Καλές οι διεθνείς συμμαχίες, αλλά ακόμη καλύτερη είναι η προάσπιση των δικών μας συμφερόντωνΑπό τον
Νίκο Ελευθερόγλου
Mπορεί, ευρισκόμενοι οι περισσότεροι εξ ημών στη θερινή ραστώνη και στον εορτασμό του Πάσχα του καλοκαιριού, να μην έχουμε την αίσθηση όσων έχουν φέρει την Ελλάδα στη δίνη ενός κυκλώνα, όμως οι επαΐοντες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι πρέπει να είναι υποψιασμένοι και να μην… τσιμπάνε σε καλοπιάσματα και συμμαχίες, που μόνο άλλων συμφέροντα, κυρίως, εξυπηρετούν.
Η χώρα μας έχει βρεθεί μπλεγμένη σε ένα περίεργο παιχνίδι που παίζουν ΗΠΑ και Ρωσία στην περιοχή, τόσο με την Τουρκία όσο και με χώρες των Βαλκανίων. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η «χώρα ανήκει εις την Δύσιν», μια και εκεί ετάχθη αιώνες τώρα.
Από την άλλη, όμως, κανείς μα κανείς δεν έχει το δικαίωμα να δένει την πατρίδα στη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής της σε κανένα άρμα καμίας άλλης μεγάλης δύναμης.
Δυστυχώς η Ελλάδα έχει πληρώσει και αμερικανικές επιλογές, και ρωσικές. Μέρες που είναι, όλοι γνωρίζουμε πλέον το παιχνίδι που έπαιξαν με τον Ιωαννίδη οι Αμερικανοί και πώς άφησαν -για να μην πούμε έστησαν- να εξελιχθεί η κυπριακή τραγωδία. Μια τραγωδία που σφραγίστηκε τον Αύγουστο του 1974 με την ολοκλήρωση του «Αττίλα» στην Κύπρο. Από κει και πέρα οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες δεν έπαιξαν και διαχρονικά τον καλύτερο ρόλο στα ελληνικά πράγματα, με πιο πρόσφατο το τι έπραξαν σε βάρος της κυβέρνησης Καραμανλή γιατί τόλμησε να επιχειρήσει να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα της χώρας μας δημιουργώντας αγωγό με τη Ρωσία.
Από την άλλη, άπαντες γνωρίζουμε ότι οι φίλοι και ορθόδοξοι Ρώσοι διαχρονικά μάς έταζαν πολλά, μας έδιναν ελάχιστα και, το κυριότερο, έπαιξαν άθλιο ρόλο στη Μικρασιατική Καταστροφή, στηρίζοντας τον Κεμάλ την κρίσιμη ώρα. Το ίδιο, φυσικά, έκαναν και πολλοί από τους Ευρωπαίους συμμάχους μας.
Απαντες, βέβαια, γνωρίζουμε ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία αναγνώρισαν τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία». Τα επίχειρα αυτής της αναγνώρισης στον αλυτρωτισμό και στην πλαστογράφηση της Ιστορίας τα πληρώνουμε μέχρι τις μέρες μας – ίσως και έπειτα από αυτές.
Αρα, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία χάραζαν τις στρατηγικές τους και τις σχέσεις τους με γνώμονα το δικό τους συμφέρον. Μόνο αυτό αποτελεί κίνητρο γι’ αυτούς και μας το έχουν δείξει με πολλούς τρόπους. Εάν κάτι πρέπει να μάθουμε αυτήν την περίοδο, είναι να διαμορφώσουμε μια εξωτερική πολιτική που θα βάζει πάνω απ’ όλα και απ’ όλους τα συμφέροντα της δικής μας πατρίδας.
Αυτός πρέπει να είναι ο δικός μας μπούσουλας στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Γι’ αυτό οφείλουμε να προσέχουμε τόσο τις αμερικανικές «νάρκες» όσο και τους ρωσικούς «σκουντ», που μόνο στόχο έχουν να διαμορφώσουν όρους και συνθήκες που θα εξυπηρετούν εκείνους και μόνο εκείνους.
Ας έχουμε τον νου μας και τα αυτιά μας ανοιχτά αυτήν την περίοδο. Διότι καλοί οι φίλοι, καλές οι συμμαχίες, αλλά ακόμη καλύτερη είναι η προάσπιση των δικών μας συμφερόντων σε σχέση με όλους και με όλα. Ακόμη και εάν χρειαστεί να βαδίσουμε σε τεντωμένο σκοινί. Αρκεί να μην πέσουμε…
