Και σήμερα, σε αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη στιγμή, θα προσπαθήσει να συμβάλει σε όποιο τομέα τού ζητηθείΑπό τον
Γιώργο Κ. Στράτο
Το άρθρο-παρέμβαση του εκδότη μας Ι. Ν. Φιλιππάκη στις 30/7/2018, με τίτλο «Αντέχετε, κύριε Τσίπρα και κύριε Μητσοτάκη;» υπήρξε συγκλονιστικά προφητικό. Ολα όσα ευστοχότατα αναφέρει ότι πρέπει να γίνουν για να μη θρηνήσουμε κι άλλες τραγωδίες όπως αυτή της ανατολικής Αττικής απαιτούν πρωτίστως τη συμμετοχή των ειδικών επιστημόνων. Και εν προκειμένω ποιος θα μπορούσε να θεωρηθεί πιο ειδικός από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ);
Αυθημερόν δημοσιεύτηκε η ανακοίνωση του ΕΜΠ για τις πρόσφατες πυρκαγιές στην Αττική: «To Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο από τις πρώτες ημέρες του τραγικού συμβάντος των πρόσφατων πυρκαγιών επικοινώνησε τόσο με τα αρμόδια υπουργεία της κεντρικής κυβέρνησης όσο και με τους πληγέντες φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και έθεσε στη διάθεσή τους το σύνολο του δυναμικού και της τεχνογνωσίας του.
Ο επανασχεδιασμός σύγχρονων, λειτουργικών και ασφαλών οικισμών, η χρήση νέων τεχνολογιών για την παρακολούθηση και την πρόβλεψη της πορείας των πυρκαγιών, η εφαρμογή προηγμένων τεχνολογιών έγκαιρης ειδοποίησης των πολιτών και βέλτιστης αντιμετώπισης των συμβάντων πυρκαγιάς σε πραγματικές συνθήκες καθώς και τα σχέδια εκκένωσης αποτελούν άξονες ενεργειών, που μεταξύ των άλλων πρέπει με προτεραιότητα να προωθηθούν και στους οποίους το ΕΜΠ μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο.
Το ΕΜΠ προσπαθεί, διαχρονικά, να βρίσκεται κοντά στην ελληνική κοινωνία, ιδιαίτερα όταν αυτή πλήττεται, όπως, για παράδειγμα, έκανε τόσο στην περίπτωση των πυρόπληκτων περιοχών του νομού Ηλείας, το 2007, όσο και στις πυρκαγιές στην Αττική, το 2009, όταν οργάνωσε ύστερα από συστηματική δράση ενός χρόνου, το 2010, ολοκληρωμένη επιδεικτική δράση σχετικά με την έγκαιρη ειδοποίηση αλλά και την αποτελεσματική αντιμετώπιση των πυρκαγιών με χρήση σύγχρονων αντιπυρικών τεχνολογιών.
Και σήμερα, σε αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη στιγμή για τη χώρα μας, θα προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις να συμβάλει, σε όποιο τομέα τού ζητηθεί από την Πολιτεία».
Το συνταρακτικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι κανένας απολύτως αρμόδιος, ούτε πρόσωπο ούτε φορέας ούτε πριν ούτε μετά την τραγωδία μπήκε στον κόπο να απευθυνθεί στους κατεξοχήν γνώστες! Στο ιδρυθέν το 1836 αρχαιότερο πανεπιστημιακό τεχνολογικό ίδρυμα της χώρας. Η είδηση είναι εξόχως συμβολική για τη σημασία που αποδίδει το κράτος μας στην επιστημονική γνώση και, ως εκ τούτου, βαθύτατα θλιβερή και απογοητευτική για το παρόν και το μέλλον μας.
Σου φέρνει αβίαστα στο μυαλό ένα από τα ωραιότερα αλλά και πολύ λυπητερά τραγούδια της τάβλας, από τα μέρη των αειμνήστων Βλάχων ευεργετών Γεωργίου Αβέρωφ, Νικολάου Στουρνάρη, Ελένης και Μιχαήλ Τοσίτσα, που χρηματοδότησαν τη δημιουργία του Μετσοβίου: «Να αναστενάξω μάνα μ’ δεν μ’ ακούς / να κλάψω δε με βλέπεις / να στείλω γράμμα ωρ’ για να ‘ρθεις / τα έξοδα δεν έχω. / Κλάψε με μάνα, κλαίγε με / κλάψε με μάνα, καημένη μάνα μου / με ήλιο με φεγγάρι / και την αυγούλα με δροσιά.»
Και, δυστυχώς, μαζί μ’ αυτούς που κλαίνε τους νεκρούς τους από την αποφράδα 23η Ιουλίου 2018 είμαστε ως χώρα για πολλά κλάματα σε πολλά πράγματα…
*Δικηγόρος – δημοσιογράφος
