θα αλλοιώσουν ριζικά την ελληνική κοινωνία και θα απειλήσουν δημογραφικά το ελληνικό έθνος. Αυτό που πρέπει να αναρωτιόμαστε είναι πότε θα συμβεί αυτό, αφού με τους ρυθμούς εξέλιξης του φαινομένου είναι βέβαιο ότι αυτά θα συμβούν και μάλιστα πιθανότατα πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι κάποιοι υπολογίζουν.
Η ανευθυνότητα και η έλλειψη προγραμματισμού που διατρέχουν όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, μερικές εκ των οποίων αποδείχθηκαν και δέσμιες των ιδεοληψιών τους, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον κοινωνικό και εθνικό όλεθρο, τις πρώτες εκφάνσεις των οποίων βιώνουμε ήδη με τραγικό τρόπο.
*Διευθυντής περιοδικού «Ενδοχώρα»
